"Ea" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3634.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carmear.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carmear.
-
-
Ser escaso.
-
Haber dunha cousa menos cantidade ou menos número do habitual.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Premio á creación dramática convocado en 1979 pola Escola Dramática Galega, co obxectivo de promover a aparición de novos textos dramáticos de pequena extensión que abrisen novas portas para todos aqueles que estaban interesados en facer teatro. Ao mesmo tempo, facilitáballes a escrita a autores novos que ata o momento non publicaran texto ningún e tiñan aquí a posibilidade de darse a coñecer. Dende o ano 1979 premiáronse as obras: Lenda antiga do home que quererá voar, de Constantino Rábade Castiñeira (1979); A tertulia das máscaras, de Miguel Anxo Fernán-Vello (1981); A extraña señorita Lou, de Miguel Anxo Fernán-Vello (1982); O pauto, de Xesús Pisón (1983); A noite das noites, de Henrique Rabuñal (1984); Auto insólito do autor, de Miguel Anxo Fernán-Vello (1985); Paixón de Antía, de Antón R. Castro (1986); Como cartas a un amante, de Imma António Souto (1987); Traxicomédia do Pai Ternoster e unha pastora lusitana...
-
-
Disparar varias veces cunha escopeta.
-
Botar peidos.
-
Facer disparos de escopeta repetidas veces.
-
Ferir con tiros de escopeta.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sacudir a cabeza un animal con cornos.
-
-
Dar couces un animal.
-
Dar couces un animal a algo ou alguén.
-
Recortar unha táboa ou un toro de madeira por algún dos seus extremos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Comezar a abrir un burato empregando un escoupro fino.
-
VER O DETALLE DO TERMO
cuarteado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Producir raios de luz de maneira intermitente e de intensidade e cor variable.
-
-
Que ten ou pasa moita fame.
-
Que está pouco desenvolvido fisicamente por falta dunha alimentación adecuada.
-
Que é mesquiño no gasto.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Derramamento excesivo e involuntario de seme sen coito e, ás veces, sen erección.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Grupo de teatro independente creado en Vigo en 1969. Realizou numerosos espectáculos, entre os que destacan Milagro en el mercado viejo e Historias para ser contadas, de Osvaldo Dragún; Historias del zoo, de Edward Albee; Burul, de Italo Ricardi; La orgía, de Enrique Buenaventura; El vendedor, de Xosé Antonio Perozo; El vendedor del pez, de Miguel Cobaleda e La taberna y las tinajas, de José María Rodríguez Méndez. Con algúns destes títulos realizaron durante algún tempo unhas campañas denominadas mesón teatro, que se realizaban todos os sábados no Mesón Pepe, como resposta ao café teatro, de tipo máis comercial. En 1972 e 1973 organizaron as I e II Jornadas de Teatro de Vigo, respectivamente, e promoveron a organización das III Jornadas de Teatro de Vigo en 1973. Estes eventos supuxeron a presenza en Vigo de importantes compañías nacionais como Els Comediants, o TEI de Madrid ou a Compañía de Danza Contemporánea...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Botar espirros.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro dúplice situado xunto ao río Barbadelo que se documenta no 950.
-
-
Que se fai por propia vontade.
-
-
Que se produce por un impulso interno que non se reprime.
-
Que actúa sen reflexionar, levado polos propios impulsos.
-
-
Que se produce sen causa exterior aparente.
-
Aplícase ás plantas que nacen sen ser cultivadas.
-
Persoa que intervén en algo por propia iniciativa e sen estar previsto.
-
-
-
Picar unha cabalería coa espora.
-
Estimular ou dar azos a alguén para que faga algo.
-
-
-
isión fantástica que adopta a forma de pantasma alta, branca e cuberta cun sudario do que sobresae unha caveira con ollos vermellos como brasas. Adoita encabezar o cortexo da Santa Compaña e pode ser unha alma en pena que trae o aviso da morte. Ten certa semellanza cun ser que encabeza a comitiva da procesión de almas na Bretaña, chamado ankou.
-
Procesión de almas en pena que durante a noite visitan os camiños para anunciar a morte ou recoller as almas das persoas que veñen de morrer. Os seus compoñentes son defuntos que descansan no cemiterio parroquial e que se xuntan na igrexa para facer o percorrido. Na comitiva participa algunha persoa viva que se encarga de levar diante da procesión a cruz parroquial, a caldeireta de auga bendita e a campaíña. Este ser vivo só se pode librar da súa función se atopa outro que teña a desgraza de se cruzar no seu camiño e non saiba afastarse deles. Recibe tamén a denominación de aparición, estantiga, hoste, pantalla e Santa Compaña.
-
-
PUBLICACIÓNS
Publicación aparecida o 1 de decembro de 1994 en Pasaia e subtitulada “Revista de Gastronomía, Literatura, Arte y Sociedad: Casa Galicia Pasajes”. Edítase coa colaboración da Casa de Galicia de Donosti e a Cofradía de la Queimada. Dirixida por José Antonio Vilaboa Barreiro, trátase dunha publicación societaria, creada para dar a coñecer a cultura e a gastronomía galega en Euskadi. Ademais, tenta servir de ponte entre o pobo galego e o vasco. Xunto aos seus artigos, incluíu numerosas fotografías da sociedade e de motivos galegos.
VER O DETALLE DO TERMO