"bat" (Contén)

Estudio e medida das profundidades do mar.

Instrumento para medir a profundidade do mar.

Xeomorfoloxía do relevo submarino.

Nome dun accidente xeográfico submarino como pode ser unha cordilleira, un foxo, un banco de area, unha depresión, etc.

Aplícase á zona do dominio peláxico situada entre os 500-600 m e os 2.000-2.500 m de profundidade; non lle chega a luz e moitas características corresponden ás da rexión abisal.

Respiración lenta e profunda que aparece principalmente na acidose respiratoria.

Especialidade da Psicoloxía que ten como método a psicanálise. Tamén se coñece co nome de psicoloxía profunda.

Instrumento que mide e rexistra o sentido e a velocidade das correntes submarinas.

Artefacto submarino autónomo ou telecomandado capaz de somerxerse a grandes profundidades, destinado xeralmente á observación e ao estudo do fondo do mar. Componse dunha cabina esférica, na que viaxan os ocupantes, e dun flotador naviforme. O primeiro aparato deste tipo, o FNRS 2, foi construído en Bélxica por A. Picard. Outro modelo, o Trieste, construído polo mesmo A. Piccard xunto co seu fillo, conseguiría en 1959 descender ata os 5.486 m na Fosa das Marianas, a carón da illa de Guam.

Esfera destinada a acadar grandes profundidades mariñas. A súa finalidade era investigar a fauna. A primeira foi construída en 1930 por William Beebe, coa colaboración de Otis Barton, e estaba sostida desde un barco por un cable de aceiro. En 1934 cerca das Bermudas conseguiu somerxerse a 906 m de profundidade. Incapaz de manobrar por ela mesma, a batisfera foi substituída polo batiscafo.

Tecido de liño ou de algodón, branco e moi fino, usado na confección de panos de man, camisas e lencería.

Foi atopado na rúa Batitales (hoxe Doutor Castro) de Lugo en 1842 no transcurso dunhas escavacións dirixidas pola Sociedade Económica de Lugo. A súa fabricación é de época romana, concretamente debeu construírse entre o goberno de Augusto (27 a C-14 d C) e a fin do de Traxano (117). A través dos restos conservados, pódense diferenciar dous sectores: a dobre banda figurada, de 1,20 m de longo, e o sector xeométrico. A cabeza de Oceanus, no centro da composición, está flanqueada por dous golfiños en actitude de somerxerse e rodeado de especies mariñas (ameixas, ourizos de mar, etc) e fluviais (troita e lamprea). A significación dos motivos representados levou a Rodríguez Colmenero a considerar que se podía tratar da cubrición do piso do comedor ou triclinium dunha mansión nobre; trátase dunha interpretación oposta a outras anteriores que sinalaban unha funcionalidade ritual. Algúns fragmentos deste mosaico consérvanse no Museo Provincial de Lugo.

Aparato, tamén chamado BT, que rexistra as variacións da temperatura da auga en función da profundidade. Acada uns 300 m de profundidade.

Konstantin Nikolajevic   Bat’uškov.