"Fer" (Contén)

GALICIA

Sociolingüista. Profesor asociado de lingüística xeral na Universidade de Vigo, os seus traballos diríxense cara á dimensión social da linguaxe, o estudo crítico do discurso, a pragmática e os métodos de investigación social. Formou parte do Seminario de Sociolingüística da Real Academia Galega (1990-1997), participando nas investigacións e publicacións que levaron á elaboración do Mapa Sociolingüístico de Galicia. Desde 2000 é un dos editores da revista Estudios de Sociolingüística e colaborou na redacción de obras como Vender en galego (1997), Manual de Ciencias da Linguaxe (2000) e Pensando na linguaxe (2005).

PERSOEIRO

Xurista e político. Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense, en 1956 converteuse en conselleiro delegado da empresa familiar Ramilo SA. Foi presidente do Sindicato Provincial de la Construción, Vidrio y Cerámica (1966-1970) e da xunta local de Vigo de Acción Social (1969-1970). Alcalde de Vigo (1970-1974), emprendeu o primeiro Plan de Ordenación Urbana da cidade e foi procurador en Cortes en representación dos concellos de Pontevedra (1971-1974). Presidiu a Caixa de Aforros Municipal de Vigo e foi senador por Coalición Popular (1986-1989). Presidente do Consejo Provincial de Empresarios (1974-1976), participou na fundación da Confederación Española de Organizaciones Empresariales (1976), a Confederación de Empresarios de Pontevedra (1977) e a Confederación de Empresarios de Galicia (1981), da que foi presidente (1991-2000).

GALICIA

Mestre e escritor. Coñecido como Ben-Cho-Shey, foi un creador e investigador multidisciplinar que se ocupou tanto do estudo de temas históricos, sociolingüísticos, etnográficos e arqueolóxicos, como da creación literaria nos xéneros narrativos, lírico e dramático. O seu primeiro escrito foi o conto “Deliraba”, publicado co pseudónimo de Xan Fouciño en O Tío Marcos d’a Portela (1918). En 1921 foi chamado a filas e enviado á Guerra de África, onde se converteu en correspondente de La Zarpa, comezando a empregar o pseudónimo de Ben-Cho-Shey. Estes artigos recolleunos anos despois en Crónicas de Marruecos (1985). En 1923 obtivo o título de mestre nacional na Escuela Superior de Magisterio de Madrid e dous anos despois comezou a súa actividade como docente, primeiro en Cariño e logo en...

GALICIA

Xornalista. Traballou en Radio Popular de Ourense e Radio Popular de Vigo e en diversos xornais, como Faro de Vigo, La Voz de Galicia e Diario 16 de Galicia. Ademais foi correspondente de El Ideal Gallego e La Región e colaborou con diferentes medios de comunicación en Madrid, como Interviú, Sábado Gráfico e Ya. Foi delegado de El Correo Gallego en Vigo, colaborador de El Progreso, correspondente da axencia Europa Press e presidente da Asociación da Prensa de Vigo. Publicou Las segundas elecciones autonómicas gallegas (1985), en colaboración con Rodrigo Varela, La ética de los periodistas: la elaboración del código deontológico: influencias y desarrollo histórico (1996) e Manual de Derecho de la información y la publicidad (2000). Recibiu o Premio de Xornalismo Luís Taboada (1983 e 1984) e o Premio de Xornalismo sobre Patrimonio Histórico-artístico (1984).

FILOSOFOS

Filósofo e sociólogo. Publicou diferentes estudos de ciencia militar sobre historia, política, socioloxía e filosofía. Filosoficamente profesou un monismo positivista con obras como Der positive Monismus (O monismo positivo, 1899) ou Positive Ethik (Ética Positiva, 1901), mentres que en socioloxía estudou a socioloxía dos intereses.

PERSOEIRO

Físico e naturalista francés. Iniciador da metalografía, estudou os metais e as aliaxes de ferro e ideou a escala de temperatura que leva o seu nome. Tamén estudou os insectos, os crustáceos e os peixes. Amosouse contrario á teoría da xeración espontánea.

GALICIA

Xardineiro. Introduciu e aclimatou, no terreo do marqués de Santa Cruz, sementes, flores e froiteiras que procedían de Francia. Contou cun establecemento de plantas en Santiago de Compostela. Recibiu o título de cabaleiro da Orde Civil del Mérito Agrícola.

1. neurofibromatose.

2. Enfermidade ósea debida a un adenoma da paratiroide e caracterizada clinicamente por unha síndrome de hiperparatiroidismo.

1. Acción e efecto de referir ou referirse.

2. Relación que se establece entre varias cousas.

3. Conxunto de datos dunha persoa ou cousa sobre as súas aptitudes ou calidades. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en plural.

4. Magnitude ou sinal que serve como elemento de comparación nun regulador automático.

5. Home ou muller respecto aos que se calculan as necesidades enerxéticas dos diversos individuos. Segundo a FAO (1957), o home de referencia ou tipo ten 25 anos, pesa 65 kg e habita en zonas cunha temperatura media anual de 10°C. A muller tipo pesa 55 kg. As súas necesidades enerxéticas son, respectivamente, 3.200 e 2.300 Kcal. As necesidades enerxéticas doutros individuos calcúlanse introducindo as debidas variacións segundo a idade, o clima, o peso e a actividade. Estes criterios acéptanse universalmente.

1. Relativo ou pertencente á referencia.

2. Conxunto formado por un punto dun espazo afín e unha base do espazo vectorial asociado.

3. sistema de referencia.

1. Asinar un documento que xa redactou ou aprobou outra persoa para autorizalo.

2. Aceptar unha proposta ou asegurar a súa validez.

3. alidar algún asunto mediante referendo.

1. Relativo ou pertencente a un referendo.

2. Funcionario público que, coa súa sinatura, legaliza un despacho ou documento subscrito antes polo anterior.

1. otación popular que se fai para aprobar ou non unha lei ou acto administrativo, proposta polo corpo lexislativo ou polo xefe de estado. Constitúe unha manifestación do autogoberno do pobo. Segundo a materia á que se refira pode ser constitucional, lexislativo ou relativo a decisións políticas aínda non formalizadas en textos desa natureza; segundo que a súa convocatoria veña ou non esixida para a aprobación dunha norma ou a adopción dunha decisión, clasifícase en preceptivo ou facultativo; en relación coa vixencia da norma distínguese entre o suspensivo, que suspende a vixencia dunha norma aprobada pero non promulgada, e o abrogativo, en que se somete á decisión do electorado a continuidade dunha norma xa en vigor. Durante o Franquismo, despois da Lei de Referendo Nacional, promulgada o 22 de outubro de 1945, en que se dispuxo a utilización do referendo cando a transcendencia de determinadas leis o aconsellasen, celebráronse dous referendos:...

2. Despacho en que un axente diplomático pide novas instrucións sobre algún asunto ao seu goberno.

1. Que fai referencia a aquilo que se expresa.

2. Aquilo que serve como punto de referencia.

3. Persoa ou cousa da realidade extralingüística á que fai referencia un signo lingüístico.