"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Dramaturgo. Nas súas obras alternan os temas lendarios e fantásticos como Die Ahnfrau (A avoa, 1817), a triloxía Das goldene Vliess (O vélaro de ouro, 1820), Die Jüdin von Toledo (A xudía de Toledo, 1824-36) e Der Traum, ein Leben (O soño, unha vida, 1834).

PERSOEIRO

Político. Militante do PCE desde 1936, foi elixido membro do Comité Central en 1954. Exiliado desde a fin da Guerra Civil, volveu a España en 1959 e fíxose cargo da dirección do partido na clandestinidade. Detido en 1962, foi condenado a morte e executado, acción que deu lugar a fortes protestas da comunidade internacional contra o réxime de Franco.

PERSOEIRO

Médico. Estudiou medicina na Universidad de València e despois marchou a EE UU, onde colaborou con Severo Ochoa e Arthur Kornberg nas investigacións sobre os ácidos nucleicos. Foi profesor de medicina e bioquímica da Universidade de Kansas (1959), profesor visitante na Universidade de California (1960-1970), profesor e xefe do departamento de bioquímica e bioloxía molecular da facultade de Medicina da Universidade de Kansas (1962-1973), e fundador e director da Escola de Formación de Investigadores. Publicou máis de 350 traballos de investigación en revistas de prestixio internacional, con contribucións en diversos campos como a fixación do CO2 na síntese da urea, o metabolismo do fosfoglicerato, a degradación de pirimidinas (descubriu, identificou e purificou os enzimas que interveñen neste proceso), e a regulación enzimática. É doutor honoris causa pola Universidade de Kansas e a Universitat Politècnica de València. Foi proposto en diversas ocasións para o premio Nobel...

PERSOEIRO

Dux de Venecia (1523-1538). Elixido procurador de San Marcos (1502), combateu a Liga de Cambrai e foi feito prisioneiro en Brescia (1512). Destacou na defensa da cidade de Venecia polo que foi nomeado dux en 1523. A súa política caracterizouse por manter o equilibrio entre Francia e o Imperio.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Santa Comba baixo a advocación de Santa María.

1. Relativo ou pertencente a Groenlandia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Groenlandia.

3. Variante do inuit, que se fala en Groenlandia.

ILLAS

Illa da rexión polar ártica (2.175.600 km2; 55.986 h [estim 2001]). A capital é Nuuk, tamén chamada Godthåb (14.042 h [2001]). Depende administrativamente de Dinamarca.
Xeografía
Ó O está separada dos territorios árticos americanos polo estreito de Baffin e limita ao L e ao N co mar de Groenlandia e o Atlántico Norte, respectivamente. Ten forma alongada e esténdese no sentido da latitude, do cabo Morris Jesup, ao N, ao cabo Farvel, ao S. Desde o punto de vista estrutural, forma parte estrita do escudo laurentiano. Unha depresión tectónica divide a illa en dous altiplanos principais, un ao S e outro ao N, cubertos desde o Cuaternario por unha masa de xeo, que se estende aproximadamente polo 85% do territorio, formando un vasto inlandsis. As zonas costeiras libres de xeo presentan os accidentes típicos da erosión glacial con fiordes. O territorio acada altitudes superiores aos 3.000 m; a máxima altitude é o Gunnbjørn Fjeld (3.700 m)....

PERSOEIRO

Político e diplomático soviético. Embaixador en Washington (1943), participou nas conferencias de Yalta e Potsdam e foi delegado da URSS no Consello de Seguridade da ONU (1946-1948). Membro do Comité Central do PCUS desde 1956 e do Politburó en 1973, ocupou a carteira de Asuntos Exteriores entre 1957-1985 e a presidencia da URSS entre 1985-1988.

PERSOEIRO

Político italiano. Cofundador do Partito Popolare e da Democrazia Cristiana, foi elixido deputado en 1919. Durante a Segunda Guerra Mundial tomou parte na Resistencia e, rematado o conflito, ocupou a carteira de Industria e Comercio (1944-1946), a presidencia da Cámara de deputados (1948-1955) e a da República italiana (1955-1962).

PERSOEIRO

Humanista holandés. Coñecido como Hugo Grotius ou Grocio, formouse en leis en Orléans e tras regresar ás Provincias Unidas converteuse no procurador xeral da provincia de Holanda (1607). Defensor das ideas do arminianismo, o seu intento de mediar no conflito relixioso levouno a ser condenado a cadea perpetua (1619). Tras fuxir a París, foi nomeado embaixador de Suecia nesta cidade (1634-1644). Centrou os seus estudios no ámbito da filosofía do dereito e foi considerado un dos fundadores do dereito internacional moderno e da teoría racionalista do dereito natural. Das súas obras destacan Mare liberum (1609), De iure belli ac pacis (1625) e De veritatis religionis christianae (1627).

PERSOEIRO

Pintor. Fillo de miniaturistas, formouse con J.L. David (1785-1790) e en Italia (1792), onde coñeceu a Napoleón, que o fixo seleccionador das obras artísticas que se enviaban ao Louvre e que lle encargou Les pestiférés de Jaffa (1804). Pintou numerosas escenas bélicas napoleónicas, entre outras, Le champ de bataille d’Eylau (1808). Na cúpula do Panteón de París pintou a apoteose de Bonaparte, que, ao cambiar as circunstancias políticas,   se converteu na apoteose da monarquía borbónica. Luís XVIII nomeouno barón. Fixo de ponte entre o neoclasicismo de David e a escola romántica.

PERSOEIRO

Fotógrafo e diplomático. Gracias á súa profesión viaxou por todo o mundo; estivo en Lisboa (1823), en Exipto (1828), en México (1831) e en Bogotá (1838). Realizou o seu primeiro daguerrotipo en 1839 e ao ano seguinte viaxou a Arxentina. Volveu a Bogotá en 1842, onde fixo varias fotografías da cidade. Viaxou a Atenas en 1850 e alí tomou varias vistas da Acrópole. En 1851 realizou fotografías en Londres. En París, en 1852, na Fête des Aigles, fixo vinte e cinco daguerrotipos. Presidiu a Sociedade Heliográfica e publicou Recueil nouveaux concernant la photographic (1847).

PERSOEIRO

Escritor. Enxeñeiro químico de profesión, foi correspondente durante a Segunda Guerra Mundial. É autor de contos, novelas e teatro. Da súa produción destaca Za pravoje delo (1952) e Vsjo tečot (1970).

PERSOEIRO

Hispanista alemán. Escribiu Geschichte der latein-amerikanischen Literatur (1969) e Katalanische Lyrik der Gegenwart (1923). Xunto con Rudolf Slaby publicou un dicionario do castelán e alemán (1932-1937).

PERSOEIRO

Matemático. Efectuou achegas fundamentais a diversos campos da matemática, primeiro na análise funcional (teoría dos espacios nucleares), e despois na súa obra monumental e inacabada, escrita en colaboración con J. Dieudonné, Éléments de géometrie algébrique.