"Rin" (Contén)

PERSOEIRO

Xogador de balonmán, duque de Palma de Mallorca. Vicepresidente do Comité Olímpico Español (2004-2005), presidiu o Instituto Nóos. Xogou na sección de balonmán do F. C. Barcelona e participou coa selección española nos xogos olímpicos de Barcelona (1992), Atlanta (1996) e Sidney (2000), conseguindo a medalla de bronce nos dous últimos. En 2000 retirouse da competición.

1. 1. Relativo ou pertencente aos ouriños.

   2. aparato urinario

      aparato excretor.

2. Lugar público para ouriñar. OBS: Adoita empregarse en plural.

3. Retrete pegado á parede e a certa altura do chan, para ouriñar os homes.

1. Relativo ou pertencente ao útero.

2. Aplícase a cada un dos fillos dunha mesma nai pero de pais diferentes.

GALICIA

Pintor. Formouse en Santiago de Compostela e en Madrid, onde foi discípulo de F. Madrazo. As súas obras caracterizáronse polo perfecto dominio do debuxo e da cor. Realizou retratos (Juan Fierros, Vicente Valderrama Barrio), cadros relixiosos (Santa Bárbara, San Vicente de Paúl), escenas de xénero e tipos populares (Extrema Unción), bodegóns e paisaxes.

GALICIA

Mestre e historiador. Fundou a Irmandade da Fala de Betanzos (1917), o Museo Pedagóxico Rexional na Coruña (1926) e dirixiu as Colonias Escolares Coruñesas e o Anuario Brigantino. Fundou a revista pedagóxica El Normalista (1913). Cronista de Betanzos desde 1940, das suas obras destacan El blasón de Betanzos de los Caballeros (1968), Los enterramientos de la iglesia de San Francisco (1931) e Las antiguas rutas jacobeas del territorio brigantino: 4º itinerario (1975). As súas poesías recompiláronse en Obra poética de Francisco Vales Villamarín (2000). Secretario perpetuo da Real Academia Galega, foi membro da Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora del Rosario e do Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses. Recibiu, entre outros galardóns, o premio vitalicio da Fundación Pedro Barrié de la Maza e a encomenda da orde de Alfonso X el Sabio.

GALICIA

Fotógrafo. Comezou a súa andaina profesional no campo da pintura para, en 1988, dedicarse plenamente á fotografía. Especializado en imaxes da natureza e preocupado polo medio natural, realizou diversas reportaxes sobre as catástrofes do Mar Exeo (1992) e Prestige (2002). Co tempo diversificou a súa produción para centrarse tamén noutros aspectos da realidade de Galicia, como a súa etnografía e tradicións, a arte, os oficios, a pesca e o marisqueo. Colaborador de diversas publicacións periódicas en España, como Foto Profesional, Natura e El País Semanal; en Francia, como Chausseur d Images; e en EE UU, como Outside, traballou no apartado gráfico da Enciclopedia Galega Universal (EGU) e do Proxecto Galicia de hércules Ediciones. Participou na edición dos libros Natureza sen fronteiras (1999), Os muíños (1999) e A natureza dos ríos e ribeiras de Galicia (1999). Recibiu máis de cen premios fotográficos, dos que destacan o 2º premio...

PERSOEIRO

Pintor francés. En 1616 trasladouse a París, onde Maria de Medici lle encargou a decoración da gran sala do palacio de Luxemburgo, que fixo despois Rubens. Das súas obras destacan Les noces de Cana (1618-1620) ou L’ensevelissement du Christ.

PERSOEIRO

Pintor e poeta. Foi un dos fundadores do Grupo Surrealista de Lisboa (1947). A súa obra caracterízase polo emprego das técnicas de automatismo psíquico, así como pola utilización da colaxe ou mesmo de obxectos tridimensionais nos seus lenzos. Destacan os Poemas-Obxectos. A súa poesía caracterízase pola aproximación humorística e ácida á realidade cotiá. Publicou Pena capital (1957) e Planisfério e outros poemas (1961). Tamén cultivou o ensaio en obras como Antologia surrealista do cadáver esquisito (1961) e Primavera Autónoma das Estradas (1980).

GALICIA

Escritora e mestra, irmá de Pura Vázquez. Coñecida como Dora Vázquez, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Faro de Vigo, El Ideal Gallego, La Noche, Vida Gallega e La Voz de Galicia, participou nas emisións radiais do programa Siempre en Galicia e colaborou en RNE. A súa obra, dirixida especialmente ao público infantil e xuvenil, céntrase en cuestións morais, relixiosas e didácticas. Destacan os poemarios Un poemas cada mes (1969) e Oriolos neneiros (1975), en colaboración coa súa irmá; Tres cadros de teatro galego (1973), os dramas Monicreques (1974) e Campo e mar aberto (1975); Cascabel, o cabaliño de circo (1979, I Premio de contos O Facho 1976), a serie de artigos Soñando con Ourense (1995), Contos para nenos e nenas (1996), Galicia, cousas e xentes (1997), Regos de vida e longura (2000), O pai de nós (2000) e O agro: un mundo aberto (2001).

GALICIA

Político e escritor. Foi alcalde de Ribeira, membro da Comisión Executiva do PSdeG-PSOE (1987-1994), deputado autonómico (1990-1997) e voceiro do grupo socialista no Parlamento de Galicia (1993-1997). Das súas obras destacan Galicia en terra allea (1997), A pesca está no vento (2001), Os señores do mar (2002) e As sombras dos mortos: historias de naufraxios en Cabo Corrubedo (2003).

GALICIA

Poeta. Membro do colectivo Cravo Fondo, na súa obra poética inicial amosou un compromiso coa realidade social do momento, que logo derivou cara a composicións de carácter amoroso, existencial e intimista. Da súa primeira etapa destacan Pra vós (1971) e Encontro cos tiburós (1973). Desde Orfo de ti en terra adentro (1976) percíbese xa certo intimismo, que confirmou en Poeta muiñeiro á deriva (1982), Nos eidos da bremanza (1990), Pastora de sorrisos (1993) e o póstumo Animal sen fel (1998). Foi galardoado co Premio da Crítica Galicia (1991).

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa María a Maior que dá nome ao concello de Verín, onde se localiza a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca de Verín situado no SL da Comunidade Autónoma (41° 56’ 00’’ N - 7° 25’ 40’’ O), dista 184 km de Santiago de Compostela e 72 km de Ourense. Limita ao N con Castrelo do Val e Laza (comarca de Verín), ao L con Vilardevós (Verín), ao S con Portugal e ao, con Monterrei e Oímbra (Verín). Abrangue unha superficie de 94,1 km 2 , cunha poboación de 13.991 h (2007), distribuída nas parroquias de Ábedes, Cabreiroá, Feces de Abaixo, Feces de Cima, Mandín, Mourazos, Pazos, Queirugás, Queizás, A Rasela, Tamagos, Tamaguelos, Tintores, Verín e Vilamaior do Val. A capital está na vila de Verín, na parroquia homónima. Está adscrito á provincia de Ourense, á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Verín.
Xeografía física
O relevo de Verín resólvese en dúas franxas lonxitudinais que se dispoñen de N a S. A parte máis occidental coincide coa depresión de Monterrei, e son terras de altitudes comprendidas entre os 300 e 400 m, atravesadas polo río...

GALICIA

Comarca de tipo rural situada ao SL da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia de Ourense. Limita ao N coas comarcas da Terra de Caldelas (concello de Montederramo), a Terra de Trives (Chandrexa de Queixa) e Viana (Vilariño de Conso); ao L coa de Viana (Vilariño de Conso e A Gudiña) e Portugal; ao S con Portugal e ao O coa Limia (Baltar, Transmirás, Sarreaus e Vilar de Barrio). Abrangue unha superficie de 1.007,1 km2, cunha poboación de 28.741 h (2001), distribuída nos concellos de Castrelo do Val (122 km2; 1.284 h [2001]); Cualedro (117,6 km2; 2.391 h [2001]); Laza (215,9 km2; 1.904 h [2001]); Monterrei (119,1 km2; 3.314h [2001]); Oímbra (71,9 km2; 1.996 h [2001]); Riós (114,4 km2; 2.132 h [2001]); Verín (94,1 km2; 12.917 h [2001]) e Vilardevós (152,1 km2; 2.803 h [2001]). A vila de Verín é o centro dunha extensa área funcional, que inclúe ademais dos concellos da comarca outros próximos.
...