"Alvar" (Contén)

GALICIA

Artista plástica. Licenciada en Belas Artes pola Universidade Complutense de Madrid. Traballa na obra gráfica con monotipos, nos que fai unha importante mestura con pinturas en pezas irrepetibles. Realiza tamén libros de artista e caixas, onde se ven as pegadas da súa propia vida. Acadou diversas bolsas e premios.

PERSOEIRO

Exerceu no Carballiño como Procurador dos Tribunais. Publicou Imperial Monasterio de Osera. Historia y documentos de esta ilustre casa religiosa (1891).

PERSOEIRO

Diplomático e escritor romántico. Amigo de Espronceda, publicou no 1852 unha continuación de El diablo mundo e numerosos poemas imitando os de Zorrilla, Espronceda e Lord Byron. A súa obra máis salientable é a narración La protección de un sastre (1840).

GALICIA

Mestre de cantería. Traballou en Tui a finais do século XVI e comezos do XVII. Autor do claustro do convento de San Domingos (1597) e a casa dos Correa (1599) en Tui. Atribúenselle as construcións das pontes de Sárdoma e da Veiga en Vigo así como diversas calzadas pertencentes ao camiño real. Tamén traballou no convento de Ganfei (Portugal) na reconstrución de parte do edificio conventual.

PERSOEIRO

Mestre. Publicou Programa de un curso de nociones de Agricultura, precedido de elementos de Botánica más indispensables, dispuesto con sujeción al aprobado por el Consejo de Instrución Pública, para la Escuela Normal Superior de Santiago (1878).

PERSOEIRO

Terceiro conde de Sarria. Fillo de Álvaro Rodríguez, segundo conde de Sarria e da infanta Sancha posible irmá de Afonso VII. Logo dunha xuventude rebelde e desenfreada, no 1168 pasa á Corte leonesa de Fernando II, converténdose en cofundador da Orde de Santiago. Despois da doazón do Rei de Portugal no 1172 da vila de Abrantes e do castelo de Monte Santo á Orde de Santiago, recibiu o cargo de Comendador Maior. Daquela renunciara xa ao hábito de Santiago por mor quizais da loita entre os Castro e os Lara. O conde de Sarria era partidario dos Castro e da causa de León, non gustando de que o Rei Fernando II pactara cos Lara, para casar cunha dama castelá da súa casa. Fundou a Orde de Monte Gandío, sometida á do Cister, que chegou a ser moi poderosa tras doazóns de soberanos como o Emperador de Bizancio, Baluino I. En Galicia a súa liñaxe tivo dominio sobre lugares como As Nogais, Agueira, Doncos, Padornelo, Noceda ademais de posuír moitas terras na Península Ibérica, Italia e Oriente. A súa...

PERSOEIRO

Director de cine cubano. Director do Noticiario ICAIC Latinoamericano, creado o ano 1960 na Habana, é autor de numerosas curtametraxes, que o converteron nun dos mellores documentalistas do mundo. Tamén realizou longametraxes.

GALICIA

Frade agostiño residente. No 1826 marchou a Filipinas onde administrou os lugares de Janinay e Jaro. Polo seu labor misioneiro concedéuselle a Cruz de Isabel a Católica. Así mesmo é autor de varias obras en dialecto hiligaíno para os seus fregreses como Estrella del Cielo, Camino del Cielo, Puente celestial, El Cielo abierto, Tesoro celestial, entre outras.

GALICIA

Mestre de capela da catedral tudense, dende 1834 ata a súa morte. Durante o seu maxisterio houbo na catedral dificultades económicas, ata o punto de temerse a supresión da capela de música. Semella que o mestre non atendía axeitadamente aos nenos do coro, que chegou a quedar case sen compoñentes. Certamente, aínda que a súa longa traxectoria estivo chea de problemas, a súa produción musical foi moi abundante, e non de menor interese ca as dos seus predecesores, conservándose máis de 150 pezas na catedral, algunhas para instrumentos non propios do uso nos ambientes eclesiásticos daquela.

PERSOEIRO

Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos. Ingresou en 1976 en Reforma Democrática e Alianza Popular. Foi senador por Asturias (1982) e deputado tamén por Asturias dende 1986. Trala celebración do VIII Congreso Nacional de AP, foi membro do Cómite Executivo Nacional. No IX Congreso Nacional do PP, foi elixido secretario xeral, cargo no que foi confirmado nos congresos de Sevilla (1990) e Madrid (1993 e 1996). Dende o 5 de maio de 1996 foi Vicepresidente Primeiro do Goberno e Ministro da Presidencia.

PERSOEIRO

En 1920 publicou en Ferrol Legislación social española. El gobierno social español y los bancos sociales de retiro para las distintas clases sociales de España.

PERSOEIRO

Catedrático de Teoloxía da Universidade de Santiago dende 1797. Publicou Alegación jurídica-monástica-dominicana, para servir de respuesta a la Representación hecha a Monseñor Nuncio de S.S. por el padre Gómez exprovincial de los dominicos (1814).

MONTES

Monte da parroquia de Az, no concello de Rodeiro. O seu cumio está a 748 m de altitude.

1. Recinto que rodea as colmeas situadas nun terreo para defendelas contra o mal tempo e a depredación dos animais, especialmente do oso. O seu emprazamento lévase a cabo no medio dun monte ou nun terreo con costa, de acceso pouco doado no que, ás veces, se practican escalonamentos ao xeito de socalcos, orientados ao nacente para obter máis sol. A planta pode ser redondeada, ovalada, cadrada ou rectangular; o peche consiste nun muro asentado sobre unha cimentación ou sobre o mesmo terreo; o remate son unhas pezas de pedra colocadas de plano a xeito de beiril, aínda que tamén poden ser unhas pedras verticais, ou non ter remate; sen embargo, non é este o único tipo de construción existente para a alvariza.

2. Conxunto agrupado de colmeas.

PERSOEIRO

Autor portugués do que se conserva só unha única composición fragmentaria, transmitida polo Cancioneiro da Biblioteca Vaticana, coñecida como a “serrana de Sintra”. A rúbrica que a precede (“Pregunta que ffez Alvaro Afomso, cantor do senhor Inffante, a h~uu escollar”) permite identificar o autor co Álvaro Afonso, Mestre da Capela Real portuguesa, reformada e prestixiada polo Infante Don Pedro de Portugal, rexente entre 1440 e 1447, durante a minoría de idade de Don Afonso V. Nesa época, ou un pouco antes, foi composta a peza de Álvaro Afonso e, polo tanto, aínda que se conserve nun cancioneiro trobadoresco galego-portugués, debe ser excluída desa tradición literaria. Reforzan esa decisión, ademais do criterio cronolóxico, o xénero compositivo (unha pregunta), a métrica (unha oitava en versos de arte maior, máis dous versos iniciais doutra estrofa), a lingua (con solucións lingüísticas correspondentes ao século XV), e o estilo poético (típico da lírica de cancioneiro do catrocentos). A peza...

PERSOEIRO

Autor probablemente portugués do que apenas se rexistran datos e que compuxo unha “pregunta” dirixida a Gómez Manrique tal e como figura no Cancioneiro de Baena, que foi composta ao redor de 1467.

PERSOEIRO

Eclesiástico castelán. Dominico, predicador e reformador da súa orde. Foi confesor da Raíña Catalina de Lancáster, muller de Enrique III, e aio do infante Xoán. Defendeu os dereitos do infante para converterse en Xoán II de Castela, quen lle ofreceu o priorado do convento de Scala Coeli. A súa festa celébrase o 19 de febreiro.