"Rose" (Contén)

PERSOEIRO

Fotógrafo estadounidense. Cubriu a Segunda Guerra Mundial para a Associated Press durante as operacións no Pacífico Sur. O 23 de febreiro de 1945, no monte Suribachi, tomou a fotografía que se converteu no icono do conflito, “Raising the Flag on Iwo Jima”, pola que recibiu o Premio Pulitzer (1945). Segundo se soubo despois, a imaxe foi a reconstrución teatralizada dunha escena real que fora captada polo sarxento Louis R. Lowery.

PERSOEIRO

Compositor e director de orquestra. Discípulo de M. Ravel, foi director da Orquestra Nacional de Francia (1944-1947) e da Orquestra Sinfónica de Seattle (1948-1951), e autor de diversas óperas, operetas, ballets e música sinfónica, relixiosa e de cámara.

1. Erupción cutánea formada por manchas de cor rosada, localizadas arredor do embigo, brazos, palmas das mans e plantas dos pés; tamén poden estar repartidas por todo o corpo.

2. rubéola.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya (12.726 h [2001]). Destaca a gandaría e as industrias alimentarias, do metal, do téxtil e da construción. A base económica tradicional é a actividade pesqueira. O turismo experimentou un forte incremento.

1. Obxecto ou motivo ornamental que imita ou recorda perfectamente á rosa.

2. 1. Motivo ornamental en forma de rosa aberta, formado por un botón con follas e pétalos ao arredor. Emprégase principalmente na decoración de bóvedas, cornixas, casetóns e cúpulas.

   2. Rosetón pequeno.

3. Alfaia adornada cunha pedra preciosa rodeada doutras máis pequenas.

4. Galón formado por un fío de ouro ou de prata enrolado arredor dun núcleo de seda ou algodón.

5. Perforación circular ornamentada, en forma de rosa, que se tallaba no centro da tapa harmónica do clavecín, do laúde, da guitarra e doutros instrumentos.

6. Disposición das follas dunha planta, cando se atopan moi xuntas e de forma parecida á dunha rosa.

1. Abertura circular realizada nas paredes das igrexas, especialmente nas fachadas de estilo románico e gótico. Semella que a súa orixe vén do óculo das primitivas igrexas cristiás. Na segunda metade do s XII aumentaron considerablemente de diámetro e durante o s XIII engadíronselle vidreiras.

2. Motivo de ornamentación circular debuxado nun piso ou nun teito.

3. Flor decorativa que se emprega fundamentalmente en capiteis corintios e compostos.

CIDADES

Cidade de Exipto, situada a 63 km ao NL de Alexandría (47.200 h [estim 1983]). Fundouse en 870 na localización dunha antiga cidade e foi, ata o inicio do s XIX, o porto principal de Exipto. Alí descubriuse a chamada pedra de Rosetta.

PERSOEIRO

Romanista. Foi catedrático de Lingua Romanesa da Universidade de Bucarest. En 1948 ingresou na Academia e en 1963 pasou a dirixir o Centro de Investigacións Fonéticas e Dialectolóxicas. Autor de diversos estudos dedicados á fonética teórica e á historia do romanés, da súa obra destacan Recherches sur la phonétique du roumain du XVIe siècle (1926), Curs de fonetic ǎ general ǎ (1930) e Istorie a limbii române, De la origini pîną la începutu l secolului al XVII-lea, en seis volumes aparecidos sucesivamente desde 1938 (reeditados conxuntamente en 1986).

GALICIA

Relixioso beneditino. Formouse no seminario de Tui, en San Martiño Pinario e no mosteiro asturiano de San Juan de Corias. Coa desarmorización, marchou a Nápoles, onde foi ordenado sacerdote (1839), e marchou como misioneiro a Australia (1845), onde fundou a abadía de Nova Nursia e foi bispo de Vitoria (1849). Defendeu os aborixes australianos e rexeitou os bispados de Puerto Rico e Lugo. En 1860 trouxo a Galicia as primeiras sementes de eucalipto e acacia. Compuxo diversas pezas para piano e escribiu Memoria storiche dell’Australia, particolarmente della Missione Benedittina di Nuova Norcia (1853).

PERSOEIRO

Pintor e escenógrafo ruso. Coñecido como Leon Baks, foi un dos fundadores do grupo Mir Isskusstva que se opoñía ao realismo dos Ambulantes. Incorporouse aos Ballets Rusos de D’agilev e realizou os decorados e figurinos de L’Oiseau de feu e Shéhérezade (1910) e La belle au bois dormant (1921).

1. Infiltración dos tecidos por ferro que procede do exterior ou do catabolismo orgánico.

2. Exceso de ferro no sangue.

1. Pneumoconiose que está producida polos pos de cortiza.

2. Alteración suberosa que se produce nos tecidos epidérmicos.