"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Evanxelista. De nome Xoán e de orixe xudía, tomou o nome romano de Marcos como sobrenome. Nos primeiros textos aparece como Xoán Marcos, o que fai crer que era un xudeu que pertencía ao mundo grego. Curmán de san Bernabeu, acompañou a este na viaxe que fixo con san Paulo a Antioquía, Chipre e Asia Menor. Estivo en relación estreita cos apóstolos, especialmente con san Paulo e san Pedro, e segundo a lenda, marchou por mandato de san Pedro a Alexandría, onde fundou unha comunidade cristiá. Máis tarde foi martirizado por unha multitude, que o arrastrou polas rúas cunha corda ao pescozo. A lenda conta tamén que quixeron queimar o seu corpo, pero empezou a chover moito e inundouse todo Exipto. En 828, comerciantes venecianos roubaron o seu corpo e levárono a Venecia, o que provocou a transformación no centro do seu culto. Escribiu o segundo Evanxeo e nos primeiros séculos do cristianismo, o seu Evanxeo considerouse o de san Pedro, porque ao parecer escribírao ao ditado do apóstolo....

CIDADES

Cidade da provincia da Fronteira do Noroeste, Paquistán, situada ao N do río Kalpāni (244.511 h [1998]).

1. 1. Que ou quen profesa a arte de navegación ou que traballa no mar.

   2. gremio de mareantes

      Confraría de xentes do mar, que existiu desde a Idade Media ata o s XIX, que se encarga de rexer a vida mariñeira en diversos portos galegos.

2. Que causa mareo.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Influído pola escola de paisaxistas de Múnic e por A. Böcklin, trala súa estadía en Italia (1864) representou unha abstracción da natureza limitada ás cousas máis esenciais, cunha técnica que se achega á do fresco. Das súas obras destacan O baño de Diana (1863), os frescos da biblioteca do Instituto Zoolóxico de Nápoles (1873-1874), en colaboración co escultor A. von Hildebrand, e As Hespérides (1884).

GALICIA

Escultor. Mestre na Escola de Artes e Oficios de Vigo, traballou o marfil e o barro, en obras de pequeno formato. Destacan os conxuntos Mordomas e Entroido. Ten obra no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo e noutras coleccións galegas.

GALICIA

Político e economista. Foi secretario xeral do Consello de Empresarios e director provincial do Instituto para a Reforma das Estruturas Comerciais (IRESCO). Militou no Partido Galego Independente (PGI) e despois na UCD, cando o PGI se integrou na UCD. Presidiu a Deputación Provincial da Coruña (1979-1987) e UCD de Galicia (1982), e foi senador por Coalición Popular (1986-1989). Fundou e presidiu Democracia Galega (1996), formación política de ámbito galego e autonomista.

PERSOEIRO

Mártir. Filla dun pagán, a súa ama de cría converteuna ao cristianismo. O gobernador romano quixo casar con ela e, ao ser rexeitado, ordenou o seu martirio. Na iconografía represéntase como unha rapaciña que viste a túnica e o manto das virxes romanas. Os seus atributos xerais son a palma do martirio e o libro; e os persoais unha cruz e un dragón baixo os seus pés, que representa o demo; pero tamén pode levar unha coroa de perlas na cabeza. A súa festividade celebrábase o 20 de xullo, pero a reforma litúrxica posterior ao Concilio Vaticano II eliminouna do calendario litúrxico universal.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra, filla de Enrique II de Francia e de Catarina de Medici. Casou en 1572 con Enrique III de Navarra (Enrique IV ; de Francia), pero o Papa Clemente VII anulou o matrimonio por ter numerosos amantes. Conservou o título de raíña ata a súa morte.

PERSOEIRO

Relixiosa dominicana, filla do Rei Bela IV e sobriña de santa Isabel de Hungría. Foi abadesa do convento fundado nunha illa do Danubio entre Buda e Pest. Na iconografía viste hábito dominicano. O seus atributos son un lirio e un libro cunha coroa real aos pés. A súa festividade celébrase o 18 de xaneiro.

PERSOEIRO

Duquesa de Alençon, raíña de Navarra, condesa de Armagnac e escritora, filla do conde Carlos de Angulema e de Luísa de Savoia, e irmá do Rei Francisco I de Francia. Casou en 1509 co duque Carlos de Alençon e en 1527 co Rei Enrique II de Navarra. Escribiu o Heptaméron e varios poemas que foron recollidos en Miroir de l’âme pécheresse (1531).

PERSOEIRO

Xeólogo e xeomorfólogo. Membro da Societé Géologique de France, está considerado un dos fundadores da xeografía física. Escribiu, entre outras obras, Les formes du terrain (1888), en colaboración con G. de la Noë, e Le Jura (1936).

PERSOEIRO

Químico. Foi un dos iniciadores da análise química e introduciu o uso do microscopio nos estudios químicos. Empregou o ensaio á chama para diferenciar o sodio do potasio e obter o P2O2 por combustión do elemento; e tamén demostrou en1946 que o cinc era un elemento, cando conseguiu illalo en estado puro.