"Aso" (Contén)

1. Casa de pequenas dimensións e de pouco valor.

2. Pequena construción que serve de refuxio, con paredes case sempre de madeira, teito de palla, canas ou doutro material parecido e o chan normalmente de terra.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Inicialmente interesouse polo futurismo e, posteriormente, estivo influído por Cézanne (Retrato da irmá). Autor dunha obra moi persoal, arredor de 1930 derivou cara á arte abstracta.

CIDADES

Cidade da provincia de Nápoles, na Campania, Italia, situada a 6 km ao N da capital (84.113 h [1996]). Tradicional centro agrícola, converteuse nun núcleo de industria diversificada, acompañado da expansión das áreas residenciais obreiras.

1. Especie de paraugas empregado para protexerse dos raios do sol.

2. Tecido fino de la ou seda.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Soesto, no concello de Laxe, no sector dos Penedos de Traba.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lalín baixo a advocación de Santiago.

CORDILLEIRAS

Cordilleira do dobramento terciario que forma parte do sistema alpino europeo e que se estende desde o Mar Negro e o Mar de Azov ata o Mar Caspio, nunha dirección xeral L-O. Ocupa uns 450.000 km2 da parte sudoriental da Rusia europea, Xeorxia e Acerbaixán. A cadea principal comeza na península de Crimea, cunha lonxitude de máis de 1.500 km, e aparece de novo no outro lado do Mar Caspio, ao N de Irán, onde recibe o nome de cordilleira de Kopetdāg. Constitúe o eixe principal da Caucasia e comprende dúas aliñacións fundamentais: o Pequeno e o Gran Cáucaso. O Gran Cáucaso, que é a cadea propiamente dita, é unha auténtica barreira a máis de 4.000 m de altitude (culmina a 5.642 m do macizo volcánico do Elbrus), formada por rochas cristalinas e metamórficas. As fontes termais, os continuos tremores de terra e a abundancia de lavas, son testemuño da forte actividade volcánica que houbo no pasado. As rochas intrusivas teñen mineralizacións de onde se extrae ouro, prata, cobre e tungsteno....

PERSOEIRO

Actor. Especializado en papeis biográficos, interpretou P’otr Pervij (Pedro o Grande, 1937-1938), de Vladimir Petrov; Alexandr Nevskij (1938) e Ivan Groznij (Iván o Terrible, 1943-1945), de S.M. Eisenstein; e Don Quixote (1956), de Grigorij Kozincev.

PERSOEIRO

Escultor. Expuxo con Santiago Rusiñol e Ramón Casas en 1890. Contra o 1885, o seu estudo chegou a ser lugar de reunión de artistas. Traballou na decoración da Exposición Universal de Barcelona de 1888. A súa obra participou do naturalismo anecdótico (Forjador) e do modernismo (Eva, 1904). Recibiu a primeira medalla da Exposición Internacional de París de 1900 con Memento homo.

PERSOEIRO

Escritor e humorista. Fillo de Enric Clarasó, escribiu en 1938 a novela Francis de Cer (Premio Crexells). A partir de 1939 publicou, en castelán, numerosas novelas, relatos e artigos humorísticos, e guións para cine e televisión.

1. Paso de danza dado en dirección oposta ao que se deu con anterioridade.

2. Baile propio de Galicia, que constitúe unha das diversas variacións da muiñeira. Báilase facendo unha roda, e nela os homes xiran en sentido contrario facendo unha espiral.