"rei" (Contén)

PERSOEIRO

Antropólogo alemán. Estudou os homínidos primitivos como o pitecántropo ou o sinántropo.

PERSOEIRO

Lingüista. Foi director do Atlas Cultural e Lingüístico da cultura asquenasita. lang=EN-GB mso-ansi-language:EN-GB >Das súas obras destacan Languages in Contact. Findings and Problems (1953) e Explorations in Semantic Theory (1966).

REINOS

Territorios da Inglaterra anglosaxoa, cuxos reis chegaron a conseguir a soberanía sobre todo o país. Parece ser que o seu fundador foi o Rei Cerdic. El e o seu fillo ou neto Cynric I establecéronse en Hampshire arredor de 495, e convertéronse en reis en 500 ou 519. Os seus sucesores foron ampliando os dominios pero Cynewulf I tivo que facerse vasalo do rei de Mercia. Esta vasalaxe durou ata o reinado (802-839) do Rei Egberto I, que puxo baixo o seu dominio Mercia, Surrey, Sussex, Kent, Cornualles, Devon e Essex. Desde 835 os reis de Wessex tiveron que opoñerse ás incursións dos daneses, e pódese dicir que desde 927, ano en que foron expulsados de Northumbria, convertéronse en reis de Inglaterra.

REINOS

Estado creado por Napoleón I Bonaparte en 1807, tras a Paz de Tilsit, a partir dos territorios situados na banda esquerda do Elba e tamén con outros territorios ocupados polos aliados prusianos, como Braunschweig e Corvey. A súa capital era Kassel. O irmán menor de Napoleón, Xerome Bonaparte, foi designado rei do país (Xerome I de Westfalia). Formou parte da Confederación do Rin. Desapareceu en 1813, despois das derrotas de Napoleón.

REINOS

Estado xurdido do Imperio Carolinxio polo Tratado de Verdún de 843. Comprendía Saxonia, Turinxia, Franconia, Alemaña, Baviera e as marcas orientais. O seu primeiro rei foi Luís o Xermánico. Desapareceu no s XV.

REINOS

Estado cristián fundado en Xerusalén despois da toma da cidade durante a Primeira Cruzada (1099). Godofredo de Boullion non aceptou a dignidade e, á súa morte ao ano seguinte, o seu irmán Balduíno I (1100-1118) fíxose coroar rei. Organizouse segundo os canons feudais europeos. Aínda que o rei era elixido polo consello feudal, exercía unha autoridade moi estendida a outros reinos latinos, e dirixía as forzas militares, exceptuando as ordes. O último rei foi Guido I (1186-1192). Durante o seu reinado, minado polas loitas entre os cruzados, a capital caeu en mans de Saladino en 1187 e en 1191 perdéronse as últimas posesións.

REINOS

Reino hebreo que xurdiu cara ao S de Palestina da división entre as tribos do N e do S despois da morte de Salomón (s X a C). David fora xa proclamado rei de Xudá en Hebrón. Coa conquista de Xerusalén, a súa expansión e a transformación estatal en tempos de Salomón, puxeron as bases do futuro Reino de Xudá. Este mantivo unha certa estabilidade interior grazas á perpetuidade da dinastía davídica e da tradición administrativa de Salomón, mentres que no exterior buscou o equilibrio cos seus veciños. A hostilidade con Israel durou ata a destrución deste reino (722 a C) e as intervencións dos imperios asirio, desde 734 a C, e babilónico, a partir de 605 a C, perpetuáronse ata a destrución do Reino de Xudá en 586 a C.

1. Lugar onde se forma unha corrente de auga cando chove moi forte.

2. zurreira.

PERSOEIRO

Derradeiro shōgun Tokugawa e de Xapón (1867-1868). Coa axuda dos daimyō conseguiu a dirección política do país en 1862, e procurou restablecer o autoritarismo do réxime militar de goberno (bakufu). As revoltas de Satsuma e Chosu (1867) provocaron que dimitise e desapareceu o shogunado.