"Uri" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos buriatos ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo mongol dos buriatos.

3. Rama setentrional dos mongois que habita cerca do lago Baikal, na RA dos Buriatos, nos okrugi autónomos de Ust’-Ordynskij e Aga (Rusia) ao N da República de Mongolia (Selenge) e no extremo N da rexión autónoma da Mongolia Interior (O de Khajlar). Orixinariamente eran cazadores e pescadores nómades de crenzas xamanistas que se converteron en gandeiros e agricultores sedentarios, adoptando o lamaísmo. Tradicionalmente habitaban en iurtas e estaban organizados en familias patrilineais, clans e confederacións de clans. No s XIII ocuparon a rexión na que habitan, expulsando os tunguses e yakutos. Sometidos polos cosacos no s XVII, mantiveron a súa organización interna. Expulsados dos seus territorios cara a Mongolia, volveron para instalarse nas proximidades do lago Baikal, formando unha república autónoma dentro da URSS no 1923.

4. Lingua mongólica, dividida en diversos dialectos. Fálase en Rusia e o seu alfabeto é cirílico.

5. Literatura en lingua buriata, cultivada polo pobo buriato. Apareceu como literatura oral no s XVIII, durante o período de paz da dominación manxú sobre Mongolia. Produciu unha forte tradición folclórica e diversas epopeas.

REPUBLICAS

Entidade político-administrativa, situada en Siberia, Rusia, entre o lago Baikal e Mongolia (351.300 km2; 1.038.000 h [estim 1999]). A capital é Ulan-Ude. Os ríos pertencen esencialmente á conca do Selenge e á do Vitim. O clima é continental extremo. O territorio abrangue as mesetas e montañas situadas ao N e ao L do lago Baikal, constituído principalmente por bosques e pastos. A poboación está formada por buriatos (38%), rusos (60%) e evenkis. Os recursos principais son a minería, os metais preciosos (ouro e prata) e as industrias metalúrxicas. Os centros urbanos concéntranse nos vales dos ríos. Esta república creouse en 1923 co nome de República Socialista Soviética Autónoma dos Buriatos-Mongois e no ano 1958 cambiou o nome polo de RSSA dos Buriatos.

FILOSOFOS

Filósofo escolástico francés. De orientación occamista, está considerado como un dos representantes principais da Escola de París e un precursor da nova ciencia da natureza. Na cuestión do movemento dos corpos defendeu a doutrina do ímpeto. En moral foi un dos primeiros defensores do determinismo psicolóxico. Escribiu unhas Summulae logicae e unha serie de comentarios ou quaestiones a algúns libros de Aristóteles, especialmente á Metafísica. Pero coñéceselle sobre todo pola fábula filosófica do asno de Buridan, que se lle atribuíu falsamente; esta obra pretende ilustrar o paradoxo no que desemboca o problema do libre albedrío cando se reduce a unha liberdade de indiferencias e mostrar, por redución ao absurdo, a existencia da liberdade do home.

1. Tipo de cicel, delgado, en forma de bisel por un extremo e provisto dun mango polo outro que, ao ser percutido, permite que coa punta se fagan incisións máis ou menos profundas sobre unha superficie de metal, pedra ou madeira. É a ferramenta que utilizan os gravadores para trazar sobre as pranchas os debuxos, os gráficos ou as inscricións que despois serán reproducidos sobre o papel.

2. 1. golpe de buril

      Na análise tecnolóxica designa unha das técnicas especiais de retoque. Consiste na acción de fabricar superficies biseladas, obtidas grazas á extracción producida por unha única percusión ou presión.

   2. Útil fabricado mediante a técnica do golpe de buril, que produce unha aresta cortante, característico do Paleolítico superior. As diferencias morfolóxicas ou importancia porcentual con respecto a outros útiles tómanse como base para definir conxuntos industriais.

3. Ferramenta punzante de aceiro empregada para facer manualmente o gravado sobre metal que logo pasará a ilustrar definitivamente o selo.

4. Gravado que se realiza nunha prancha de cobre ou de aceiro con este utensilio.

1. Trazo do buril.

2. Peza feita a buril.

3. Porción de prata que os ensaiadores sacan cun buril do parragón da peza que proban para ver se é de lei.

1. Relativo ou pertencente aos burínidos.

2. Ave da familia dos burínidos.

3. Familia de aves da orde dos caradriformes que ten como único representante o xénero Burhinus.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Guitiriz baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Bizkaia, Euskadi, estendido á esquerda da ría de Gernika (1.640 h [1996]). A capital é Axpe de Busturia.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade anual que se editou entre os anos 1810 e 1847. Malia que inicialmente foi coñecido como Calendario General para España del año 1810, arreglado por D.P.V. y V. para Galicia (imprenta de D. Manuel María Vila, A Coruña), deseguida adoptou o nome definitivo. A súa impresión realizábase cada ano nun obradoiro distinto das cidades de Santiago, A Coruña ou Valladolid, dependendo de quen tivera o privilexio exclusivo.

GALICIA

Arqueólogo. Licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, e doutorouse en Xeografía e Historia coa tese A plástica da cultura castrexa galego-portuguesa. É profesor de ensino medio en Pontevedra. A súa actividade investigadora céntrase na antropoloxía mariñeira e na arqueoloxía castrexa, sobre todo no aspecto artístico, amais do seu interese pola etnografía. Participou en diferentes escavacións no Neixón, na Lanzada, Meirás, Castromao, etc, e dirixiu as que se realizaron no castro de Baroña entre 1980 e 1984. É autor de La cultura de un pueblo marinero: Porto do Son (1978), As artes de pesca (1980), A cultura castrexa (1993), Xentes do mar: traballos, tradicións e costumes (1996), Castro de Baroña (1997) e Galicia. Antropoloxía (1997). Colaborou na publicación Cuadernos de Estudios Gallegos. É membro do Instituto Padre Sarmiento de Estudios Gallegos, da Sociedade Portuguesa de Antropologia...

1. Relativo ou pertencente aos camarasáuridos.

2. Dinosauro da familia dos camarasáuridos.

3. Familia de dinosauros da infraorde dos saurópodos, de pescozo e cola medianamente longos e con dentes grandes e saíntes, á que pertencen os xéneros Camarasaurus, Euhelopus e Opisthocoelicaudia.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Coñecido como segundo fundador de Roma, loitou contra os etruscos, ecuos, hérnicos e volscos (389 a C) e foi en varias ocasións ditador de Roma.

PERSOEIRO

Historiador, filólogo e político. Iniciou a súa carreira no exército e participou na guerra contra Portugal (1762). En 1775 fixou a súa residencia en Madrid e ocupou diversos cargos públicos. Foi deputado en Madrid e, por encargo da Junta de Comerç de Barcelona, escribiu a súa obra fundamental: Memorias históricas sobre la marina, comercio y artes de la antigua ciudad de Barcelona (1779-1792). Coa invasión napoleónica refuxiouse en Sevilla e colaborou na tarefa de convocar as Cortes Xerais de Cádiz (1810). A súa obra trata temas filolóxicos e gramaticais, políticos e históricos.