"Marc" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca e de Noruega (1559-1588), fillo de Cristián III. A súa ambición por dominar o Báltico levouno a atacar Suecia en 1563 e iniciar unha guerra que finalizou coa Paz de Stettin (1570). Impulsou o comercio, as ciencias e as artes e foi o principal protector do astrónomo Tycho Brahe.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca e de Noruega (1648-1670), fillo de Cristián IV. Declarou a guerra a Suecia en 1657. Tralo fracaso das accións militares perdeu Escania, Halland, Bornholm e Trondheim, aínda que trala sinatura da Paz de Copenhaguen (1660) recuperou as dúas últimas. Apoiado pola burguesía, proclamou o carácter hereditario e absoluto da monarquía (1660-1661) e confiou o goberno a un consello de Estado.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca e de Noruega (1699-1730), fillo de Cristián V. Aliouse sen éxito en 1700 con Rusia e Polonia contra Suecia. En 1709 volveu declarar a guerra a Suecia e invadiu o ducado de Slesvig e a Pomerania sueca. Polo Tratado de Frederiksborg (1720) devolveu todos os territorios conquistados durante a contenda aos suecos, agás os ducados de Slesvig-Holstein. En 1702 aboliu a servidume da gleba, aínda que a reforma non tivo unha aplicación real.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1947-1972), fillo do Rei Cristián X. A modificación da constitución (1953) permitiu a sucesión feminina ao trono, e sucedeulle a súa filla Margarida II.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca e de Noruega (1746-1766). Monarca ilustrado, iniciou unha serie de reformas internas que levaron á creación de numerosos centros educativos e ao financiamento dunha expedición multidisciplinar á Península Arábiga.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1808-1839) e de Noruega (1808-1814), fillo de Cristián VII. Aliado de Napoleón contra Inglaterra, polo Tratado de Kiel (1814) cedeu Noruega a Suecia e recibiu a cambio a illa de Rügen e a Pomerania sueca, que trocou polo ducado de Lauenburg.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1848-1863), fillo de Cristián VIII. A Revolución de 1848 induciuno a outorgar unha constitución liberal (1849) común a Dinamarca e aos ducados de Slesvig-Holstein, pero os separatistas dos ducados subleváronse, apoiados por Prusia. Na convención de Londres (1850) foi garantida a integridade dos territorios daneses.

PERSOEIRO

Escritor e perito mercantil. Colaborou na prensa e da súa produción destaca Homes do espazo (1976), Galicia lonxana (1995) e A meiga de Naia e outros relatos (1996).

GALICIA

Mestre, político e xornalista. Foi director xeral do corpo de Carabineiros co goberno de Negrín, durante a Guerra Civil. Exiliado en México, dirixiu a revista Saudade e foi membro fundador da Alianza Nazonal Galega, en 1943.

PERSOEIRO

Guerrilleiro antifranquista. Coñecido como Gafas, ingresou nas Juventudes Socialistas en 1931 e, trala revolución de outubro de 1934, foi designado membro do comité executivo do PSOE de Asturias. Ao remate da Guerra Civil estableceuse en Casaio para unirse aos fuxidos. En 1943 foi un dos principais líderes da guerrilla do leste de Ourense. Tras padecer unha enfermidade ocular, saiu para Francia en outubro de 1948.

PERSOEIRO

Xornalista. Xefe de informativos e programas de RNE. Foi director de RNE en Vigo e Ourense, redactor de Marca, correspondente en Vigo de La Voz de Galicia e da axencia EFE, xefe de informativos de RNE en Vigo e xefe de deportes de El Pueblo Gallego. Escribiu La historia del Real Club Celta.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico italiano. Colaborou con Luigi Comencini e Alberto Luttada na fundación da Cineteca de Milán e en varias películas. En 1955 chegou a Madrid como produtor executivo de varias películas e alí coñeceu a Rafael Azcona, que escribiu os guións de varios filmes que rodou como El pisito (1958) ou El cochecito (1960). Outras producións destacadas da súa carreira son Dillinger è morto (Dillinger morreu, 1969), La grande abbuffata (A grande enchenta, 1973), Ciao maschio (Adeus ao macho, 1977), Il futuro è donna (O futuro é muller, 1984), La casa del sorriso (1990), que obtivo o Goldener Berliner Bär do Internationale Fimfestspiele Berlin, ou La carne (1991).

PERSOEIRO

Historiador. Especializado en historia rusa e soviética, foi director da École de Hautes Études en Sciences Sociales (EHESS), codirector da revista Annales (1970) e director do Institut du Monde Soviétique et de l’Europe Centrale et Orientale. Foi pioneiro na utilización do cine como medio de estudar a historia. Das súas numerosas obras destacan La Grande Guerre (A gran guerra, 1969), Cinéma et Histoire (Cine e historia, 1977) e Histoire des colonisations (Historia das descolonizacións, 1994).

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en La Habana a partir de febreiro de 1911. Trátase do voceiro oficial da sociedade homónima. Impresa nos obradoiros tipográficos Siglo XX, era gratuíta para os socios da entidade. Ademais da información societaria, incluía poemas, ilustracións fotográficas e nela colaboraron destacados galeguistas instalados en Cuba.

ENTRADA LARGA

Comarca urbana situada no NO da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N e O co Océano Atlántico, ao S coas rías de Ferrol e Ares, e ao L coas comarcas de Ortegal (concellos de Cariño, Ortigueira e Cerdido) e O Eume (As Pontes de García Rodríguez, A Capela e Cabanas). Abrangue unha superficie de 625,4 km2 nos que acolle unha poboación de 161.739 h (2001), distribuídos nos concellos de Ares (18,3 km2; 5.003 h), Cedeira (85,4 km2; 7.500 h), Fene (27,4 km2; 14.496 h), Ferrol (83,1 km2; 77.950 h), Moeche (48,5 km2; 1.489 h), Mugardos (12,8 km2; 5.718 h), Narón (67 km2; 32.204 h), Neda (24 km2; 5.958 h), San Sadurniño (99,9 km2; 3.220 h), As Somozas (70,9 km2; 1.396 h) e Valdoviño (88,1 km2; 6.805 h). A cidade de Ferrol é o centro funcional indiscutible, aínda que nos sectores máis afastados se producen significativas superposicións de influencia entre a cidade...

PERSOEIRO

Príncipe do Reino Unido (1957), duque de Edimburgo, conde de Merioneth e barón de Greenwich, fillo de Andrés de Grecia e de Alicia de Battenberg. Foi educado en Inglaterra polo seu tío materno, o almirante Louis Mountbatten, e adoptou este apelido ao naturalizarse británico en 1947, ano en que casou coa Raíña Isabel II de Inglaterra.

PERSOEIRO

Emperador romano (244-249). Prefecto do pretorio baixo o Emperador Gordiano III, organizou a súa morte e sucedeuno. Asinou a paz cos persas (244) e mantivo boas relacións co Senado. Despois da súa derrota na Batalla de Verona fronte a Decio, comandante do exército do Danubio, morreu asasinado.

GALICIA

Comarca do extremo occidental da Comunidade Autónoma de Galicia, no sector meridional da denominada Costa da Morte. Limita ao N coa comarca da Terra de Soneira (concellos de Camariñas e Vimianzo) e o Océano Atlántico, ao S coa comarca de Muros (concello de Carnota) e o océano, ao O co Atlántico, e, ao L coas comarcas da Terra de Soneira (Vimianzo) e Xallas (Mazaricos). Abrangue unha superficie de 339,5 km2nos que acolle unha poboación de 24.562 h (2001), distribuídos entre os concellos de Cee (57,5 km2; 7.164 h), Corcubión (6,5 km2; 1.966 h), Dumbría (124,7 km2; 4.260 h), Fisterra (29,4 km2; 5.132 h) e Muxía (121,3 km2; 6.040 h). A comarca posúe unha dobre cabeceira funcional, conformada pola vilas de Cee, centro económico e administrativo, e Corcubión, cabeza do partido xudicial. Ambos os centros urbanos están practicamente unidos no espazo e atraen a gran maioría dos fluxos comarcais. Non obstante , os concellos de Muxía...

PERSOEIRO

Humanista e poeta italiano. Participou no Concilio de Trento e propugnou unha reforma eclesiástica dentro da liña ortodoxa. Publicou poesía amorosa como Lusus pastorales (Xogos pastorais), publicados en Carmina quinque illustrium poetarum (1552), de inspiración bíblica, como Paraphrasis in triginta Psalmos (1546), e relixiosa, como De rebus divinis carmina (1551).