"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Máximo representante da vangarda cinematográfica francesa da década de 1920, con filmes como L’inhumaine (1924), Feu Mathias Pascal (1925) e L’argent (1928), a súa obra estivo posteriormente comprometida por problemas comerciais.

CIDADES

Cidade situada na oblast’ de Moscova, Rusia (166.000 h [1997]). Situada a 19 km da capital, ten fábricas de maquinaria agrícola e unha fábrica experimental de perforadoras.

PERSOEIRO

Historiador, escritor, orador e sacerdote. Foi catedrático de Retórica e Psicoloxía no Instituto Jovellanos de Gijón (1883) e de Literatura Preceptiva no instituto de Ourense (1884-1941). Profesor e director da Escola de Artes e Oficios de Ourense, pertenceu á Real Academia de la Historia, á Real Academia Galega e presidiu a Asociación de Prensa de Ourense e o Ateneo de Orense. Destacou como orador e realizou importantes estudios de investigación histórica, sobre todo no campo da epigrafía e da numismática. En 1898 comezou a publicación do Boletín de la Comisión de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense, que dirixiu ata a súa morte, e onde colaborou con destacados intelectuais galegos. Publicou, entre outras obras, Epigrafía romana de la ciudad de Astorga (1903), Cronicón de Idacio (1904), Colección de modelos literarios; con un discurso preliminar acerca del Origen y progresos de la lengua castellana (1907), Elementos de literatura preceptiva...

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo estadounidense. Foi delegado cultural da ONU. Destacan as súas obras The Happy Marriage (1924), Streets on the Moon (1926) e J. B.: A Play in Verse (1959). Obtivo en dúas ocasións o premio Pulitzer (1933 e 1959).

1. Absorción intestinal alterada.

2. Estado clínico que resulta dunha absorción alterada dos nutrientes no tramo do intestino delgado. Pode deberse a catro causas principais: por unha dixestión inadecuada (pancreatite crónica, síndrome de Zollinger-Ellison); por unha alteración do metabolismo dos sales biliares; por defectos xerais e específicos da mucosa do estómago que dificultan o transporte de nutrientes, e por unha obstrución das vías linfáticas intestinais. Os síntomas e signos máis comúns son: diarrea con esteatorrea, debilidade, anorexia, anemia (por falta de ferro, ácido fólico e vitamina B 12 ), hemorraxias (por falta de vitamina K) ou hipoglicemia.

ILLAS

Illa de maior tamaño do arquipélago das Illes Balears, que ocupa a posición central dentro do arquipélago (3.624 km2; 841.669 h [2001]).
Xeografía
A costa é moi regular, aberta ás baías de Pollença e Alcúdia ao NL, e á de Palma ao SO. O relevo está constituído por dúas aliñacións montañosas, a serra da Tramuntana e as serras de Llevant, orientadas de SO a NL. Entre elas esténdese unha chaira central. O clima é mediterráneo. Na distribución da poboación destaca o continuo crecemento da cidade de Palma de Mallorca, que en 1900 representaba o 25% da poboación total e en 1981 chegaba ata o 54,32%. En 1986 comezou un leve retroceso en beneficio dos municipios da periferia urbana. En 1991, a poboación ocupada era do 35,4%. O sector primario representa o 4,7% da poboación activa e os servicios ocupan o 66,2% da poboación activa. A industria (14,5%) e a construción (14,6%) son actividades complementarias. A agricultura e o comercio foron as actividades básicas...

REINOS

Territorio que comprendía Mallorca, Eivissa, os condados do Rosellón e Sardeña, o señorío de Montpellier e outros territorios occitanos, e posteriormente Menorca. Foi creado á morte de Xaime I de Aragón en 1276. Co Decreto de Nueva Planta do 28 de novembro de 1715, converteuse nun simple título nobiliario.

PERSOEIRO

Médico e anatomista italiano. Fundador da histoloxía, descubriu numerosas estruturas corporais, como os capilares nos pulmóns da ra, e identificou os lóbulos hepáticos, os corpúsculos do gusto na lingua e os glomérulos que levan o seu nome. Pola súa obra Anatome plantarum (1671) está considerado un dos iniciadores da anatomía microscópica vexetal.

PERSOEIRO

Actor. Coñecido como Marcel Marceau, especializouse no mimo, e creou o personaxe de Bip, co que mesturaba a sensibilidade romántica coas situacións tráxicas. Destacan os seus espectáculos Paris qui rit, Paris qui pleure (1959), Le danseur de tangos (1972) e The Bowler Hat (2000). Traballou tamén na serie televisiva First Class (1984) e nos filmes Barbarella (1968), Silent Movie (1976), Elogio della pazzia (1986) e Kinski Paganini (1989).

PERSOEIRO

Cónsul e xurista. Participou na Terceira Guerra Púnica (149 a C), e asediou Cartago xunto con L. Marcio Censori sen éxito. Foi un dos fundadores do ius civile, e escribiu Manilii monumenta, unha obra en sete libros. Atribúenselle outras leis, fórmulas e actuacións xurídicas.

PERSOEIRO

Poeta catalán. Consérvanse seis poesías líricas datadas entre os anos 1410-1430. Tamén destacan as súas poesías relixiosas e amorosas enmarcadas dentro da tradición trobadoresca.

PERSOEIRO

Poeta, fillo de Pere Marc. A súa obra componse de 128 poemas conservados en 13 manuscritos de finais do s XV e a primeira metade do s XVI, e en cinco edicións antigas, aparecidas entre 1539 e 1560. A súa poesía tratou principalmente o tema amoroso, fundamentada nunha ciencia de ideas aristotélico-tomistas sobre o amor, pola que os homes poderían atopar a plenitude do seu goce só coa contemplación do obxecto amado. Nas obras que pertencen a unha primeira época, aparecen os tópicos do amor cortés, e as que se inclúen nunha segunda época, aparece a contradición simbolizada pola oposición odio/amor. Da súa etapa final destaca o poema 87, primeiro dos grandes poemas morais e didácticos que caracterizan a súa poesía tardía: os seis Cants de mort e o Cant espiritual, a súa obra mestra.

PERSOEIRO

Poeta catalán. En 1393 foi nomeado mantedor dos primeiros xogos florais por Joan I, cargo que volveu ocupar en 1399. A súa obra literaria comprende tres poemas alegóricos, seis poesías breves e un dicionario de rimas, o Libre de concordances (1371).

PERSOEIRO

Poeta catalán, señor de Beniarjó e pai de Ausiàs Marc. Consérvanse nove poesías líricas dun ton sentencioso e moralizante e os poemas extensos Lo mal d´amor, L´arnes el cavaller e Lo compte final.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Despois de estudar teoloxía e filosofía dedicouse á pintura. Pertenceu a Der Blaue Reiter. Interesado por expresar o movemento na vida e os animais, o seu tema preferido foron os cabalos, Serie de cabalos de Lenggries (1908). Destacan Os tres cabalos vermellos e Os cabalos brancos.