"RC" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás marchantiáceas.

2. Hepática da familia das marchantiáceas.

3. Familia de hepáticas, da orde das marchantais, que presentan cámaras aéreas delimitadas por tabiques e con filamentos asimiladores no seu interior. É a familia principal da orde das marchantais.

1. Relativo ou pertencente ás marchantiais.

2. Planta da orde das marchantiais.

3. Orde de hepáticas talosas de ramificación dicotómica, con gametanxios pediculados e esporanxios sésiles.

1. Relativo ou pertencente ás marchantiópsidas.

2. Briófito da clase das marchantiópsidas.

3. Clase de briófitos, coñecidos comunmente como hepáticas, que se caracterizan por ter un protonema reducido, un gametófito taloso ou folioso, folíolos dispostos en dúas fileiras, esporanxio sen estomas e que carecen de eláteres.

1. Deixar un lugar.

2. 1. Moverse dun lugar a outro.

   2. Andar en formación e marcando o paso.

3. Funcionar un artefacto ou unha máquina.

4. Desenvolverse ou evolucionar algo ou alguén na realización dalgunha cousa.

5. Practicar a modalidade atlética da marcha.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao S da chaira do Guadalquivir, drenado polo río Corbones (17.800 h [2001]). É un centro comercial e agrícola, con cultivos de cereais e oliveiras. Destaca a produción de viño e aceite.

PERSOEIRO

Deportista. Foi campioa de España de natación desde 1986 ata 1993 en 200 metros costas. Foi cuarta na Copa de Europa (Sabadell, 1989), participou no campionato do mundo en Perth (1991) e obtivo a medalla de prata nos Xogos do Mediterráneo de Atenas (1991).

PERSOEIRO

Escritor e político. Coñecido como El abate Marchena, recibiu as ordes menores en Sevilla e escribiu Aviso al pueblo español, en que convidaba os seus concidadáns a unirse á Revolución Francesa. Formou parte dun comité español encargado de introducir as ideas republicanas no Estado español. Xosé Bonaparte nomeouno director de La Gaceta e arquiveiro do Ministerio do Interior. En 1820 foi expulsado de Sevilla polas súas ideas extremistas.

GALICIA

Político. Foi alcalde da Coruña (1890-1891 e 1893-1894), interveu no seu desenvolvemento industrial e realizou importantes melloras nas infraestruturas da cidade, como foi a creación da praza de María Pita, a instalación da iluminación eléctrica ou a realización da traída de auga.

1. Relativo ou pertencente á guerra, á milicia ou aos militares.

2. Que imita as maneiras militares no seu comportamento e na súa actitude.

3. Que se move con aire decidido e firme.

4. Aplícase á preparación farmacéutica feita a base de ferro.

5. artes marciais.

6. Tribunal militar excepcional.

PERSOEIRO

Mártir, fillo do centurión san Marcelo. Foi martirizado xunto cos seus irmáns Fausto e Xauriano. A súa festividade celébrase o 30 de xuño.

PERSOEIRO

Escritor. Orixinario da Tarraconense, foi un dos últimos clásicos da poesía latina. Escribiu quince libros baixo o nome de Epigrammata, en que denunciou a retórica do seu tempo, a ampulosidade dos poemas mitolóxicos e infundiulle á poesía naturalidade, sobriedade e realismo. Con todo, non se pode considerar como unha voz de denuncia social; o epigrama é sinónimo da nota mordaz en verso que amosa o aculeus ou aguillón na súa parte final.

1. Relativo ou pertencente a Marte ou aos seus supostos habitantes.

2. Suposto habitante de Marte.

3. Suposto habitante de calquera outro planeta que non sexa a Terra.

PERSOEIRO

Emperador de Oriente (450-457). Foi senador e á morte de Teodosio II, irmán da súa esposa Pulqueria, acadou a dignidade imperial. Loitou contra os hunos e convocou o Concilio de Calcedonia (451).