"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Pediatra. Iniciou os seus estudios de medicina na Universidade de Santiago de Compostela e rematounos na de Madrid. Foi director da Escuela Nacional de Puericultura, xefe da sección de estudios biométricos-estatísticos do CSIC e director e fundador da Clínica Infantil de La Paz. Escribiu diversos artigos en revistas e libros, entre eles, Deshidratación en el Lactante (1955) ou Síndromes Pediátricos Dismorfogénicos (1982).

GALICIA

Tisiólogo. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Realizou a maior parte da súa vida profesional en Venezuela, onde se exiliou por mor da Guerra Civil. Escribiu diversos artigos para revistas de divulgación científica relacionados coa tuberculose.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi colexial de Fonseca, catedrático de Prima de Leis (1677) e de Prima de Cánons (1678) na Univesidade de Santiago de Compostela. En 1681 nomeárono cóengo catedralicio de Mondoñedo. Posteriormente, ocupou os cargos de chantre e bispo auxiliar da catedral de Santiago de Compostela.

GALICIA

Pintor. Formouse na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, en Roma e en París. Colaborou como debuxante en diversas publicacións e cultivou os temas clásicos, a pintura de historia, as escenas costumistas e, sobre todo, o retrato. Das súas obras destacan María Pita, El gaitero, El pescador, El pobre e El rico. Recibiu a medalla de prata nas exposicións rexionais de Santiago de Compostela (1875) e da Coruña (1878).

PERSOEIRO

Escritor e pintor. Ingresou na orde de Calatrava e residiu na corte. Foi inimigo de Quevedo e Góngora, e amigo de Cervantes, de quen puido facer un retrato, malia que non se conserva ningunha pintura súa. Atacou o culteranismo no seu Discurso poético, traduciu poemas de Lucano en Farsalia, e de Tasso en Aminta, e escribiu Orfeo (1624) e o tratado Diálogo enre la Naturaleza y las dos Artes, Pintura y Escultura (1618).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. O seu primeiro libro de contos foi Fridom Spik (1995), ao que seguiron as novelas Todo a cen (1996), Comendo espaguetis diante da televisión (1998), Salitre (2000), Breve crónica universal da clase obreira (Premio Manuel Lueiro Rey 2001) e Balea morta ou lancha a pique! (2002). Ademais, é autor da peza teatral Estación Mir (2003) e cantante do grupo de narrativa trip-hop Elviscristo Furious Machine. Foi pioneiro na introdución da literatura galega na rede, con proxectos como “Familia Feliz”.

PERSOEIRO

Político e intelectual francés. Participou na formación do partido socialista francés (1901), polo que foi deputado desde 1902 ata a súa morte. Fundador do diario L’Humanité (1904), defendeu a unión dos diferentes grupos socialistas franceses nun só partido. Das súas obras destacan Histoire Socialiste (1789-1900) (1895), en doce volumes, e L’Armeé Nouvelle (1911), na que avogou pola creación dun exército popular. Foi asasinado ao iniciarse a Primeira Guerra Mundial.

PERSOEIRO

Pintor francés. Coñecido tamén como Jean de Bandol ou Bandolf, e Jean Hannequin, traballou para Carlos V de Francia (1368). Atribúenselle os cartóns para tapices do Apocalypse d’Angers (1376-1400).

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor francés. Director das obras de Notre-Dame de París, fixo as fachadas do cruceiro e as capelas laterais da nave. No eido da escultura fixo a Histoire de Théophile (1250) na portada N.

PERSOEIRO

Bailarina, cantante e actriz. Coñecida como Zizi Jeanmaire, en 1939 debutou no ballet da Ópera de París. Actuou nunha ducia de filmes e gravou discos con outros cantantes franceses. Co seu marido, Roland Petit, dirixiu o Casino de París (1969-1972), e posteriormente colaborou no ballet de Marsella, que dirixiu ela mesma.

PERSOEIRO

Arquitecto, urbanista e pintor de orixe suízo. Coñecido como Le Corbusier, formouse con Joseph Hoffman, Auguste Perret e Peter Behrens. Establecido en París (1917), alternou a actividade arquitectónica coa pictórica e fundou co pintor Ozenfat a revista Esprit Nouveau (1919-1925), órgano do movemento purista. Coa Ville Savoie de Poissy (1928) e co pavillón suízo da cidade universitaria de París, situouse á cabeza dos racionalistas. Cos seus escritos Vers une architecture (1925), Une maison un palais (1928) e La ville radieuse (1935), deu a coñecer os cinco puntos da súa teoría arquitectónica: os pilotes, as terrazas xardín, a planta aberta, a ventá lonxitudinal e a fachada libre. Posteriormente deu un xiro antirracionalista e violento á súa obra. Neste estilo construíu a Unité d’Habitation en Marsella (1947-1952), caracterizada polos elementos de formigón deixados á vista e na que empregou un sistema de proporcións baseado no modulor,...

PERSOEIRO

Filólogo. Foi profesor nas universidades de Poitiers, Toulouse e París. Escribiu Les origines de la poésie lyrique en France au Moyen Âge (1889), La poésie Lyrique des Troubadours (1934) e diversas edicións de textos líricos e dramáticos medievais.

PERSOEIRO

Matemático e astrónomo inglés. Profesor en Princenton e en Cambridge, fíxose famoso polas súas críticas a Laplace e pola súa teoría sobre a formación das galaxias. Esforzouse en dar a coñecer as novas teorías, a da relatividade, ou a da cuántica, e deu unha visión histórica da física.

PERSOEIRO

Actor e realizador cinematográfico inglés. Coñecido como Stan Laurel, traballou para a Metro Goldwyn Mayer e, a partir de 1926, interpretou o personaxe do fraco na parella cómica Laurel & Hardy, que formaba con Oliver Norvell Hardy. Protagonizaron, entre outros, os filmes   The Devil s Brother (1933), Way out West (1937) e Saps at Sea (1939), ademais de The Hollywood Revue (1929), The Bullfighters (1945) e Atolk (1950), tamén dirixidos por el.