"Arce" (Contén)

PERSOEIRO

Teólogo e bispo de Ancira. Opúxose ao arianismo e foi apoiado por Atanasio e os niceos, pero foi acusado de sabeliano e desterrado.

PERSOEIRO

Centurión romano. Casou con santa Nunia e tiveron unha ducia de fillos, todos eles mártires e santos. A súa festividade celébrase o 30 de outubro.

PERSOEIRO

Bispo de París. Segundo a lenda, librou a cidade dun dragón que habitaba a sepultura dunha muller adúltera, morta sen se arrepentir. A súa festividade celébrase o 1 de novembro.

PERSOEIRO

Papa (308-309) e mártir. Atacou os cristiáns renegados e apóstatas públicos mediante a esixencia de penitencia pública. Detido por orde do Emperador Maxencio, este obrigouno a ser o seu palafreneiro dentro da súa propia igrexa, transformada en corte de cabalos. Morreu martirizado. A súa festividade celébrase o 16 de xaneiro.

PERSOEIRO

Papa (1555). De nome Marcello Cervini, dirixiu a sé papal entre abril e maio, e preparou a restauración do Concilio de Trento.

PERSOEIRO

Xurista romano. Foi membro do consilium de Antonino Pio e de Marco Aurelio. Pensador agudo e intelixente, criticou as opinións dos xuristas antigos, e escribiu Digesta, en 31 libros. Tamén escribiu unhas notae ás Digesta e ás regulae de Pomponio, uns comentarios Ad legem Iuliam et Papiam e cinco libros De officio consulis.

GALICIA

Futbolista. Xogou no Rácing de Ferrol e no Real Zaragoza (1958-1969), co que gañou tres Copas do Xeneralísimo e unha Copa de Ferias formando parte da dianteira coñecida como “Los cinco magníficos”. Foi internacional en 14 ocasións e proclamouse campión da Eurocopa (1964), onde marcou o gol da vitoria na final.

GALICIA

Profesor e economista. Foi director da Escola de Comercio de Vigo, membro do Consello Económico Provincial e Nacional, e presidente da delegación galega do Instituto de Censores Jurados de Cuentas de España. Colaborou en diversos xornais e revistas, como La Voz de Galicia e Faro de Vigo, e asinou algunha das súas obras cos pseudónimos Emetrés ou Noezas. Publicou Ayer y hoy en la repoblación forestal, Teoría de los empréstitos, Problemas del cambio (1931) e Síntesis económica de Galicia (1958). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico italiano. Triunfou co seu marcado estilo sofisticado e a súa aparencia triste. Protagonizou I soliti ignoti (1958), La dolce vita (1960), Divorzio all’italiana (1962) e Ginger e Fred (1985). As súas derradeiras contribucións foron en Prêt-a-porter (1994), Sostiene Pereira (1996) e Viagem ao principio do mundo (1997). Foi premiado no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián por Casanova ‘70 (1965) e no Festival Internacional de Cine de Cannes por Dramma della gelosia-tutti i particolari in cronaca (1970) e Oci ciorne (1987).

PERSOEIRO

Escritor belga. Cultivou as novelas melodramáticas e costumistas de tendencia social. Das súas obras destacan De doodslag (Delito de sangue, 1926), Herfst (Outono, 1933), Schaduw over Brugge (Sombra sobre Bruxas, 1940), Mensen in de strijd (Xente ao combate, 1943) e Hellegat (A cova do inferno, 1949).

PERSOEIRO

Sociólogo e antropólogo francés. Considérase o fundador da etnoloxía en Francia e o introdutor na escola sociolóxica francesa dunha concepción funcionalista e estruturalista, prolongada e desenvolvida posteriormente por Lévi-Strauss. Foi discípulo de Durkheim e colaborou con el na revista L’Année Sociologique, da que tamén foi director. Das súas obras destacan Essai sur la nature et la fonction du sacrifice (1899), con Henri Hubert, La sociologie, objet et méthode (1901), con Fauconnet, Essai sur le don. Forme et raison de l’échange dans les sociétés archaïques (1923-1924), Les techniques du corps (1934) e Manuel d’ethnographie (1947).

PERSOEIRO

Historiador. Foi discípulo en Barcelona de Llorens i Barba e de M. Milà i Fontanals (1871-1873). Doutorouse en Madrid (1873-1875), onde permaneceu impermeable ao krausismo imperante. Na súa Historia de los heterodoxos españoles (3 volumes, 1880-1882) incluíu homes de fronteira ideolóxica, como os erasmistas, os filoxansenistas e os regalistas. Todos os consideraron como marxinais na verdadeira cultura hispánica, que el identificaba coa estritamente ortodoxa, e probou todo o contrario, que estes representaban unha parte salientable desta cultura. Despois de publicar esta obra gañou a cátedra de Literatura Española na Universidad de Madrid (1878). Cómpre mencionar o seu afervoado nacionalismo español, que destacaba o “xenio da raza” operando sobre a tradición romana e cristiá. Afiliado á Unión Católica de A. Pidal i Mon, en 1883 foi deputado liberal-conservador polas Illes Balears. En 1891 foi elixido deputado por Zaragoza, e desde 1893, senador. A súa obra capital foi Historia...

PERSOEIRO

Dramaturgo portugués. A súa obra sitúase nunha época intermedia entre o naturalismo e o neorromanticismo, aínda que cultivou desde o drama histórico, como en Os Castros (1898) e O sonho da India (1898), ata a crítica social baixo a influencia de Ibsen, como en O Regente (1898) e Almas doentes (1905).

PERSOEIRO

Escritor francés, fillo de Jules Moinaux. Coñecido como Georges Courteline, foi un dos grandes humoristas en lingua francesa, cunha gran forza satírica nas súas comedias teatrais, moitas delas levadas ao cine. Da súa produción destacan as obras Les Gaîtes de l’escadron (1886), Les femmes d’amis (1888), Boubouroche (1893) e Paix chez soi (1903).