"RIM" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor e pianista checo. Actuou por Europa como pianista e estableceuse posteriormente nos EE UU. Compuxo operetas (The Vagabond King, 1925) e música para cine.

GALICIA

Xornalista e guionista. Desde o final da Guerra Civil traballou na radio (Radio Nacional e Radio Madrid, fundamentalmente); máis adiante colaborou con TVE na preparación de guións para programas moi diferentes. Tamén cultivou diversos campos literarios, como a novela, os contos e o teatro. O seu labor de guionista desenvolveuse principalmente nos anos cincuenta e sesenta, e traballou con Luis Lucas. O seu traballo centrouse en películas de xénero e grande éxito popular no momento como o folclore, o musical, as aventuras, as películas con neno, a comedia, o melodrama ou as obras de ambientación histórica. Igualmente, traballou con moitos dos considerados directores artesáns do cine español (Elorrieta, Setó, Iguino, Lorente, Cahen). O seu traballo, xunto co de Lucas, respondeu a unha estrutura industrial de tipo menor, como era a española da época, pero na que era fundamental a versatilidade e resposta aos códigos consagrados.

PERSOEIRO

Política. Estudiou nas universidades de Bengala e Oxford. Afiliada ao Partido do Congreso desde 1938, ao proclamarse a independencia da India converteuse en asesora do seu pai Nehru, nomeado primeiro ministro. Foi ministra de Información no gabinete de Shastri, a quen sucedeu como xefe de goberno en 1966. Foi confirmada no cargo nas eleccións de 1967 e de 1971. En 1975 un tribunal declarouna culpable de corrupción electoral e nas eleccións de 1977 o seu partido foi derrotado. En 1978 encabezou unha das faccións nas que se escindiu o Partido do Congreso e dous anos despois chegou por cuarta vez ao cargo de primeira ministra da India. Foi presidenta do Movemento de Países Non Aliñados en 1983. Reprimiu as aspiracións independentistas da comunidade sikh no Punjab; morreu asasinada por membros sikhs da súa escolta persoal.

PERSOEIRO

Escritor e dramaturgo. Despois de iniciar a súa carreira como autor de xoguetes cómicos e comedias, entre as que destacan Las circunstancias (1867) ou El estómago (1874), comezou unha nova etapa cun corte máis realista e social, con obras nas que denunciaba os vicios e costumes da sociedade burguesa da restauración. Entre estas últimas cómpre destacar Las personas decentes (1890), La huelga de los hijos (1893) ou La eterna cuestión (1895), na que xa agroman temáticas como a liberdade da muller fronte ás imposicións da familia e da sociedade.

FILOSOFOS

Filósofo italiano. Profesor das universidades de París, Boloña, Padua e Perugia, foi xeral da orde dos eremitas de santo Agostiño (1357-1358). Seguidor do nominalismo de G. de Ockham, non buscou a conciliación con Platón nin con santo Agostiño. Foi o autor de Comentario ás sentencias de Pier Lombardo (1482).

1. Sensación de noxo que causa algo, especialmente a contemplación, o tacto ou a percepción dun son desagradable.

2. Desgusto que causa algo.

PERSOEIRO

Político, marqués e duque de Grimaldi. Ao servizo de España, foi embaixador nas Provincias Unidas e en París, e o encargado de elaborar o terceiro Pacto de Familia (1761), que provocou o enfrontamento directo co Reino Unido. Trala dimisión de R. Wall (1763), foi nomeado secretario de Estado e tralo fracaso da expedición a Alxer viuse obrigado a dimitir (1766). Retirouse a Roma, onde exerceu como embaixador.

PERSOEIRO

Político. Militante do PCE desde 1936, foi elixido membro do Comité Central en 1954. Exiliado desde a fin da Guerra Civil, volveu a España en 1959 e fíxose cargo da dirección do partido na clandestinidade. Detido en 1962, foi condenado a morte e executado, acción que deu lugar a fortes protestas da comunidade internacional contra o réxime de Franco.

PERSOEIRO

Escritor alemán, irmán de Wilhem Grimm. Profesor xunto co seu irmán na Universidade de Göttingen, iniciaron a filoloxía moderna alemá e dedicáronse ao estudo de lendas populares. Dentro da filoloxía cómpre facer mención á lei fonética, denominada de Grimm (1882). Esta lei explica as principais correspondencias entre as linguas xermánicas mediante unha mutación producida no período prehistórico do xermánico; as consoantes sonoras aspiradas do indoeuropeo perderon a súa aspiración, as antigas sonoras non aspiradas enxordeceron, mentres que as antigas xordas fricativizaron. Esta lei, complementada posteriormente coa lei de Verner, xustificou o principio de regularidade das leis fonéticas a partir do que se puido desenvolver a fonética histórica e comparada. Da súa produción destaca Deutsche Grammatik (1819-1837) e Deutsche Mythologie (1835). Co seu irmán escribiu os contos Kinder und Hausmärchen (1812-1814), Deutsche Sagen (1816-1818) e Deutsches Wörterbuch (1852).

PERSOEIRO

Escritor alemán, irmán de Jacob Ludwig Carl Grimm. Ademais de filólogo, escribiu títulos como Deutsche Heldensage (1829).

CIDADES

Cidade de Inglaterra, en Lincolnshire, 250 km ao N de Londres (90.200 h [1989]. Situada na beira S do esteiro do Humber, é o principal porto pesqueiro do país, sobre todo de peixe branco. As súas modernas instalacións frigoríficas intensificaron o movemento comercial, con grandes cantidades exportadas de peixe conxelado. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a torre da dársena, o embarcadoiro de Cleethorpes e a igrexa de Saint James.

PERSOEIRO

Enxeñeiro de Minas. Ingresou no Corpo de Enxeñeiros de Minas en 1904 sendo destinado a Ciudad Real, desde onde pasou a Galicia para interesarse polo coñecemento do Paleozoico galego e dirixir os establecementos industriais de Vilaodriz, Viveiro, Vaamonde e Porcia. En 1914 ingresou no Instituto Xeolóxico para completar as súas rectificacións no Mapa Xeolóxico de Lugo, e en 1945 foi nomeado Inspector Xeral do Corpo de Minas. Foi creador e director, ata a data do seu falecemento, do Museo do Instituto Xeolóxico e Mineiro. Polo seu labor profesional e investigador foi recoñecido con diversos cargos e distincións, entre a que destaca o seu nomeamento como membro da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Profesor e lexicógrafo. Catedrático de ensino medio de Lingua e Literatura Galega en Lugo, publicou, en colaboración con outros autores, varios dicionarios de lingua galega, como Vocabulario Gallego-Castellano (1984), Dicionario Xerais da Lingua Galega (1986), Dicionario Castelán-Galego (1990) e Gran Dicionario Xerais da Lingua (2000).