"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Navegante cartaxinés. Percorreu as costas occidentais de África, posiblemente ata Bioko e Camerún. Deixou unha narración da viaxe, coñecida como Periplo de Hannon.

CAPITAIS

Capital do land da Baixa Saxonia, Alemaña (514.718 h [2000]). Situada á beira do Leine, o seu desenvolvemento demográfico débese ao feito de ser un cruzamento de importantes vías de comunicación e á proximidade do Mittellandkanal, que enlaza o Weser, o Ems, o Rin e o mar do Norte. A industria está moi diversificada: automóbiles, produtos químicos, maquinaria para a construción, industria téxtil e produtos alimentarios; tamén destacan as funcións comerciais e administrativas. Fundada no s XII, foi unha das principais cidades da Hansa ata o s XIV. Residencia dos soberanos da Casa de Hannover (1636-1714 e 1837-1866), do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o barrio medieval na beira esquerda de Leine, Marktkirche (s XIV), Kreuzkirche (s XIV), Ballhof (s XVII), e Leibnizhaus (s XV) e reconstruída no s XVII).

TERRITORIOS

Territorio de Saxonia, en Alemaña setentrional. Formou parte do principado de Calenberg e do Ducado de Brunswick, e en 1692 converteuse en electorado do Sacro Imperio. Os seus dominios estendéronse a outros territorios do antigo Ducado de Brunswick, baixo Xurxo Ludovico de Hannover. Formou parte do Reino Unido entre 1714 e 1837, pero foi ocupado por Napoleón Bonaparte en 1803, quen llo cedeu a Prusia (1806). Invadido novamente polos franceses (1807), tralo Congreso de Viena (1814) recoñeceuse a súa independencia como reino. En 1866 integrouse en Prusia como unha das súas provincias.

DINASTIAS

Dinastía xermánica que ocupou o trono de Inglaterra (1714-1901), o dos ducados de Brunswick (1884-1885 e 1913-1918) e Lüneburg (1705-1866 e 1913-1918) e o do electorado de Hannover (1692-1866). Ten a súa orixe no duque Ernesto Augusto de Brunswick-Calenberg (1629-1698), quen despois de casar coa princesa herdeira do trono inglés, Sofía do Palatinado (1658), recibiu os títulos de elector de Hannover e tesoureiro do Imperio. O seu fillo Xurxo Ludovico de Hannover (1660-1727) converteuse en 1714 no rei de Inglaterra (Xurxo I de Inglaterra) e iniciou a dinastía Hannover no trono inglés. En 1837 ao morrer sen descendencia Guillerme IV de Inglaterra (1765-1837), o patrimonio dos Hannover dividiuse, e mentres a sobriña do monarca, Victoria de Inglaterra, recibía o trono inglés, o seu irmán, o duque de Cumberland, converteuse en Ernesto Augusto I de Hannover (1771-1851). Tralo casamento da Raíña Victoria I de Inglaterra...

CAPITAIS

Capital de Vietnam, no delta do Sông Nhi Ha (920 km2; 2.154.900 h [1993]). Porto fluvial e encrucillada de ferrocarís e estradas, é un núcleo industrial e centro comercial moi activo. Fundada polos chineses no s IX, foi sede de varias dinastías chinesas e en 1427 converteuse na capital de Tonquín. Factoría holandesa desde 1638, converteuse en 1887 na sede do goberno xeral da Indochina francesa. En 1945 erixiuse en capital da República Democrática de Vietnam polo que foi duramente bombardeada durante a Guerra de Vietnam. Do seu patrimonio cultural destacan o pagode do Único Piar e o mausoleo de Ho Chi Minh.

PERSOEIRO

Economista estadounidense. Divulgou a teoría keynesiana e fixo importantes achegas en relación coa reforma monetaria e a teoría dos ciclos comerciais. Escribiu Fiscal Policy and Business Cycles (1941) e A Guide to Keynes (1953).

PERSOEIRO

Pintor alemán. Coñecido como Emil Nolde, interesouse polo debuxo e a litografía tomando como modelos a H. Daumier e J. F. Millet (1896). Formou parte do grupo Die Brücke (1906). Fixo unha pintura próxima á de V. van Gogh e J. Ensor, con escenas relixiosas que produciron un grande escándalo pola súa vehemencia sensual, as cores estridentes e as formas expresionistas. Destaca a súa obra Das Leben Christi ( A vida de Xesús Cristo, 1911-1914). Publicou unha autobiografía en dous volumes: Das eigene Leben (1931) e Jahre der Kämpfe (1934).

PERSOEIRO

Poeta e prosista sueco. A súa obra non foi ben acollida en Suecia e exiliouse. É autor de Notturno (1885) e Sensitiva amorosa (1887).

PERSOEIRO

Poeta persa. É autor de panexíricos e do primeiro libro de viaxes persas, o mVtnawī O presente dos dous Iraqs.

PERSOEIRO

Arquitecto, sobriño de François Mansart. Seguidor do estilo de Louis Le Vau, nomeárono arquitecto real en 1675. Desde 1678 ocupouse da ampliación de Versailles, onde fixo a Galería dos Espellos, a capela, a Orangerie e o Grand Trianon. Construíu o castelo de Marly (1679-86), e traballou nos de Dempierre e Maintenon, e no convento de Saint-Cyr (1686). En París fixo a praza das Vitoires (1686), a praza Vendôme (1699) e a cúpula de Saint-Louis-des-Invalides (1677-1706).