"RDA" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 499.
-
-
Que concorda.
-
Aplícase aos extractos que, pregados ou non, presentan concordancia.
-
-
-
-
Estar de acordo en algo dúas ou máis persoas.
-
Ter algo en común dúas cousas ou seres equivalentes.
-
-
Ter dúas ou máis palabras concordancia entre elas.
-
Poñer de acordo a dúas ou máis persoas ou cousas.
-
Resolver unha cousa ou convir algo diferentes persoas.
-
Facer que haxa concordancia entre dúas ou máis palabras.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acordo bilateral entre a Santa Sé e un estado, que ten como finalidade a regulamentación das actividades eclesiásticas que se desenvolven no territorio estatal e a resolución dos conflitos que xurdan eventualmente entre a potestade eclesiástica e a civil. Ten a natureza xurídica de tratado internacional e considérase como fonte do dereito. Na Idade Media recibían o nome de concordato toda clase de convencións entre os bispos e os poderes laicos ou os mosteiros; o novo significado adoptouse no Concilio de Constanza (1414-1418). Poden ser pontificios ou episcopais segundo sexa o papa ou un bispo o asinante do acordo. A súa validez pode ser temporal ou perpetua. Tratan asuntos de carácter económico ou referentes ás actividades propias da Igrexa aínda que, en xeral, os acordos acadados se refiren a cuestións de carácter mixto como o ensino, a lexislación matrimonial ou os delitos que atinxen aos ámbitos civil e eclesiástico. Os concordatos poden asinarse tanto para afianzar...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertence a un concordato.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Obra exterior constituída por dúas caras que forman ángulo, edificada diante dun baluarte para cubrirlle as frontes.
-
-
-
Feixe de fíos, groso e flexible, formado por un conxunto retorcido de dous ou máis cordóns compostos, cada un deles, de tres ou máis fíos tamén torcidos. Os materiais téxtiles que se empregan para a súa elaboración son cánabo, abacá, pita, xute, esparto, algodón, fibra de algodón, nailon e outras fibras sintéticas. As cordas que se empregan a bordo dunha embarcación denomínanse cabos. Na tradición oral recóllense refráns como: “A corda creba sempre polo máis delgado. Alá vai a corda tras do aforcado. Cando vexas a corda, acorda. Corda delgada non fai nó groso. Non sexa tanto o tirar da corda, que se rompa”.
-
Xogo no que dúas persoas collen cada un dos extremos dunha corda, de lonxitude e grosor variables, que moven de forma que esta describa un arco. A partir dese momento, unha ou varias persoas poden saltar no medio da mesma, levantando os pés no instante no que a corda pase por debaixo. Se participan varias persoas, poden formar unha fileira dende a que, unha a unha ou varias á vez, van saltando a medida que lles toque a quenda correspondente. Se algún dos participantes tropeza ou non salta no momento adecuado, tócalle substituír a quen move a corda. O mesmo exercicio, pero realizado de xeito individual, emprégase na preparación física para fortalecer simultaneamente a musculatura abdominal e a dos membros inferiores.
-
corda de nós
Corda provista de nós, cunha distancia regular entre eles, que facilitan a ascensión por ela.
-
-
-
Fío cilíndrico de tripa, nailon ou metal que nos instrumentos de corda produce o son cando vibra.
-
Conxunto dos instrumentos de corda dunha orquestra.
-
corda ó aire
Corda que se fai vibrar en toda a súa lonxitude, sen presionala co dedo.
-
instrumento de corda
instrumento de corda.
-
-
Fío feito de cánabo, crina, tripa ou outro material que, colocada ben tensa entre os dous extremos da bésta ou do arco, serve para montar a arma.
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Grupo de alpinistas (normalmente dous e catro como máximo) unidos á mesma corda co fin de avanzar nun terreo difícil. Durante a escalada, mentres o primeiro avanza, os outros aseguran a freada dunha posible caída.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos cordados.
-
Animal que pertence ao filo dos cordados.
-
Filo de animais celomados deuteróstomos de simetría bilateral. Presentan como características fundamentais: un só cordón nervioso dorsal e tubular, un eixe dorsal de tecido cartilaxinoso (notocorda) ou óseo (columna vertebral), fisuras branquiais na farinxe e unha cola posnatal. Estas características son constantes nas formas larvarias, pero algunhas poden modificarse ou desaparecer nas formas adultas de certos grupos. A notocorda, estrutura flexible en forma de variña que se estende lonxitudinalmente, orixínase no embrión en posición dorsal sobre o intestino e actúa como órgano principal de sostemento do corpo. O sistema nervioso, dorsal e tubular, aparece pouco tempo despois da gastrulación como unha invaxinación da ectoderme e forma un cordón baleiro por riba da notocorda; no extremo anterior hai unha vesícula cerebral. As fisuras branquiais da farinxe son aberturas que comunican o exterior coa cavidade farínxea, orixínanse por invaxinación da ectoderme e pola evaxinación do endoderma...
-
-
Aplícase ás figuras con cordas (instrumentos musicais, béstas, arcos, etc) nas que estas son dun esmalte diferente.
-
-
-
Relativo ou pertencente ás cordaitáceas.
-
Planta da familia das cordaitáceas.
-
Familia de plantas da orde das cordaitais que pertence ao xénero Cordaites.
-
-
-
Relativo ou pertencente ás cordaitais.
-
Planta da orde das cordaitais.
-
Orde de plantas da clase das coniferópsidas que engloba as familias das cordaitáceas, das poroxiláceas e das eristofitáceas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas arbóreas da familia das cordaitáceas, que existiron ao final da era primaria. Acadaban os 40 m de altura e eran propias de terreos pantanosos onde formaban grandes bosques. Deixaron numerosos restos fósiles nas concas hulleiras.
-
-
Relativo ou pertencente ás cordaitinas.
-
Planta da clase das cordaitinas.
-
Clase de ximnospermas constituída por plantas que existiron durante os períodos Pérmico e Carbonífero.
-
-
-
cordilleira.
-
Barra de madeira de certos instrumentos de corda, situada na parte inferior da caixa de resonancia onde van fixadas as cordas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe que trae como armas escudo partido: primeira partición, en campo de goles, cun brazo de prata, coa man estendida, movente do flanco sinistro; segunda partición, en campo de azul, con tres faixas de ouro, sumada a superior de tres cipreses de goles, perfilados do mesmo metal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Filólogo. Membro do Seminario de Estudos Galegos. Colaborou na sección de filoloxía, creada en 1923, e participou nos labores de investigación e difusión de diversos traballos que abranguían os campos da lexicoloxía e da lexicografía, da fonética e da ortografía. Foi coautor, xunto con Filgueira Valverde, Tobío Fernandes e Magariños Ne-greira, do Vocabulario popular galego-castelán (1926), que remata na voz trevo, e publicado inicialmente por entregas. No ámbito da ortografía, participou na unificación das normas ortográficas do galego, aprobadas pola Xunta Xeral en 1933.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cordal de Montouto.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cordal de Neda.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cordal de Ousá.
-
GALICIA
Poeta. Membro do colectivo poético Ronseltz, colabora en diversas revistas, como Luzes de Galiza, O Mono da Tinta ou Animal +. Interveu no libro colectivo Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados (1994) e publicou os poemarios Arianrod (1993), Fruto do teixo (Premio Eusebio Lorenzo Baleirón, 1994) e Afasia (1997).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga das palilleiras que corresponde á voz ‘corda pequena’.