"RAF" (Contén)

ENTRADA LARGA

Arte de representar sobre unha pantalla, e mediante a fotografía, imaxes en movemento.
A técnica cinematográfica

O invento
Os intentos de reprodución gráfica do movemento remóntanse ás sombras chinesas (4.000 anos a C) e á lanterna máxica (1640) do alemán Athanasius Kircher. O perfeccionamento da fotografía posibilitou o nacemento da cronofotografía que consiste nunha serie de fotografías sucesivas que permitiron rexistrar o movemento dos planetas, dos animais ou do home. Charles-Émile Reynaud, empregando un tambor con espellos, conseguiu proxectar, por reflexión sobre unha pantalla, unhas imaxes debuxadas por el mesmo; ao mesmo tempo, Thomas Alva Edison incorporou a película de celuloide que empregou para impresionar series cronofotográficas que se reproduciron nun cinetoscopio. En 1985, Louis Lumière patentou o cinematógrafo, que permite o movemento intermitente...

1. Aparato que permite a proxección de películas cinematográficas ( cinematografía).

2. Aparello de reprodución cinematográfica inventado por Auguste e Louis Lumière en 1895 e presentado o 28 de decembro dese mesmo ano nun pequeno salón do Grand Café de París. O éxito derivado desta proxección foi inmediato e os irmáns Lumière presentárono en Francia en parte de Europa. Paralelamente, apareceron outros inventos similares como o cronofotógrafo, de Gaumont-Demeny; o cinetógrafo, de Meliés-Reulos; o cinetoscopio, de Edison; e o animatógrafo, de R. W. Paul que desapareceron ante a calidade do aparello dos Lumière. Empregouse nas primeiras proxeccións realizadas en España; o 14 de maio de 1896 presentouse en Madrid, na planta baixa do Hotel de Rusia, a cargo de Alexandre Promio, delegado da casa Lumière en España; na Coruña o 2 de setembro de 1896 no Teatro-Circo; e en Pontevedra o 17 de abril de 1897, a cargo de César Marques e Alexandre Pais de Azevedo, representantes da casa Lumière en Portugal.

1. Película cinematográfica das imaxes radiográficas que, ademais do estudio funcional, permite a obtención de numerosas imaxes dos fenómenos, por rápidos que sexan, como a deglutición ou o paso de contraste polos condutos circulatorios. As primeiras cinerradiografías intentounas en 1896 Mac Intyre, en Glasgow, Reynolds (1925), tamén en Glasgow, e Janker (1930), en Bonn. A cinerradiografía clínica actual foi posible grazas ao descubrimento do intensificador electrónico da imaxe Roentgen.

2. Método de experimentación empregado na fonética instrumental e inaugurado por Paul Menzerath. Sérvese dunha impresión radiolóxica sobre unha película, con luminosidade e velocidade elevadas, dos órganos de fonación en movemento oral.

PERSOEIRO

Ilustrador, debuxante e pintor. Formouse na Acadèmia Fortuny de Reus e na Escola de Belles Arts de Barcelona. No ano 1907 instalouse na Coruña. Cultivou a pintura, o cartel, o debuxo industrial, a ilustración e a confección de libros, entre outras actividades. Nas súas obras realizou unha descrición fría da realidade. Foi presidente da Asociación de Artistas da Coruña (1949-1951).

1. Imitar alguén os xestos, o aspecto ou, de xeito ilícito, a obra doutra persoa.

2. Reproducir fraudulentamente algunha cousa que ten carácter auténtico para tirar proveito ou causar prexuízo.

3. Mudar unha persoa a voz, os xestos, o aspecto ou outra calidade co fin de enganar ou causar risa.

1. Instrumento de vento de lingüeta dobre, semellante ao fagot pero de maiores dimensións, que soa unha oitava máis baixa ca este.

2. Músico que toca ese instrumento.