"AN" (Contén)

1. Dar carácter hispano.

2. Tomar carácter hispano.

1. 1. Relativo ou pertencente a Hispania.

   2. Natural ou habitante de Hispania.

2. 1. Relativo ou pertencente ás nacións de Hispanoamérica.

   2. Natural ou habitante das nacións de Hispanoamérica.

3. 1. Relativo ou pertencente á poboación de orixe hispanoamericana que reside en EE UU.

   2. Natural ou habitante de EE UU de orixe hispanoamericana.

GALICIA

Teólogo. Ingresou no convento de San Francisco de Santiago de Compostela. Obtivo o grao de bacharel en París en 1287. Catedrático de Teoloxía en 1302, foi profesor de John Duns Escoto. En 1304 foi elixido polo Capítulo Xeral da orde franciscana. Durante o seu xeneralato tivo que enfrontarse ás controversias internas da orde, especialmente á dos espirituais. No Capítulo Xeral de 1307 aprobouse a declaración da regra escrita por el para a orde franciscana. Escribiu Quaestiones disputae et Quodlibet, publicada en 1935.

1. Relativo ou pertencente a Hispanoamérica ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Hispanoamérica.

3. Relativo ou pertencente aos españois e americanos.

4. Literatura cultivada nos países de América Latina, escrita principalmente en lingua castelá, portuguesa, francesa, quechua, guaraní e náhuatl. A literatura hispanoamericana nas diversas linguas románicas naceu como tal na época colonial, e adquiriu personalidade como consecuencia dos movementos independentistas. As literaturas mexicana e arxentina son as pioneiras entre as de lingua castelá. A primeira corrente destacada foi a do romanticismo, que reaccionou contra o neoclasicismo, e na última parte do s XIX manifestouse a influencia do realismo e do naturalismo. No s XX continuou a chegada a Hispanoamérica dos ismos europeos e os movementos de vangarda, ás veces contrapostos a tendencias indixenistas e rexionalistas, baixo o signo da loita social, e desenvolveuse o “realismo máxico”. Das literaturas de orixe precolombiana destacan a indíxena mexicana, a quechua e a guaraní.

1. Relativo ou pertencente á España musulmana.

2. Natural ou habitante da España musulmana.

1. Relativo ou pertencente á Hispania romana ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da Hispania romana.

1. Relativo ou pertencente a A. Hitler, ao seu réxime ou á súa ideoloxía.

2. Que ou quen é partidario ou seguidor de A. Hitler, do seu réxime ou da súa ideoloxía.

PERSOEIRO

Papa (136-140). Loitou contra os gnósticos e ditou disposicións para regulamentar a xerarquía sacerdotal, desarticulada tralas persecucións de Traxano e Adriano. Posiblemente sufriu persecución e martirio. Na iconografía viste de pontifical, con sagrado palio e tiara; e leva como atributos un pergamiño despregado con caracteres gregos. A súa festividade celébrase o 11 de xaneiro.

PERSOEIRO

Biólogo e oceanógrafo. Foi autor, xunto con J. Murray, de The Depths of the Oceans (1912), unha obra clásica da oceanografía.

PERSOEIRO

Neurofisiólogo inglés. Realizou numerosos traballos sobre a fisioloxía nerviosa fundamental. En 1939 perfeccionou as técnicas para a medida directa de potenciais celulares (células nerviosas xigantes). Das súas obras destaca Condución do impulso nervioso (1964). Recibiu, xunto con Eccles e Huxley, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina (1963).

PERSOEIRO

Pintor suízo. Cultivou o simbolismo, ata que asumiu un estilo monumental con figuras humanas arquitectónicas que se relacionan entre si polo movemento e simbolizan a humanidade. Destacan as súas obras O sono, A primavera, A noite, O día e os frescos de Marignano.