"RG" (Contén)

GALICIA

Xornalista. Director xerente do Grupo El Progreso. Foi redactor na cadea SER, La Voz de Galicia e El Ideal Gallego para logo centrar a súa carreira na cadea COPE, en Santiago de Compostela, onde foi redactor xefe, director e director rexional en Galicia, Asturias e Cantabria. En 1997 substituíu a Xesús Pérez Varela como secretario xeral para as Relacións cos Medios Informativos, na Xunta de Galicia, cargo que abandonou en xaneiro de 2003 para reincorporarse en marzo dese ano ao seu anterior cargo como director rexional da COPE.

GALICIA

Químico. Realizou o doutoramento en xeoquímica en Zúric. Foi profesor da Facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela, presidente da área de xeoloxía e minaría do Seminario de Estudos Galegos e director da revista Cuadernos do Laboratorio Xeolóxico de Laxe. Participou na creación do Laboratorio de Xeoquímica da Universidade de Santiago de Compostela (1933) -o primeiro de España-, e foi fundador e director do Instituto Xeolóxico de Laxe (1940). Interesouse principalmente polo estudo da xeoquímica de Galicia e publicou numerosos traballos sobre mineraloxía e química de minerais, sobre o estudo dos minerais das zonas areosas das costas de Galicia, a xeoquímica de rochas volcánicas, plutónicas e metamórficas, a cartografía xeolóxica, a estratigrafía e os granitos. Das súas obras destacan Quimismo de las manifestaciones magmáticas cenozoicas de la Península Ibérica (1935), El conocimiento geológico de Galicia (1958) e Mapa petrográfico estrutural...

GALICIA

Profesor. Foi catedrático da Universidade de Santiago de Compostela, arquiveiro no Arquivo Rexional de Galicia, onde organizou e catalogou a serie de mosteiros, e director do Arquivo e da Biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela (1952-1965). Colaborou con C. Pérez Bustamante en Notas de arqueología prehistórica galaica. Los dólmenes de Dombate y la Gándara (1924) e escribiu Los solariegos o juniores: aportación al estudo de las clases sociales en León y Castilla durante la Edad Media (1928) e Marcial en la perceptiva de Baltasar Gracián (1930).

GALICIA

Político, irmán de Xacobe María de Parga Puga. Acadou o grao de álferez de fragata, foi depositario de Rendas Reais de Betanzos (1808), tesoureiro do Exército da praza de Ceuta (1813-1815) e do Exército do Reino de Galicia. Foi deputado nas Cortes de Cádiz (1810-1813).

GALICIA

Xurista, irmán de Antonio María de Parga Puga. Foi reitor do colexio de Fonseca de Santiago de Compostela, ministro de Gobernación (1820), conselleiro de Estado e presidente da Xunta de Fomento de Riqueza do Reino. Foi membro da Real Academia da Historia e do Real e Supremo Consello de Indias. Legou a súa biblioteca á Universidade de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Xurista. Foi fiscal do xulgado de primeira instancia de Mondoñedo, maxistrado na Audiencia de Pontevedra e fiscal en Ourense, Palencia, Lugo e Madrid. Escribiu semblanzas biográficas e artigos relacionados coa historia e a cultura galega en diversas publicacións como o Boletín de la Real Academia Gallega e Galicia, revista en que iniciou a publicación da novela La nueva doncella (1887-1889). Pertenceu á Real Academia Galega (1907).

GALICIA

Xurista. Foi director do Monte de Piedad e Caja de Ahorros de Santiago de Compostela, director da Real Sociedad Económica de Amigos del País (1878-1886) e impulsor da Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela. Escribiu Informe sobre foros, subforos y otras cargas semejantes que se conocen en el antiguo reino de Galicia (1874).

PERSOEIRO

Nome con que se coñece o pintor que realizou as pinturas murais das igrexas de Santo Estevo de Parga (Guitiriz) e Santo Estevo de Paderne (Castroverde). O seu estilo caracterizouse pola reiteración no tratamento das expresións e pola harmonía dos motivos decorativos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Guitiriz. Construída no s XII en estilo románico, ten nave de planta rectangular e capela maior de planta cadrada. Posteriormente engadíuselle a sancristía e outro corpo no lateral esquerdo. Realizouse en cantaría e ten cuberta de lousa a dúas augas na nave e a catro no presbiterio. No interior destacan as pinturas murais con escenas da Paixón, Anunciación e Cristo en Maxestade e unha ara con inscricións romanas. A fachada é do s XVIII e ten a porta arquitrabada, unha ventá rectangular na parte central e remata nunha espadana de dobre corpo. No ángulo co muro lateral dereito hai un reloxo de sol. No adro consérvanse varios sarcófagos antropomorfos medievais e unha pía bautismal gótica.

PERSOEIRO

Dominicano de orixe galega. Foi membro do convento de San Domingos en Santiago de Compostela e predicador nos conventos de Viveiro e A Coruña. En 1778 foi nomeado misioneiro para Galicia e predicador xeral da súa orde.

PERSOEIRO

Xeógrafo alemán. Abandonou os estudos de medicina e dedicouse aos estudos xeográficos, en particular á xeomorfoloxía. Foi profesor de xeografía na Universidade de Hamburgo. Realizou viaxes de estudo aos continentes africano -deserto de Kalahari- e americano, e interesouse pola influencia das variacións climáticas na evolución do relevo. Destacan as súas obras Adamaoua (1895), Die Kalahari (1904) e Die Grundlagen der Landschaftskunde (Os fundamentos das paisaxes xeográficas, 1919-1920).

GALICIA

Compositora. Foi cofundadora e presidenta da sociedade musical Cantar y Tañer e presidenta dos cursos internacionais universitarios Música en Compostela. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica, a Encomienda de Alfonso X el Sabio e a insignia de ouro da Universidade de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Militar estadounidense. Principal especialista en blindados do exército de EE UU, durante a Segunda Guerra Mundial participou nas campañas de Tunisia e Sicilia. Cabeza do terceiro exército, destacou, despois do Desembarco de Normandie (1944), pola súa penetración dentro de Alemaña.

PERSOEIRO

Escritor. Inicialmente cultivou argumentos exóticos e despois o seu estilo evolucionou, e cultivou temas da natureza e vinculados coas teorías socialistas. Publicou libros históricos, biográficos e autobiográficos, ademais dun gran número de novelas e contos. Destacan as súas obras Kara Bugas (1932) e Zolotaja roza (A rosa dourada, 1955).