"Omo" (Contén)

coanoflaxelado.

Reprodución en cores dunha figura baseada no emprego de varias pranchas litográficas, especialmente a estampa pequena de papel, cun debuxo ou fotografía, destinada a coleccións ou xogos infantís. OBS: Na linguaxe técnica adoita empregarse o termo cromolitografía.

e suf crom(a/ato/o)-.

Agregado formado por heterocromatina pertencente a distintos cromosomas, visible na interfase ao estar intensamente tinguido por colorantes básicos.

Teoría cuántica das interaccións fortes, tamén coñecida como cromodinámica cuántica (QCD), na que os quarks cargados con cor intercambian gluóns. Presenta analoxías coa electrodinámica cuántica (QED), na que as partículas cargadas electricamente intercambian fotóns na interacción electromagnética.

Aplícase ás algas caracterizadas pola presenza de plastos acastañados ou dourados, xa que son ricos en carotenos, e pola carencia de clorofila b.

Relativo ou pertencente a un cromóforo.

Agrupación atómica insaturada dunha molécula (cromóxeno) que absorbe radiación visible ou ultravioleta de forma selectiva. Son un exemplo os grupos azo, nitro e nitroso. Nos colorantes a cor vén determinada por unha estrutura cromofórica asociada a unha ou algunhas auxocrómicas, que forman unha combinación que absorbe radiación visible.

Substancia que, estruturalmente, pertence ao grupo das dicromonas. Inhibe a liberación da histamina e da substancia de reacción lenta da anafilaxe (SRS-A) dos mastocitos. Emprégase no tratamento da asma extrínseca.

Aparato de experimentación fónica inventado polo portugués A. de Lacerda. Está inspirado no quimógrafo pero, a diferenza deste, no cromógrafo o estilete gravador substituíuse por un tubo capilar de onde sae un fío de anilina que se deposita nun papel móbil, mentres recibe unhas alteracións moduladas de corrente recollidas por un rexistro de boca.

Sistema de impresión litográfica en tintas inventado por Aloys Senefelder. Consiste no uso dun gravado en pedra ou en prancha de aluminio ou cinc para cada cor que se quere imprimir, ao que se lle aplica un sistema de impresión sucesiva idéntico ao empregado na litografía en negro. Con este procedemento pódense obter carteis, reproducións en cor, etc. OBS: Nun rexistro coloquial tamén se emprega a forma abreviada cromo.

Relativo ou pertencente á cromolitografía.

Cada un dos gránulos de cromatina dun cromosoma que se tingue máis intensamente na profase e que, probablemente, corresponde a rexións de eucromatina máis densamente repregada en hélice.

Cada un dos derivados estruturais da 1,4-benzopirona, presentes como pigmentos das follas e das flores.

Filamento helicoidal de ADN visible durante a interfase e que forma un cromosoma.

Plasto que contén soamente pigmentos non asimiladores, polo xeral amarelos ou vermellos.

Complexo formado por unha proteína específica conxugada cun pigmento. As cromoproteínas forman un grupo que inclúe: pigmentos respiratorios, como a hemoglobina, a clorocruorina e a hemocianina; fotosintetizadores, como a ficocianina e a ficoeritrina; os citocromos e as flavoproteínas.

Instrumento renacentista de vento constituído por unha dobre lingüeta encapsulada e curvado no extremo do pavillón. Ten un buraco para o polgar, outro de ventilación na parte curva e sete para o resto dos dedos. É probable que date do s XV e que sexa orixinario do norte de Italia, dende onde se estendeu o seu uso a Alemaña.