"bat" (Contén)

CIDADES

Cidade do condado de Somerset (Inglaterra), á beira do río Avon (79.965 h [1981]). As súas principais funcións son a residencial e a balnearia. Os romanos chamárona Aqua Sulis e construíron nela unha estación termal. Despois da visita da Raíña Ana en 1702 converteuse nun centro de moda para a aristocracia inglesa. Entre os seus monumentos sobresaen as instalacións termais romanas e a igrexa abacial, reconstruída no s XVI en estilo gótico perpendicular. Desde 1725 a cidade foi ensanchada cara ao noroeste. John Wood e o seu fillo realizaron a transformación urbana da cidade e construíron o Royal Crescent (1767-1775).

PERSOEIRO

Actriz francesa de cine e teatro coñecida popularmente por Arletty. A súa traxectoria artística vai ligada á de Marcel Carné, para quen realizou as mellores interpretacións en Le jour se lève (A xornada comeza, 1939), Les enfants du paradis (Os rapaces do paraíso, 1944) e Les visiteurs du soir (Os visitantes do anoitecer, 1942).

1. Relativo ou pertencente aos batíadas.

2. Membro dunha dinastía de oito monarcas que reinou en Cirene aproximadamente do 630 ao 465 a C. Eran descendentes de Batos I, fundador de Cirene.

1. Referido á zona oceánica que corresponde ás proximidades da támara continental, é dicir, a profundidades que oscilan entre os 200 e os 2.000 ou 3.000 m, por baixo da zona peláxica (ou superficial) e por riba da zona abisal.

2. Partículas depositadas na zona batial, constituídas polos materiais máis finos procedentes dos continentes, especialmente margas, arxilas e calcarias.

1. Acción de bater o bosque ou o monte nunha zona determinada para levantar a caza.

2. Recoñecemento dun lugar en busca de delincuentes.

3. Percorrido de recoñecemento dun lugar en busca de algo ou alguén.

1. de bater.

2. Movemento de dilatación e contracción alternativas do corazón.

3. Bebida que se fai batendo leite e xeado, e que ademais pode incorporar froitas, algún licor ou xarope, todo ben remexido cun batedor.

4. Masa coa que se elaboran as hostias e os biscoitos.

1. Técnica de estampación, orixinaria de Insulindia, consistente en encerar á man, con cera de abellas fundida, as partes da tea que non se queren tinxir, tinxir a tea no baño correspondente e desencerala; repítese o procedemento tantas veces como cores diversas se queiran aplicar. Actualmente se fan imitacións industriais. Trázanse as liñas esenciais do debuxo e recóbrense as partes que quedan máis claras, facendo desaparecer a cera con bencina. O comercio destes estampados contribuíu a difundir a decoración indonesia, que influíu fortemente no modernismo holandés sobre todo a través do ceramista Theodorus Colenbrander.

2. Tecido estampado polo procedemento batik.