"EGU" (Contén)

1. Que carece de seguridade.

2. Que carece de estabilidade ou consistencia.

3. Que resulta perigoso.

4. Que non ten confianza en si mesmo.

PERSOEIRO

Escultor e pintor francés. Creou un tipo de escultura elaborada con formas barrocas, entre outras, Roger et le peuple des morts (1959); como pintor colaborou na decoración da igrexa de Saint-Jacques en Montrouge, en París (1947-1948).

1. 1. Que non se axusta a unha regra establecida.

   2. Que non se axusta á norma moral ou legal.

   3. Aplícase aos órganos vexetais asimétricos ou zigomorfos.

   4. Aplícase á figura que non é regular.

   5. Aplícase á persoa que incorre en irregularidades.

   6. Tropa ou exército que non responde á organización militar oficial e que, pola mesma razón, non está afectada polos acordos de Xenebra respecto dos prisioneiros de guerra.

   7. Aplícase a aquilo que, formando parte integrante dun sistema, non se axusta aos patróns que se teñen por regulares ou normais.

2. 1. Que ten variacións e non é uniforme.

   2. ...

1. Calidade de irregular.

2. Cousa irregular.

PERSOEIRO

Escritor e pintor. Ingresou na orde de Calatrava e residiu na corte. Foi inimigo de Quevedo e Góngora, e amigo de Cervantes, de quen puido facer un retrato, malia que non se conserva ningunha pintura súa. Atacou o culteranismo no seu Discurso poético, traduciu poemas de Lucano en Farsalia, e de Tasso en Aminta, e escribiu Orfeo (1624) e o tratado Diálogo enre la Naturaleza y las dos Artes, Pintura y Escultura (1618).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. O seu primeiro libro de contos foi Fridom Spik (1995), ao que seguiron as novelas Todo a cen (1996), Comendo espaguetis diante da televisión (1998), Salitre (2000), Breve crónica universal da clase obreira (Premio Manuel Lueiro Rey 2001) e Balea morta ou lancha a pique! (2002). Ademais, é autor da peza teatral Estación Mir (2003) e cantante do grupo de narrativa trip-hop Elviscristo Furious Machine. Foi pioneiro na introdución da literatura galega na rede, con proxectos como “Familia Feliz”.

PERSOEIRO

Médico e botánico. Formado en Tarragona e en València, onde estudiou medicina, foi a Madrid a estudar botánica. Colaborou nos Anales de Ciencias Naturales. Durante a Guerra da Independencia exerceu como médico militar e publicou, en Orihuela, os primeiros fascículos das Amenidades naturales de las Españas. Rematada a guerra, foi nomeado director do Real Jardín Botánico de Madrid. Durante o Trienio Constitucional foi deputado e tivo que exiliarse en Londres, onde foi profesor do Ateneo Español e se fixo membro da Linnean Society. Entre 1826 e 1828 publicou no Gardener’s Magazine diferentes descricións dos xardíns botánicos españois do seu tempo. Amnistiado en 1834, reintegrouse ao seu cargo de director do Real Jardín Botánico e en 1837 foi nomeado director do Museo Nacional de Ciencias Naturales.

1. Monte situado no límite entre as parroquias de Santalla (Samos) e Trascastro (O Incio). O seu cumio acada os 1.304 m de altitude.

2. Medida itineraria de valor moi variable segundo os países ou as localidades. En España equivale a 5.572 m e 7 dm.

3. Medida de lonxitude empregada en mariña, equivalente ao 1/20 do grao de meridiano, ou sexa 5.555 m e 55 cm. É igual a tres millas mariñas.

1. Medida itineraria de valor moi variable segundo os países ou as localidades. En España equivale a 5.572 m e 7 dm.

2. Medida de lonxitude empregada en mariña, equivalente ao 1/20 do grao de meridiano, ou sexa 5.555 m e 55 cm. É igual a tres millas mariñas.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Pacios da Serra (Quiroga) e Folgoso do Courel do concello homónimo. O seu cumio acada os 1.292 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Cerexeiro (Cervantes). O seu cumio acada os 2.087 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Noceda (Folgoso do Courel). O seu cumio acada os 1.202 m de altitude.