"Rante" (Contén)

Aplícase a certos moluscos que furan a rocha, a madeira, ou outros materiais.

Aplícase á dor que produce unha sensación como se perforase a zona dorida.

Relativo ou pertencente aos terebrantes.

Insecto da suborde dos terebrantes.

Suborde de insectos pterigotos, hemimetábolos, da orde dos tisanópteros, co décimo segmento abdominal dividido ventralmente, alomenos unha vea que chega ao ápice das ás e pola presenza dun oviscapto nas femias.

Que está sometido á tensión dunha ou varias forzas.

Aplícase á relación entre persoas que se caracteriza por unha situación de distanciamento emocional e a súa proximidade cara a unha ruptura.

Cada unha das dúas tiras que sosteñen desde os ombros unha peza de vestir e que poden ser de material elástico. OBS: Adoita empregarse en plural.

Corda ou correa que une a gornición dunha cabalaría á carruaxe ou a outro obxecto do que tira.

1. Peza de ferro, de madeira ou doutro material, que traballa por tracción e que, fixada polos seus extremos a outras dúas pezas que tenden a separarse, impide o seu distanciamento.

2. iga que une e mantén inmóbiles dúas paredes paralelas que tenden a derrubarse.

3. Peza horizontal que nunha armadura de cuberta une os pés de cada dous elementos verticais consecutivos para impedir que se separen a causa da carga.

4. Peza de ferro que une e separa dúas pezas opostas dunha máquina.

1. Que vibra.

2. Aplícase á emisión fonemática que presenta un movemento orgánico, xeralmente lingual, moi breve, que interrompe e libera, sucesivamente, a corrente de aire aspirado. Articulatoriamente pódense distinguir en galego dúas variantes: a vibrante múltiple [r] grafada con r en posición inicial absoluta, en posición final ou cando segue a consoante nasal n (ramo, amor, enriquecer), e con rr en posición intervocálica (carro, arroz); e a vibrante simple [ɾ], que só se pode dar en posición intervocálica e grafada sempre con r (caro, cariño). Nas linguas románicas, hai dúas modalidades básicas de realizacións vibrantes: unha apical, típica do galego, o castelán, o catalán, o occitano, o italiano, o romanés e o portugués peninsular, e outra velar, normal en francés e en portugués brasileiro.

Que fai vibrar de emoción.