"qu" (Contén)

GALICIA

Xornalista. Licenciada en Ciencias da Información pola Universidad de Navarra, foi, entre 1975 e 1980, cronista de sociedade en Faro de Vigo e Diario de Pontevedra. Desde 1983 colabora na revista Telva. Foi subdirectora de Radio 80 Pontevedra e cronista de sociedade en Onda Cero. En televisión, foi coordinadora do programa Mesa Reservada (TVG), redactora de Antena 3, colaboradora no programa De buena mañana (Antena 3), e entrevistadora en Encantada de la vida (Antena 3), Pasa la Vida (TVE), e Ahora (Antena 3).

PERSOEIRO

Bispo de Lugo (1474-1496), fillo de Rodrigo Álvarez Osorio e de Aldonza Enríquez de Castro. Coñecido tamén como Afonso Enríquez e Afonso de Lemos, foi sacerdote franciscano e bispo de Lugo en 1470. Durante o seu bispado, reedificouse o palacio episcopal (1478-1480). O seu irmán García Enríquez Osorio foi arcebispo de Sevilla.

GALICIA

Cantautor. Realizou estudios laborais en Zamora e Tarragona e de xornalismo en Barcelona. Musicou poemas de Martelo Paumán, Rosalía de Castro e Manuel Curros Enríquez.

PERSOEIRO

Deseñador gráfico, ilustrador e calígrafo. Licenciouse en   Xornalismo na Universidad de La Habana (1977). Como ilustrador realizou traballos en Cuba, Xapón, Catalunya e Galicia. Entre eles cómpre destacar Carta de la Selva (1989), Dicionario dos Seres Míticos Galegos (1999), Lapadoiras, Sacaúntos e Cocón (1999), Contos colorados: narracións eróticas da tradición oral (2001) e Velaí vai o verme (2002). Das súas exposicións individuais destacan 45 Caligrafías (Santiago de Cuba, 1988), Los Peces Escritos (Vigo, 1993) e Textos galegos, caligrafías (Vigo, 1995). Recibiu, entre outros galardóns, o primeiro premio Logotipo V CLAE (Santiago de Chile, 1972), o primeiro premio do Salón Nacional de Gráfica DOR (1984), o Premio La Rosa Blanca de ilustración de libros infantís UNEAC (1990) e o premio especial do xurado e mención da Bienal da Ilustración Infantil TIBI (Irán, 1993).

GALICIA

Político. Membro do Partido Liberal, foi deputado por Xinzo de Limia entre 1886 e 1887.

PERSOEIRO

Pintor e escritor cubano. Comezou os seus estudios en Cuba e en 1924 asistiu á Pennsylvania Academy of Fine Arts de Philadelphia. Regresou a La Habana en 1925 e participou na Exposición de Arte Nuevo (1927). Viaxou a España e Francia e coñeceu o surrealismo (1930-1933). As súas obras caracterizáronse pola sensación de transparencia conseguida pola xustaposición de cores. Destacan, entre outras, El rapto de las mulatas, Caída de Martí en Dos Ríos, Campesinos felices e El duelo. Escribiu contos e novelas entre as que destaca Tilín García (1939). A súa obra móstrase no Museo Memorial Hurón Azul, instalado na que fora a súa residencia.

PERSOEIRO

Conde de Alba de Liste, tío da Raíña Isabel a Católica. Home de confianza da corte, nomeárono presidente e gobernador de Galicia o 8 de novembro de 1475. Abandonou temporalmente o cargo para participar na Batalla de Toro. En outubro de 1476, de volta no seu cargo, interveu como mediador no conflito entre o conde de Caminha e o arcebispo compostelán Alonso de Fonseca. Deixou o cargo en 1477 para retirarse a Castela.

PERSOEIRO

Duque de Benavente, fillo ilexítimo de Enrique II de Castela e Beatriz Ponce de León. Formou parte do consello de rexencia de Enrique III, pero pasou á oposición pola súa inimizade co arcebispo de Santiago e uniuse ao arcebispo de Toledo e ao gran mestre de Calatrava. En 1393 reconciliouse co rei, pero ao ano seguinte sublevouse novamente e foi encarcerado.

GALICIA

Avogado e político. Licenciado en Dereito (1802) pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou en Ourense como avogado e dende 1820 como xuíz. Elixido deputado a Cortes polo Partido Liberal en 1821, formou parte da comisión do Tribunal de Cortes. Trala caída dos liberais, os absolutistas ourensáns obrigárono a exiliarse. Trasladouse á Coruña, onde foi decano do colexio de avogados da cidade. En 1838 nomeárono maxistrado da Audiencia de Galicia.

PERSOEIRO

Filólogo. Licenciouse en Filoloxía Galego-Portuguesa. Como estudoso da literatura galega, encargouse da edición das obras de Fermín Bouza-Brey Trillo Nao senlleira, Seitura e Cabalgadas en Salnés (1992), e de Aqueles anos de Moncho, de X. Neira Vilas. Colaborou no Diario 16 de Galicia, no Faro de Vigo e noutras revistas literarias. Así mesmo, é autor de material didáctico como Unidade didáctica de Bouza-Brey (1992) e dos estudios Ilustrísima de Carlos Casares (1992) e Contos de tres mundos de Xosé Neira Vilas (1996).

LAGOS

Lago da República Dominicana, entre as provincias de Bahoruco e Independencia (400 km2), situado a 44 m baixo o nivel do mar, na conca sedimentaria de Neiba.

1. Producir rouquén a alguén.

2. Ter rouquén.

3. Quedar a voz rouca.

1. Termo ideado por Aristóteles para designar o feito de posuír a perfección. No s XVII, W. G. Leibniz definiuna como todas as substancias creadas, xa que teñen en si unha certa perfección e unha certa capacidade para seren autosuficientes, o que as fai fontes de accións internas. Nas doutrinas vitalistas é sinónimo de forza vital.

2. Realidade que é perfecta en si mesma e que, por conseguinte, posúe o principio do seu ser.