"CIO" (Contén)

1. Acción de dedicar ou dedicarse.

2. Interese que amosa unha persoa por algo ou por alguén.

3. dedicación exclusiva/plena

   Situación dunha persoa que se compromete a dedicar todo o seu tempo dispoñible a un determinado traballo. OBS: Emprégase normalmente no ámbito laboral co verbo ter.

1. Acto que consiste en dedicar un templo, unha igrexa, etc, a un determinado culto. É un feito común que se dá en diferentes relixións e ten un carácter moi marcado no xudaísmo e no cristianismo.

2. Festa litúrxica conmemorativa da consagración dun templo. No xudaísmo (Templo de Xerusalén), celebrábase con gran solemnidade durante oito días, costume que logo adoptou o cristianismo.

3. Inscrición, nun templo ou nun edificio, na que se relata a súa consagración.

Acción de deducir.

1. Razoamento mediante o que se conclúe rigorosamente dunha ou máis proposicións (premisas), outra que é a consecuencia (conclusión), en virtude dunhas regras lóxicas. Identificada a miúdo co siloxismo, como método cognoscitivo adoita contrapoñerse á indución. Distínguense a dedución construtiva ou demostración, da simple dedución formal, na que a conclusión non engade nada novo.

2. deducción natural

   Método de lóxica proposto por Gerhard Gentzen en 1934 que consiste nunhas regras de inferencia, válidas na lóxica proposicional e cuantificacional.

1. Cantidade que se deduce.

2. deducción fiscal

   Cota que se deduce da renda taxable sometida a imposición fiscal. O seu obxectivo principal é obter unha mellor redistribución da renda. Os factores que a favorecen son os gastos de explotación, os persoais e as cargas familiares do contribuínte.

Acción de defecar.

Totalidade de materias que se expulsan ao defecar.

1. Operación de limpar as impurezas dun líquido.

2. defecación do mosto

   Operación mediante a que se separan por sedimentación os grans, as peles e as impurezas do mosto antes de que este fermente.

Acción de definir ou definirse.

1. Expresión que delimita e describe o significado dun definiendum (‘o que ten que ser definido’), presentando un equivalente definiens (‘o que define’), e pola que se crea un obxecto determinado de pensamento.

2. definición antonímica

   Definición na que o definiendum se explica polo seu contrario. Neste tipo de definicións intervén un negador sintáctico (non) e un excluínte que debe pertencer á mesma categoría gramatical ca o definiendum. Por exemplo, solteiro ‘que non está casado’ ou insolidario ‘que non é solidario’.

3. definición aristotélica/hiperonímica/inclusiva

   Definición na que o descritor é o hiperónimo do definiendum. Por exemplo, cando se define cunca co hiperónimo recipiente ou boi co hiperónimo animal.

4. definición circular

   Definición defectuosa na que o definiendum e o definiens se remiten reciprocamente. Por exemplo, concluír ‘realizar unha conclusión’ e conclusión ‘acción de concluír’.

5. definición enciclopédica/descritiva/extensa

   Definición que informa sobre as cousas, describe procesos, explica ideas ou conceptos e proporciona outros datos de interese que permiten distinguir o definiendum de calquera outro termo que se lle poida parecer. É unha definición característica das enciclopedias.

6. definición extensional

   Definición dada pola enumeración dos obxectos denotados polo definiendum, oposta a definición intensional. Por exemplo, a definición extensional de estudiante vén dada pola relación de todos (do conxunto/da clase) aos que se lles pode aplicar o concepto estudiante.

7. definición impropia

   Definición que non cumpre a lei da sinonimia, xa que non define senón que explica qué é o definiendum desde o punto de vista gramatical. As palabras gramaticais e as interxeccións adoitan estar definidas deste xeito. Por exemplo, ca! ‘exclamación que indica negación do que se acaba de afirmar ou incredulidade’.

8. definición intensional

   Definición dada pola enumeración das propiedades ou características que corresponden ao definiendum, oposta a definición extensional.

9. ...

Relativo ou pertencente á deflación.

Partidario da deflación.

Evolución que sofre unha flor logo da súa fecundación.

Perda anormal de flores que sofre unha planta ocasionada, entre outras causas, por xeadas ou por ataques de insectos e fungos.