"qu" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á estequiometría.

2. Composto químico que segue a lei das proporcións definidas, é dicir, que a proporción entre os seus átomos é invariable.

1. Relativo ou pertencente aos esternoptíquidos.

2. Peixe da familia dos esternoptíquidos.

3. Familia de peixes abisais peláxicos ou batipeláxicos, de corpo moi comprimido e coloración xeralmente prateada, quilla abdominal, aleta dorsal cunha lámina espiñenta e aleta adiposa bastante longa e moi baixa. A boca está fendida case verticalmente e ten maxilares provistos de grandes dentes; algunhas especies poden abrir a boca de xeito particular ao levantar a cabeza respecto á columna vertebral grazas a unhas vértebras especiais presentes no pescozo. Esta adaptación sérvelles para aproveitar un maior rango no tamaño das eventuais presas coas que teñen contacto nas grandes profundidades nas que adoitan vivir. Son peixes depredadores que realizan migracións na columna de auga en función da hora do día en que estean, máis preto da superficie durante a noite. Aínda que resultan frecuentes non teñen interese económico. Reciben a denominación popular de peixes machada.

1. Lugar onde se bota o esterco.

2. Lugar moi sucio.

PERSOEIRO

Pintor. Formado nas academias de València e Madrid, foi retratista da alta sociedade cortesá e pintor de cámara (1800). Despois dunha etapa de influencia de R. Mengs, a súa obra aproximouse a Goya (1794). A súa produción caracterizouse polo debuxo, as cores frías e as veladuras. Entre as súas obras destacan La Marquesa de Santa Cruz, Manuel Godoy, Cardenal Lorenzana, El gravador Selma e Niños de Medinaceli. Pertenceu á Acadèmia de Sant Carles de València.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como o Mestre do Cavaller de Colònia, puido ser discípulo de F. Yáñez e F. Llanos. Entre as súas obras destacan a Mare de Déu do colexio do Patriarca e dos Apòstols do concello de València.

PERSOEIRO

Escritor, xornalista e crítico de arte. Funcionario de Correos, posteriormente doutorouse en Dereito. Colaborador en distintas publicacións, como La Raza, Diario de la Marina, Mercurio, Universal Ilustrado, La Esfera, Mundo Gráfico, La Tribuna e Vida Gallega, fundou a revista Juventud Española e dirixiu Gaceta de Bellas Artes e Metrópolis. Da súa produción destaca El alma de Galicia (1922), Nuevo escenario (1927) e El arte Gallego (1930). Foi un dos organizadores da Exposición de Arte Moderna de Oslo (1932).

1. Relativo ou pertencente aos estolidobranquios.

2. Ascidia da orde dos estolidobranquios.

3. Orde da clase dos ascidiáceos formada por individuos que se caracterizan por presentar na cámara branquial unha serie de dobramentos meridianos ben desenvolvidos que forman unhas costelas lonxitudinais e dividen a cavidade en subcámaras. Existen formas solitarias e coloniais. Dous dos xéneros máis comúns son o Styela e o Dendrodoa.

1. 1. Espada estreita, longa e ríxida, que só podía ferir coa punta. O seu uso xeneralizouse a partir do s XV para atacar os cabaleiros protexidos con armadura.

   2. Espada de toureiro que se usa para matar o touro.

2. Arma branca semellante a unha espada estreita que vai adoito dentro dun bastón.

3. Cana ou pao, oco polo interior, en que se introducen obxectos que ao soprar por un dos seus extremos saen despedidos ao exterior.

1. Resina extraída da especie Styrax officinalis.

2. Denominación popular que reciben algunhas árbores do xénero Styrax.

3. Bálsamo que se extrae da codia das especies Liquidambar orientalis e Liquidambar styraciflua.

1. Zapón ou trapela por onde sae unha amarra.

2. Cabo que parte do extremo superior do mastro da dorna e se suxeita ao banco de escota.

3. Cadea para atar ou amarrar a xugada que turra do carro.

1. Identificativo incluído en distintos obxectos en que se imprime o nome do produto, as súas características e outras especificacións técnicas que varían segundo o produto en cuestión.

2. Conxunto de maneiras e comportamentos propios dunha ocasión solemne.

3. Sinal de identidade que se lle atribúe a alguén.

4. 1. Conxunto de datos que compoñen unha información na linguaxe HTML. Os navegadores para a Internet interpretan cada unha destas informacións para amosar de xeito intelixible na pantalla o contido dun documento.

   2. Código inserido nun arquivo ou nunha estrutura de datos que indica cómo debe ser interpretado algo.

   3. etiqueta de rede

      Normas que se recomendan seguir para o comportamento responsable nos distintos ámbitos da Internet, especialmente no correo electrónico e nos chat, de xeito que se evite ofender ou provocarlle problemas a calquera outro usuario.

1. Colocar unha etiqueta a algo.

2. Atribuír a alguén un sinal de identidade.