"An" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • Trastorno do crecemento, debido a causas xenéticas ou ambientais, na que un individuo acada un talle inferior aos límites considerados normais para a súa especie. Na especie humana débese a unha insuficiente secreción da hormona do crecemento durante a infancia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Un dos quince satélites de Xúpiter. Ten un radio aproximado de 10 km e unha orbita, a unha distancia media de 21 millóns de quilómetros do planeta, que describe un movemento retrógado. Descubriuno S. B. Nicholson en 1914.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase ao que é máis pequeno en comparación cos demais da súa especie.

    2. Que está afectado de ananismo.

    3. Especie temperá de mazá.

    4. Ser mítico que, segundo a crenza popular, habita nas forxas dos ferreiros, a carón do fogón; caracterízase pola súa bondade e agarimo cara aos nenos, aos que cura de moitas doenzas. Pode adoptar diferentes formas como as de bolboreta, paxaro ou verme, pero é máis coñecida a súa figura de homiño pequeno, con barba moi branca e longa, que se agocha en profundas covas e fragas moi mestas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de Andhra Pradēsh, India, ao N de Bangalore (174.792 h [1991]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘ano’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Desprovisto de flores.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Anacoluto no que se suprime un dos termos correlativos do período.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao anapesto.

    2. Composto dun ou varios anapestos.

    3. Ritmo de marcha conseguido con anapestos, usado nos cantos militares dóricos e, máis tarde, na comedia e na traxedia grega. Por extensión, desígnase ás veces deste xeito, o verso escrito en lingua románica que ten o acento na terceira sílaba precedida de dúas átonas ou debilmente acentuadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pé métrico da poesía greco-latina composto de tres sílabas, as dúas primeiras breves e a última longa. Oponse ao dáctilo.

    2. Na comedia grega é a parte principal da parábase ou discurso do corifeo ao público, a causa do ritmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tipo de libro que ten as follas escritas ou impresas por unha soa cara.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cambios celulares que implican perda do carácter diferenciado e capacidade proliferativa nas células afectadas. É característica dos tecidos tumorais, polo que a súa detección é importante na diagnose de cancros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que pertence á familia das anaplasmatáceas.

    2. Rickettsia da familia das anaplasmatáceas.

    3. Familia de rickettsias parasitas dos eritrocitos, de aspecto semellante a algúns virus e mesmo a certos protozoos (piroplasmas) tamén parasitos dos eritrocitos. Atacan sobre todo os ruminantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Infección por rickettsias do xénero Anaplasma, propia dos bóvidos dos países cálidos. Comporta, a miúdo, ictericia e anemia. O tratamento desta enfermidade limítase a repouso absoluto e á administración de tónicos xerais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cirurxía plástica coa que se pretende restablecer unha parte mutilida do corpo ou realizar algunha modificación nel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Non apodíctico, indemostrable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital do estado de Maryland, nos EE UU, á beira da baía de Chesapeake (33.187 h [1990]). Fundada contra o ano 1649 polos puritanos, no 1783 foi ratificada no Tratado de París, coa que se rematan as hostilidades coa Gran Bretaña. Tres anos máis tarde, a Convención de Anápole preparou a futura Convención Federal de 1787.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de Goiás, Brasil, ao SO de Brasilia (160.520 h [1980]).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que pertence á clase dos anápsidos.

    2. Réptil da subclase dos anápsidos.

    3. Subclase de réptiles caracterizados pola ausencia de fosas temporais. Comprende os quelónidos e dúas ordes extinguidas: cotilosauros e mesosauros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase ao son vocálico motivado por unha anaptixe.

    2. Relativo ou pertencente á anaptixe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma particular da epéntese que determina a introdución dun son vocálico, favorecido por determinadas facilidades articulatorias de orde orgánica entre outros dous consonánticos, sendo un destes líquido; por exemplo, corónica por crónica.

    VER O DETALLE DO TERMO