"ILi" (Contén)

CAPITAIS

Capital de Xeorxia (1.309.000 h [1999]). Situada a ambos os lados do río Mtkvari (ou Kura) nun estreito val ao pé do Mtacminda, ten industria diversificada. Fundada no s IV, foi disputada por bizantinos, persas, árabes e turcos. Foi capital do Reino de Xeorxia. Foi anexada a Rusia en 1801. Desaparecida a URSS, en 1991, converteuse de novo en capital do estado independente da República de Xeorxia. Do seu patrimonio cultural destacan a catedral, ou igrexa de Sión.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Samos baixo a advocación de san Xulián.

PERSOEIRO

Músico. Estudou nos conservatorios de Vigo e Madrid, e formou parte da Banda da Garda Real de Alfonso XIII en Madrid, e da Banda Municipal de Vigo. Ademais dirixiu diversas bandas municipais e coros da provincia de Pontevedra. Das súas composicións destaca o pasodobre A Reconquista de Vigo.

PERSOEIRO

Compositor alemán. Cultivou toda clase de xéneros. Compuxo a súa primeira ópera con tan só doce anos e foi director musical da Ópera de Leipzig (1702). Coñeceu a música instrumental francesa, a ópera italiana e a música popular polonesa. Entre 1722 e 1738 foi director da ópera de Hamburgo, para a que compuxo numerosas obras, das que destaca Pimpinone (1725). É autor de corenta e dúas óperas, corenta e seis paixóns, oito oratorios, ao redor de 1.400 cantatas e innumerables obras vocais e instrumentais.

GALICIA

Antropólogo e escritor. Discípulo de Julio Caro Baroja, das súas obras destacan Disquisiciones antropológicas (1985), escrita con J. C. Baroja; La selva de los tópicos (1988), en que analiza os tópicos dos distintos pobos de España, cunha serie de referencias a Galicia, especialmente sobre os conceptos de ‘celtismo’, ‘saudade’ e ‘morriña’; El árbol de las pasiones. Deseo, pecado y vidas repetidas (1994), Vidas poco ejemplares. Viaje al mundo de la rameras, los rufianes y las celestinas (siglos XVI-XVIII) (1996) e Contra la demagogia. Introdución al arte de manipular a las masas (1999).

PERSOEIRO

Pintor e escritor italiano. Coñecido como Filippo de Pisis, aproximouse á pintura veneciana e á de Maurice Utrillo. Realizou naturezas mortas ante unha paisaxe mariña. Destacan La grande conchiglia (1927), Rose per terra (1938) ou Ritratto di Allegro (1940). De formación humanista, foi autor de La Pittura Moderna (1918).

1. Relativo ou pertencente ás tiliáceas.

2. Planta da familia das tiliáceas.

3. Familia de árbores ou arbustos, da orde das malvais, que presentan follas simples, alternas e con estípulas, flores hermafroditas, actinomorfas, pentámeras, hipóxinas e poliandras, xeralmente agrupadas en cimas, de polinización entomófila, e de froitos en cápsula ou en núcula. Consta dunhas 400 especies, a maioría naturais das rexións cálidas.

CAPITAIS

Capital da wilāya de Tilimsen, Alxeria (155.162 h [1998]). Situada ao pé dos montes Tilimsen, a 800 m de altitude, na conca do río Tafna, nunha rexión moi fértil, destaca a produción artesá, sobre todo de alfombras e traballos de coiro. O primitivo núcleo urbano naceu na época islámica co nome de Agadir. Na época almorábide (s X), baixo Yūsuf ibn Tāšfīn, foi ampliada e tomou o nome actual. Incluída dentro do Imperio Almohade, ao desintegrarse este no s XIII, converteuse en capital do reino abdalwadita de Magreb central. Cobizada no s XVI por casteláns e turcos, en 1555, pasou a mans do Imperio Otomán e, despois dunha gran resistencia, foi conquistada polos franceses en 1842. Os principais monumentos que conserva son as mesquitas de Sidi Bou Madine e de Sidi Haloui, do s XIV.