"Fer" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2007.
-
PERSOEIRO
Diplomático e administrador. Cónsul no Cairo en 1833, ocupouse da educación de Sa’īd, fillo de Mu Palatino; ḥ ammad ‘Alī e interesouse polo proxecto de apertura dun canal entre o Mediterráneo e o Mar Vermello. Cónsul en Barcelona (1842-1848), foi ministro plenipotenciario en Madrid (1848-1849). En 1854 obtivo de Sa’īd a concesión da compañía internacional que abriría e explotaría o canal de Suez. En 1876 fundou unha compañía para abrir o canal de Panamá e iniciou os traballos, pero a empresa crebou en 1889.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Que causa ou leva a morte ao organismo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Técnica de filtración do sangue por medio da que se poden extraer especificamente os leucocitos. Utilízase como método terapéutico co fin de extraer leucocitos anormais e para obter doazóns de concentrados de leucocitos.
-
GALICIA
Xornalista. Coordinador do Cuaderno de Cultura e membro do comité de redacción de La Voz de Galicia, traballou en La Región, foi redactor xefe de La Voz de Galicia e director de Ferrol Diario-El Norte de Galicia (1969-1981). Vicepresidente da Fundación Vicente Risco, o seu contacto coa cultura galega comezou no parladoiro cultural organizado por Vicente Risco en Ourense. Na súa obra, influída polo xénero fantástico e a ciencia fición, e marcada pola ironía e o sarcasmo, destacan o libro de contos Os dados de Deus (1994) e Só os mortos soterran os seus mortos (2001). No apartado do ensaio e a investigación cómpre salientar Ferrol diario. El Norte de Galicia. Agonía para unha expresión de seu (1993) e Ourense, cittá aperta (1999). Obtivo, entre outros, o premio Galicia de Xornalismo (1987) e o premio Julio Camba (1991).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurisconsulto. Catedrático especial de Dereito Hipotecario da Universitat de València. Escribiu El Derecho consuetudinario en Galicia (1903), Augusto Comas como legislador, catedrático y jurisconsulto (1903), El regionalismo (1918) e El problema social agrario en Galicia y la redención de foros (1922).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Códice visigótico copiado para os reis Fernando I e Sancha de Castela e León en 1055. Trátase dun manuscrito conservado na Biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela, aínda que a súa procedencia sexa posiblemente de San Martiño Pinario. Pedro foi o copista e Fructuoso fixo a iluminación seguindo o estilo da escola leonesa do s X, que se caracterizaba pola súa inxenuidade e encanto. A calidade das ilustracións, incluída a pintura cortesá que retratou os reis recibindo o libro, fixeron deste un exemplar moi apreciado polos estudiosos da arte. O seu nome variou ao longo do tempo desde o de Diurno de Fernando I ata o de Libro de Horas de Fernando I. Formado por 226 folios, sufriu a perda de varios deles e sucesivas restauracións.
-
PERSOEIRO
Matemático alemán. En 1882 demostrou que ð é un número transcesdente, é dicir, non é a solución de ningunha ecuación alxébrica en forma de polinomio con coeficientes racionais.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintora. Doutorouse en Belas Artes co premio extraordinario en Salamanca. Foi profesora de debuxo na Facultade de Belas Artes na Universidade de Vigo. Publicou El Besadoiro y su ergología e Funcionalidad y estética en el museo Etnográfico Liste.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Capa da Terra que se estende desde a superficie terrestre ata a astenosfera. Comprende toda a cortiza e unha parte do manto superior. O seu grosor varía desde uns 70 km baixo os océanos ata uns 150 km baixo os continentes. Está fragmentada nun conxunto de bloques de extensión desigual denominados placas litosféricas
-
PERSOEIRO
Pintor. Parece ser que colaborou con Leonardo da Vinci na Batalla de Anghiari. De 1507 a 1510 pintou, con Yáñez de la Almedina, as portas do retablo maior da catedral valenciana.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor e ceramista. Obtivo a medalla de prata no IV Salón de Artistas non profesionais da Coruña coa obra Vorágine Amorosa. Foi seleccionado pola ONU (1970) para enseñar cerámica en Ecuador. Realizou o escudo de Pontecesures na fachada do concello.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e mestre. Exerceu na escola normal de Cuenca (1919). Afiliado ao PSOE, foi un dos animadores e fundadores da FETE e deputado socialista en 1931, 1933 e 1936. Director xeral de ensino primario (1931-1933), presidiu un ambicioso programa de construción escolar e foi un impulsor da renovación pedagóxica e defensor da escola pública e democrática de España. Despois da derrota republicana instalouse en Francia (1939) e presidiu o goberno da república no exilio, entre xaneiro e xullo de 1947. Como secretario xeral do PSOE (1951-1974) realizou un intenso labor de reorganización do socialismo no exilio e participou na reunión da oposición democrática española en Múnic (1962). En 1972 o partido escindiuse e Llopis constituíu o PSOE (Histórico), mentres Felipe González accedeu á secretaría xeral do PSOE, á fronte dos renovadores. Volveu a España en 1976 e presentouse sen éxito ás eleccións de 1977 como senador por Alacant. Das súas obras destacan El desarme moral (1931), La...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. A súa mocidade, marcada pola posguerra, discorreu no barrio obreiro de Teis. En 1958 emigrou a París e despois a Suíza e, tralo seu regreso a Vigo, celebrou a súa primeira exposición (1963) no Casino Mercantil e Industrial de Pontevedra. O seu interese pola arte, que o fascinou polo seu carácter liberador e desalienante, foi determinante desde entón. Autodidacta, partiu dun primeiro período de autodescubrimento, en que tratou as paisaxes, os bodegóns e a vida campesiña, pero sen deixar de indagar na obra doutros artistas nacionais e internacionais. Defendeu a democratización ou socialización da arte, teoría que materializou ao promocionar a celebración, en 1968, da primeira exposición de arte ao aire libre en Vigo; pero foi o seu compromiso social, que ofrecía unha alternativa artística á ditadura, o que o engrandeceu como artista. Asociouse a grupos antifranquistas (Asociación Cultural de Vigo) e ás propostas de popularización da arte da Estampa Popular Galega. Presentou uns cadros...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Fernão Lopes.
-
PERSOEIRO
Xurista e político. Militante do PSOE desde 1983, foi deputado, voceiro do partido en materia de xustiza e asesor parlamentario de diferentes ministerios. Foi nomeado ministro de Xustiza en 2004. Escribiu La Justicia y sus problemas en la Constitución: Justicia, jueces y fiscales en el Estado social y democrático de Derecho (1996) e Una reflexión a propósito del control parlamentario del ejercicio del derecho de gracia (1996).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiador. Especialista en historia medieval e no estudo da formación de cidades históricas como Santiago de Compostela, escribiu Introdución al fenómeno urbano medieval gallego, a través de tres ejemplos: Mondoñedo, Vivero y Ribadeo (1976), La ciudad de Santiago de Compostela en la Alta Edad Media (800-1150) (1986) e El Mundo de las peregrinaciones, Roma, Santiago, Jerusalén (1999). Colaborou, ademais, coas publicacións Compostellanum e Revista científica ICOMOS.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Ilustrador. Coñecido como Tokio, colabora en diversos xornais e publicacións de banda deseñada. É autor de Achegándonos aos mamíferos mariños (1993) e Xogando con Enol: unidade didáctica sobre o mar (1997). Foi galardoado co Premio de Humor de Vigo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso. Ordenouse sacerdote (1954) e especializouse en teoloxía e filoloxía semítica. Escribiu Dos siglos de crítica literaria en torno al prólogo de San Juan (1973), Feijoo y la Biblia o la gran paradoja (1976) e Sacerdocio ministerial y Eucaristía en la Carta a los Hebreos (1977).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritora. É autora de traballos de historia e crítica literaria publicados no Anuario de estudios literarios galegos (1992). Publicou A difusión dos cancioneiros galego-portugueses na Galicia no século XIX (1989) e Névoas de antano (I Premio de Investigación Lingüística-Literaria Carballo Calero, 1991).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Cóengo da Catedral de Santiago de Compostela, historiador, arqueólogo e novelista. Durante a súa estadía en Madrid dedicouse á transcrición de documentos galegos do Archivo Histórico Nacional e comezou a escribir os seus primeiros artigos de carácter histórico. Foi arquiveiro-bibliotecario (1865) e realizou un labor investigador e arqueolóxico na catedral de Santiago de Compostela desde 1871. Fundou a revista Galicia Histórica (1901-1903) e colaborou en distintas publicacións, como El Porvenir, Galicia Católica, El Pensamiento Gallego e Galicia Diplomática. Ademais publicou estudios históricos, fontes, bibliografía e crónicas de Galicia. No ámbito da literatura galega pódese incluír na segunda xeración provincialista, xunto con algúns autores coetáneos, como Rosalía de Castro ou Eduardo Pondal, pero se estes últimos se dedicaban á produción poética en galego, López Ferreiro cultivou o xénero novelístico. Nese sentido destaca a súa influencia...
VER O DETALLE DO TERMO