"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Médico. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. É especialista en medicina interna e cardioloxía. Foi un dos membros fundadores da Sociedade Galega de Cardioloxía e da Fundación Hispana de Cardiología. É membro da Sociedad Española de Cardiología, da Academia Médico-Cirúrxica de Lugo e de The American Society of Hypertension. Foi presidente do Colexio de Médicos de Lugo.

PERSOEIRO

Escritor persa. Publicou Wis u-Ramin (1048), primeira epopea cabaleiresca en lingua persa, que constituíu a primeira unión entre o mundo antigo iraniano e o islámico.

PERSOEIRO

Xornalista. Estudiou dereito, xornalismo e filosofía e letras. Exerceu como director do diario Pueblo e do Diario Montañés, e da revista Geografía Universal. No eido televisivo foi director dos telexornais de TVE-2, xefe do gabinete de prensa de TVE e xefe da secretaría xeral de informativos de TVE. Ademais, foi correspondente de TVE e RNE en Portugal. Escribiu Caerá Allende?, Evasión, La bomba (1982) e El ocaso del general. Obtivo o Premio Larra de Periodismo (1981).

PERSOEIRO

Político timorense. Presidente da Frente Revolucionária do Timor Leste Independente (FRETILIN) desde 1978, foi capturado polo exército indonesio en 1992 e condenado a cadea perpetua, pena que lle foi rebaixada a raíz das protestas internacionais, ata que foi definitivamente excarcerado en 1999. Tralo referendo que supuxo o triunfo das forzas independentistas, foi elixido presidente da República de Timor Leste nas eleccións de 2001. Nos anos de prisión escribiu o poemario Mauberiadas (Premio Nacional de poesía de Timor, 1975) e o ensaio Timor Leste: un Povo, uma Patria (1994). Posúe o Premio Sajarov á Liberdade de Conciencia do Parlamento Europeo (1999).

1. Que ten bo sabor.

2. Que está conforme con algo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Coles. Construída en estilo románico na segunda metade do s XII, ten planta de nave única; da construción primitiva consérvase o primeiro tramo, de ábsida rectangular. No interior consérvase unha imaxe do Apóstolo Santiago sedente realizada en granito policromado a finais do s XII ou principios do s XIII. A fachada principal e a porta S son románicas. A portada principal está formada por un corpo saínte con dous contrafortes e tres arquivoltas que se apoian nunha tripla columna, e o tímpano é liso. Na porta S destaca o tímpano cun escudo de cinco flores de lis.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Enxeñería, adheriuse ao Partido Socialista en 1974 e foi elixido deputado en 1976. Asumiu o cargo de secretario xeral do partido en 1992 e de primeiro ministro portugués tralas eleccións de 1995. No XXI Congreso foi nomeado presidente da Internacional Socialista (1999).

PERSOEIRO

Pintora. Coñecida como María Blanchard, pertenceu á escola de París. Formouse en Madrid con F. Álvarez de Sotomayor, entre outros, e en 1909 trasladouse a París, onde estudiou con H. Anglada Camarasa e K. Van Dongen. En 1914 volveu a Madrid, onde realizou cadros expresionistas. En 1916 trasladouse de novo a París e relacionouse cos cubistas. Pintou escenas da vida popular, bodegóns, maternidades e nenos con expresión nostálxica como L’enfant à la glace.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Pancho Cossío, iniciouse na pintura en Cantabria (1911) e Madrid (1914). Viviu en París (1923-1932), onde coñeceu a obra de G. Braque e realizou bodegóns poscubistas. Ao regresar a España deixou de pintar ata 1942. Dende entón a súa obra caracterizouse polo estudo da materia, dunha densidade pastosa, e polo debuxo esquemático. Entre outras obras destacan Amor (1926), Los guantes (1929) e Dos mesas (1959).

PERSOEIRO

Militar. Ingresou no exército como garda real (1820) e foi alférez (1825) e tenente (1832). Destacou na Primeira Guerra Carlista e chegou a mariscal de campo (1840). Contribuíu á caída de Espartero no verán de 1843 e durante o Bienio Progresista colaborou con O’Donnell e ascendeu a capitán xeneral de Catalunya (1845-1846 e 1848-1849). En 1847 dirixiu parte   do exército que se enviou a Portugal. Participou na Segunda Guerra Carlista e defendeu o afonsismo (1872). Durante a Terceira Guerra Carlista comandou un corpo do exército e liberou Bilbao en maio (1874).

GALICIA

Político. Profesor na Escola de Capacitación Agraria de Ribadeo, foi alcalde desta localidade entre 1987-1995. Foi elixido deputado por Lugo no Parlamento de Galicia polo BNG na V e VI lexislaturas.

PERSOEIRO

Filólogo. Doutor en Filoloxía Hispánica na Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor asociado na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela (2000-2003). Colaborou   na Enciclopedia Galega Universal na materia de literatura medieval, e en diversos proxectos de investigación como Arquivo Galicia Medieval do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (1997-2000), O léxico do sufrimento nos trobadores do Ministerio de Ciencia y Tecnología (2001-2002), “Investigación Notas Literarias de Angelo Colocci” da Universidade de Santiago de Compostela (1996-1998) ou “Bases metodológicas para una Historia comparada de las literaturas en la Península Ibérica” da Universidade de Santiago de Compostela (2002-2005). Traduciu e realizou o estudo introdutorio de Lanzarote ou o Cabaleiro da Carreta de Chrétien de Troyes (2000) e a edición crítica de Josifón (2003). Escribiu Merlín e a súa historia (1997), Merlín en Geoffrey de Monmouth y en los romans...

GALICIA

Debuxante. Estudiou Filoloxía Xermánica na Universidade de Santiago de Compostela. Publicou viñetas e creou personaxes gráficos en El Correo Gallego, La Voz de Galicia, Atlántico diario, El Progreso, La Región e La Opinión. Gañou o primeiro premio da Bienal da Caricatura de Ourense (1998) e o primeiro premio e dous accésits no Concurso Nacional de Humor Gráfico Joven & Brillante. A súa obra está no Museo do Humor de Fene e na Fundación da Universidad de Alcalá de Henares.

PERSOEIRO

Militar. Formouse na Academia General Militar de Zaragoza (1929) e accedeu ao grao de oficial en 1933. Durante a Guerra Civil formou parte dos servicios de intelixencia dos sublevados e ascendeu a capitán (1938). Comandante dende 1944, ascendeu a tenente coronel en 1957 e a coronel en 1965, cando foi destinado ao Estado Maior Central do Exército. En 1970 ascendeu a xeneral de brigada e integrouse no CESEDEN (Centro Superior de Estudios de la Defensa). Xeneral de división (1973), foi destinado ao Alto Estado Maior como segundo xefe e en 1975 a Ceuta como comandante xeneral. En 1976 foi nomeado capitán xeneral da VII Rexión Militar. Vicepresidente primeiro para Asuntos da Defensa desde setembro de 1976, asumiu o ministerio de Defensa desde setembro de 1977. En 1979 deixou o ministerio e permaneceu na vicepresidencia primeira para Asuntos da Defensa. Durante o intento de golpe de estado de 23 de febreiro de 1981 destacou pola súa actitude decidida diante dos insurrectos. Membro do Consello...

PERSOEIRO

Escritor. Impulsou o modernismo no seu país coa Revista Azul (1894). A súa obra lírica recolleuse baixo o título de Poesías (1896).