"Ube" (Contén)

1. puberdade.

2. Calidade de pubescente.

1. púbere.

2. Que está provisto de pelos moi finos, curtos e escasos.

GALICIA

Artista. Nas súas instalacións amosou escenarios irrecoñecibles e suxestivos. No campo da fotografía ofreceu unha visión poética da súa cidade natal a partir de obras froito da exposición prolongada das súas cámaras manuais. Recibiu o III Premio Auditorio de Galicia para Novos Artistas coa fotografía Os teus lunares na miña cara e o I Concurso Anual de Fotografía Purificación García coa obra Sen Título, 2002 (2003).

1. de recubrir.

2. Que está tapado ou cuberto.

1. Que gusta de murmurar.

2. Que é amigo de andar de troula.

PERSOEIRO

Pintor. Viviu en Italia (1754-1765), onde tomou numerosos apuntamentos de paisaxes e ruínas, que introduciu nas súas obras ao lado de escenas familiares. Destacan Le pont du gard ou Paysage avec ruine de temple romains e proxectou o xardín á inglesa Bains d’Apollon en Versailles e o Parc de Méréville. Foi conservador do Musée du Louvre.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico brasileiro. Adscrito ao movemento do Cinema Novo e redactor do seu manifesto teórico, A estética da fome, o seu inconformismo levouno a producir un cine baseado na estética da violencia e que reflicte a problemática do seu país. En 1969 foi premiado no Festival de Cannes por Antonio das Mortes (1968). Destacan os seus filmes Barravento (1962), Terra em transe (1966), Cabezas cortadas (1970), Historia do Brasil (1973) e A idade da terra (1980).

PERSOEIRO

Novelista mexicano. Pertenceu ao círculo da Revolución Mexicana. Foi autodidacta e embaixador en Brasil (1937-1939) e Cuba (1939-1943). Tamén foi reitor da Universidad de Morelia (1944). Destacou como narrador coas obras Mi caballo, mi perro y mi rifle (1936) e La vida inútil de Pito Pérez (1938).

PERSOEIRO

Dramaturgo polaco. Profundizou no estudo psicolóxico do home en Judasz z Karitou (1913) e Kajus Cesar Kaligula (1917). Destacaron os seus dramas rurais e a análise dos problemas éticos cristiáns, que plasmou en Niespodzianka (A sorpresa, 1929) e U mey (Na meta, 1932).

1. Cor vermella da pel producida por algún proceso inflamatorio ou por unha mala circulación do sangue.

2. Proceso de formación dos solos vermellos, que consiste fundamentalmente nun enriquecemento en óxidos de ferro e ten lugar en rexións de clima mediterráneo cálido e sobre rocha nai calcaria.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Burgos, Castela e León (172 h [2001], situada á beira do Camiño Francés de Peregrinación a Santiago. Consérvase un cruceiro que data de 1556.

PERSOEIRO

Pintor e diplomático flamengo. Formouse no taller de T. Verhaecht e con A. van Noort. En Italia (1600) admirou a Tiziano, A. Mantegna, os Carracci, Miguel Anxo e Caravaggio. Logo de volver a Anveres (1609), foi nomeado pintor de cámara. O seu equipo de colaboradores estaba integrado por Frans Snyders e Peter de Vos para as naturezas mortas, Wildens e Van Uden para as paisaxes e Van Dyck para as composicións con figuras. Vinculado aos xesuítas, as súas obras son un claro expoñente das ideas da Contrarreforma tanto a nivel formal como ideolóxico. Traballou para a galería do palacio de Luxemburgo de París (1622-1625) con composicións da Vida de Maria de Medici. Conselleiro de Isabel Clara Uxía (1627-1630), estivo na corte de Madrid, onde coñeceu a Velázquez e realizou numerosas obras propias e outras copias de Tiziano. En Londres (1629-1630) negociou a paz entre España e Inglaterra e foi nomeado sir por Carlos I. Retirouse da vida política en 1630. Acadou a perfección compositiva...