"toi" (Contén)
Mostrando 19 resultados de 199.
-
PERSOEIRO
Escritor e crítico francés. Profesor de filoloxía románica en La Sorbonne, é autor de numerosos traballos de crítica textual e de etimoloxía do francés e do provenzal medievais. Os seus Essais de philologie française (1887) e Nouveaux essais de philologie française (1904) son modelos de rigor científico e de erudición profunda.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do latín dos chafoutas que corresponde á voz ‘ti’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da verba dos arxinas que corresponde á voz ‘coello’.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Láncara baixo a advocación de san Salvador.
VER O DETALLE DO TERMO -
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Toirán. Construída en estilo románico (s XI), presenta nave e ábsida rectangulares. Sufriu varias modificacións durante o s XVIII, que afectaron fundamentalmente á fachada, en que destaca o rosetón formado por unha cruz de brazos iguais. Tamén do s XVIII é o engadido que se fixo á sancristía, anexado á capela maior.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Vila de Cruces baixo a advocación de san Xoán.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Romaría que se celebra no santuario da Virxe do Carme en Santalla de Toiriz (Pantón). O santuario fundouno o párroco Sebastián Francisco Figueiras e Lobera e consagrouse en 1725. Ten planta de cruz latina cunha cúpula e tres tribunas, unha no pórtico de entrada e dúas nos extremos do cruceiro. A festa celébrase en xullo e a ela acudían moitos romeiros con diversas ofrendas e, algúns deles, percorrían o interior do templo ou un anaco do camiño de xeonllos ao ter conseguido un dos favores pedidos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro situado en Vila de Cruces. Documéntase nos ss XII e XIII e puido ser anexado ao de Sobrado.
-
-
Conxunto de la unha vez tosquiada, sexa en forma de pel estendida, tal como se presenta inmediatamente despois da rapa, sexa en feixes, que é como se presenta unha vez desfeita.
-
Pel lanar e curtida dun carneiro, un año ou unha ovella.
-
élaro do carneiro alado que Zeus enviou para salvar a Frixos e Hele, que fuxían da súa madrasta Ino, quen quería sacrificalos. A cabalo do carneiro, Frixos conseguiu chegar a Cólquida, sacrificou o carneiro a Zeus e ofreceulle o seu vélaro de ouro ao rei, que o consagrou a Ares, pendurouno dunha aciñeira do bosque sagrado e púxolle un dragón para custodialo. Alí foron buscalo os argonautas con Xasón. Na Idade Media deu nome á Insigne Orde do Vélaro de Ouro.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo mosteiro beneditino situado na Capela (Toques). Documentado no s X, o Rei García I concedeulle a herdade de Melide. Por unha bula do Papa León X anexionouse ao mosteiro de San Martiño Pinario. Consérvase a igrexa, de orixe prerrománica, cunha soa nave e ábsida rectangular. A fachada e a parte dianteira da nave refixéronse en época posterior. Á ábsida accédese por un arco de medio punto peraltado. Cóbrese con bóveda de canón peraltada. Destacan no exterior o conxunto de pequenos arcos de medio punto que percorren o muro da ábsida. Foi declarado BIC en 1994.
-
VER O DETALLE DO TERMO
dentoira.
-
PERSOEIRO
Xesuíta francés. Superior das misións da América do Sur (1754), creou unha empresa comercial para tratar de sanear a economía das misións, mais a súa bancarrota contribuíu ao inicio dunha campaña antixesuítica que culminou coa expulsión da orde de Francia (1764).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico militar francés. Investigou a tuberculose e demostrou, antes de que Koch descubrise o bacilo que a produce, a súa transmisión.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo que procede do nome persoal latino Victorius, relacionado popularmente con Vítor pero procedente dun nome persoal máis antigo Vitorius, Viturius, de orixe etrusca. A forma feminina é unha advocación da Virxe María, eco dun culto romano anterior. Presenta as variantes Vitorio/Vitoria.
-
PERSOEIRO
Pintor francés. Formouse con C. Gillot, que o introduciu na temática do teatro e das singeries. En 1707 entrou no taller de C. Audran, que lle confiou a decoración con chinoiseries do palacio de La Muette. lang=EN-GB mso-ansi-language:EN-GB >Pintou escenas galantes como La surprise, L’indifférent ou Réunion en plain air.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Relixión nacional dos xaponeses, denominada shinto (camiño dos deuses) en oposición á butsudbō (camiño de Buda). Hai un xintoísmo primitivo que se diferenza de moitas outras formas influídas polo confucianismo, o taoísmo e o budismo. Relixión basicamente animista ou politeísta, non ten fundador, escrituras, nin dogmas, pero si unha rica mitoloxía e un culto importante. A noción central é a pureza ritual e física, non moral. Ser impuro é o pecado (tsumi), que pode ser voluntario ou involuntario. O pecador ou contaminado recupera a pureza a través de diferentes ritos, como o harae (exorcismo), o misogi (ablución con auga e sal), o imi (tipo de profilaxe do pecado que consiste nunha abstinencia) e outros. Os documentos máis antigos, o Kojiki (Arquivos de cousas antigas) e o Nihongi (Anais de Xapón), tratan da historia mítica de Xapón a partir da data lendaria da fundación do imperio (660 a C), onde teñen un papel relevante os kami ou deuses, así como os heroes Izanagi e Izanami, a deusa...
-
-
Relativo ou pertencente ao xintoísmo.
-
Seguidor do xintoísmo.
-
-
-
Pedra que sobresae dun piar ou dunha parede para unirse con outras.
-
Reunión de varias persoas.
-
Conxunto ou unión de varias cousas unidas formando un todo.
-