"Orne" (Contén)

PERSOEIRO

Astrónomo neerlandés. Traballou no observatorio de Leiden e foi profesor en Groningen. A elección de 252 puntos da esfera celeste que propuxo permitiu estudar a estrutura da Vía Láctea e catalogar unhas 300.000 estrelas. Introduciu o emprego dos campos estelares para o reconto de estrelas; considérase o creador da estatística estelar.

1. Aplícase aos insectos provistos de antenas laminais.

2. 1. Relativo ou pertencente aos lamelicórneos.

   2. Insecto do grupo dos lamelicórneos.

   3. Grupo de insectos, da orde dos coleópteros, que presenta prolongacións laminares no extremo das antenas.

PERSOEIRO

Compositor francés. Estudiou en París cos mestres Jules Massenet, Camille Saint-Saëns e F. M.A. Gobinet de Villecholes. Compuxo música de cámara, sinfónica e óperas. Da súa produción destaca a ópera La catalane.

PERSOEIRO

Novelista romanés. Da súa obra destacan Ochiul dracului (O ollo do diaño, 1956), Vîrsta de aur (Idade de ouro, 1958), Viaţa particularâ a lui Constant Hagiu (A vida particular de Constant Hagiu, 1967) e Plîngerea lui Dracula (A queixa de Drácula, 1977), ademais da obra de teatro Femeia fericit "Times New ǎ (A muller feliz, 1974).

PERSOEIRO

Erudito. Especialista en lingua e cultura sánscrita, foi lector en Oxford e vicerrector do Parameshvara College at Jaffna de Sri Lanka. Publicou Lamps of Fire (1958) e estudios e traducións ao inglés de obras sánscritas e do pali como Upanishads, Dhammapada e Bhagavad-Gītā.

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. Coñecido como Piet Mondrian, considerouse o pai do neoplasticismo ou plástica pura. Formouse como profesor de arte na Academia de Belas Artes de Amsterdam e deuse a coñecer en 1906 como pintor tradicional de paisaxes. En 1911 instalouse en París. O seu espírito austero, e as súas crenzas teosóficas, levárono a unha linguaxe pictórica inspirada polo ángulo recto, a liña, o plano e as cores primarias e o negro, buscando sobre todos eles unhas leis de harmonía. En 1914 volveu a Amsterdam e continuou as súas investigacións dentro dun sistema severo de horizontais e verticais. Con Christian-Emil-Marie Küpper fundou a revista De Stijl (1917), voceira das tendencias xeométricas e construtivistas. Formulou teoricamente o neoplasticismo como unha nova organización do espazo e eliminou da pintura todo selo manual co fin de alcanzar na simplicidade a máxima forza plástica. Despois dunha estancia en París, en 1919 volveu a Holanda, pero fuxindo da guerra, pasou...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no Vallès Oriental, no baixo val do Mogent (12.868 h [2001]). A agricultura está en regresión e a gandaría está representada por algunhas granxas industriais. Os sectores industriais de maior produción son o químico, o metalúrxico e o alimentario.

1. Dar a volta, torcer ou dobrar algunha cousa.

2. Torcerse, ladear ou inclinarse algunha cousa.

PERSOEIRO

Trobador probablemente galego. Cabaleiro de condición, pertenceu á corte castelá de Afonso X o Sabio. Da súa produción, localizada nos cancioneiros da Biblioteca Vaticana, da Ajuda e da Biblioteca Nacional, consérvanse 22 textos, trece cantigas de amor, tituladas “Ay eu! de min e que será?”, “Ay mia senhor, u non jaz al”, “Am eu tan muito mia senhor”, “Assi me traj ora coitad Amor”, “Ir-vus queredes, mia senhor”, “Ora veg eu que me non fará ben” (fragmento), “Por Deus, senhor, en gran coita serei”, “Pois naci nunca vi Amor”, “Preguntan-me por quê ando sandeu”, “Quando mi-agora for e mi alongar”, “Que ben que m eu sei encobrir”, “Que prol vus á vos, mia senhor” e “Quer eu a Deus rogar de coraçon”; oito cantigas de amigo,   “Ai, madr , o meu amigo, que non vi”, “Aqui vej eu, filha, o voss amigo”, “Dizede-m ora, filha, por santa Maria”, “Foi-s un dia meu amigo d aqui”, Levad , amigo, que dormides as manhãas frias”, “Que coita tamanha ei a sofrer”, “Trist anda, mia madr(e), o meu amigo” e “Vi...

DEPARTAMENTOS

Departamento de Baixa Normandía, Francia (6.103 km2; 292.337 h [1999]). A súa capital é Alençon.

1. Emitir o burro os seus sons característicos.

2. Chorar insistentemente queixándose.

3. Termo da verba dos arxinas ou xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘enganar’.

1. oz do burro. Na tradición oral recóllense expresións como: “Orneos de burro non chegan ao ceo”.

2. Feito de chorar queixándose.

RIOS

Río da vertente atlántica que nace e desemboca na parroquia do Ézaro (Dumbría).

PERSOEIRO

Dramaturgo. No intento de atopar novas formas escénicas, tratou temas moi ambiciosos, como a crítica da orde establecida ou o drama histórico de investigación psicolóxica. Coa estrea da obra Look back in Anger (1956), que presentaba unha nova clase social en escena, conseguiu que o seu grupo teatral Angry young man fose recoñecido en Reino Unido. Das súas obras destacan The Entertainer (1957), Luther (1961), Patriot for Me (1965), Inadmissible Evidence (1965), West of Suez (1971) e Watch It Come Down (1975).