"qu" (Contén)

Aplícase ao escudo ou peza formado polo trazado de dúas liñas verticais e dúas horizontais, formando nove particións a xeito de taboleiro axadrezado, das que, alternativamente, cinco serán de metal e catro de cor.

Igualdade de peso.

Igual a outra cousa en peso.

Relación de equivalencia entre conxuntos, entre os que é posible establecer unha aplicación bixectiva. Dous conxuntos equipotentes teñen a mesma potencia e denomínanse tamén conxuntos de igual potencia.

Aplícase ás liñas ou superficies nas que a función potencial ten un valor constante.

Que cumpre a equipotencia.

Aplícase a dous ou máis acontecementos que son igualmente probables, é dicir, que teñen unha lei de probabilidade uniforme. Por exemplo, esta situación preséntase no caso dun dado que non está trucado.

Xénero de fentos perennes cun aparato vexetativo composto por un sistema de rizomas subterráneos, do que parten un número variable de frondes aéreas moi ramificadas con verticilos de microfilas escuamiformes, fusionadas entre si, e que fan unha vaíña que rodea o talo. Nos nós do rizoma aparecen, alternando con cada microfila da vaíña, un primordio rameal que orixinará pólas aéreas ou subterráneas. Todas as raíces son adventicias, a excepción da raíz primaria do embrión. Na Península Ibérica están presentes: E. arvense, E. ramosissimum e E. telmateia, presentes en toda a Península; E. fluviatile, E. hyemale e E. palustre, limitados á metade N da Península Ibérica; E. sylvaticum, moi localizado na Cordilleira Cantábrica; e E. variegatum, presente nos Pireneos e na Cordilleira Cantábrica.

De igual son.

Coincidencia absoluta entre dous sons que o oído percibe como idénticos. Son equisonantes as oitavas simples, dobres, triples, etc, dunha nota. Tamén se inclúen os inharmónicos.

Arte de montar a cabalo. A técnica baséase tanto en saber montar e baixar do cabalo como en conducilo ben segundo os diferentes tipos de marchas (ó paso, ao trote, ao galope, etc) na dirección que o xinete pretende seguir. As normas que estableceron as bases da equitación moderna codificáronse no s XVIII na academia de La Guerinière. Na equitación coexisten dúas correntes básicas: unha, que corresponde á alta escola, practícase preferentemente en picadeiros ou en pistas e fundaméntase nun dominio rigoroso do xinete sobre o cabalo; a outra, chamada natural, exercítase no campo e baséase en deixar liberdade de movementos ao cabalo e en dirixilo habilmente coas rendas. A equitación é a base da especialidade deportiva denominada hípica.

Alcaloide que se extrae da cortiza dalgunhas árbores do xénero Alstonia. De acción semellante á do curare, emprégase como febrífugo.

Aplícase á folla dobrada ao longo do seu nervio central, que envolve as follas do gromo máis novas ca ela.

Que ten equidade.

Locución que designa no Reino Unido o conxunto de normas establecidas e aplicadas na xurisdición do chanceler, a partir do s XVI, para completar e revisar a common law, insuficiente e pouco flexible. Caracterízase polo tratamento do caso individual e ten en conta principios de xustiza natural.