"Red" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no lugar de Tarrío, en Culleredo, polo que recibiu tamén o nome de Santo Estevo de Tarrío. Conserva a fábrica medieval gótica pero con certa tradición románica. Segundo unha inscrición do tímpano da porta de acceso, contruíuse no s XII. Ten planta rectangular dunha soa nave con cuberta de madeira e unha ábsida rectangular que se cobre cunha bóveda de canón apuntada, reforzada por un arco faixón. Tanto o arco faixón coma o triunfal descansan en columnas entregadas con bases áticas e capiteis robustos de decoración estilizada. No interior da nave e da ábsida consérvanse restos de pinturas murais do s XVI que representan o martirio de santo Estevo e escenas do ciclo da Paixón. No exterior destaca a portada occidental cunha porta abucinada rematada en dúas arquivoltas de medio punto que descansan en columnas acobadadas. As bases presentan un perfil de características áticas e adórnanse con flores de lis. Os capiteis teñen proporcións e decoración góticas, con monstros...

PERSOEIRO

Biólogo e ensaísta inglés. Coñecido polo pseudónimo Wilhelm Nero Pilate Barbellion, exerceu como xornalista a partir dos 16 anos. Posteriormente, interesouse polas ciencias naturais e gañou por oposición en 1911 unha praza no museo de Historia Natural de Londres. Publicou The Journal of a Disappointed Man (O diario dun home desilusionado, 1919).

PERSOEIRO

Naturalista francés. O seu interese pola historia natural xurdiu a partir do debuxo e do traballo con láminas. En 1794 viaxou a París tras ser chamado polo naturalista Geoffroy Saint-Hilaire, quen lle proporcionou un posto na área de anatomía nos xardíns reais. Impulsor dos estudios de anatomía comparada e paleontoloxía, desenvolveu un modelo científico propio e de certa transcendencia, o cuvierismo, que dominou as ciencias naturais europeas durante a primeira metade do s XIX. Defendeu a teoría catastrofista que explicaba os cambios xeolóxicos e biolóxicos observados na natureza como consecuencia de sucesivas “catástrofes”, ás que seguían novos procesos de creación, nos que os fósiles eran restos desas creacións anteriores. Enfrontouse, con éxito, a científicos, como o propio Geoffroy Saint-Hilaire e Lamarck, feito que atrasou a recepción do evolucionismo en Francia e noutros países. Publicou Leçons d’anatomie comparée (Leccións de anatomía comparada, 1800-1805), Recherches...

PERSOEIRO

Meteorólogo e químico. Inventou a pila eléctrica (1836) e o higrómetro (1820) que levan o seu nome, e o pirómetro (1830). Desenvolveu un sistema de iluminación con gas baseado no aproveitamento de resinas naturais que se empregou durante bastante tempo en Nova York. Entre as súas obras cómpre salientar Meteorological Essays (Ensaios meteorolóxicos, 1823), Essay on Artificial Climate Considered in Its Applications to Horticulture (Ensaio sobre o clima artificial considerado nestas aplicacións para a horticultura, 1839) e Introdution to the Study of Chemical Philosophy (Introdución ao estudo da filosofía química, 1839).

PERSOEIRO

Fotógrafo norteamericano. Comezou no mundo da fotografía en 1887 e asociouse ao Camera Club de Boston. Amigo de Oscar Wilde e de Aubrey Beardsley, foi un dos primeiros teóricos que propuxo considerar a fotografía como unha arte. Interesouse sobre todo pola obra de J. Keats, H. de Balzac e M. Maeterlinck no eido da literatura, mentres que no campo da fotografía se achegou ao pictorialismo e á obra do grupo Linked Ring Brotherhood. Nas súas imaxes reflicte vistas de montañas, nus mitolóxicos e crucifixións, non exentas de fortes críticas por mor da súa trivialidade. Dende 1897, invitado por A. Stieglitz, colaborou con artigos e fotografías na revista Camera Notes. En 1899 comezou a traballar como asesor con Herbert Copeland nunha axencia de publicidade. Organizou en 1900 unha exposición dedicada á nova escola americana na Royal Photographic Society de Londres e en París e expuxo a súa obra no estudo que posuía en Boston.

PERSOEIRO

Político australiano. Interveu na organización federal dos cinco estados australianos. Foi primeiro ministro en varias ocasións (1903-1904, 1905-1908 e 1909-1910). Promoveu reformas sociais e a mellora das relacións co Reino Unido. Escribiu, entre outras obras, The Federal Story (A historia federal, 1944).

GALICIA

Filósofo. Foi profesor na Universidad de Oviedo e na Universidad Autónoma de Madrid. Estudiou o pensamento de Wittgenstein e Carroll. Membro do comité cultural de El País, colaborou coa Revista de Occidente e foi asesor da Editorial Alianza na súa colección Universitaria. Publicou El juego de la Lógica (1972), Introdución a la Lógica Formal (1975), Las concepciones de la Lógica (1980) e Escritos filosóficos (1984), que é un compendio das súas investigacións.

1. Apelido que procede da vulgarización da voz latina decrētu(m). No galego estándar consérvase como forma culta o termo común decreto.

2. Liñaxe que se asentou en Betanzos. Outro apelido relacionado con esta caste é Degradar. As súas armas levan, en campo de goles, un folio que contén un decreto real.

PERSOEIRO

Compositor inglés. Estudiou no Conservatorio de Leipzig e posteriormente instalouse en París. Foi autor de óperas, música orquestral, pezas corais e música de cámara. Da súa produción destacan as pezas A Village Romeo and Juliet (Un Romeo e Xulieta de aldea, 1901), Appalachia (1903), Koanga (1904), In a Summer Garden (Nun xardín de verán, 1908) e Summer Night on the River (Noite de verán sobre o río, 1911).

PERSOEIRO

Contratenor inglés. Formou parte dos coros das catedrais de Canterbury e de St. Paul, e debutou en Londres en 1943. Xunto con Desmond Dupré formou o conxunto Deller Consort, dedicado á interpretación de música antiga.

1. Acción de depredar.

2. Relación trófica entre dous organismos no que un, o depredador, persegue, captura e mata a outro, a presa, para alimentarse.

1. Que depreda.

2. Aplícase ao animal que persegue, captura e mata a outro, a presa, para obter alimento. Xeralmente é de maior tamaño ca a súa presa, xa que un aumento do tamaño implica maior protección fronte a outros organismos.

1. Roubar con violencia e devastación, especialmente nunha guerra.

2. Tomar alguén para si algo que non lle pertence.

3. Perseguir, capturar e matar un organismo (depredador) a outro (presa) co fin de alimentarse.

1. Tirar o creto ou a boa reputación a algo ou alguén.

2. Perder o creto ou a reputación.