"AN" (Contén)

IGREXAS

Igrexa situada en San Martín de Montalbán (Toledo). Datada en época mozárabe (ss VII-VIII), pertenceu a un antigo mosteiro situado sobre unha vila romana. Está construída en cantaría e presenta planta cruciforme con ábsida de ferradura. A nave cubriuse cunha bóveda de canón e o cruceiro cubriuse cunha cúpula dun castelo árabe que se edificou enriba da igrexa. Case non presenta decoración exterior. En 2003 inaugurouse nas súas proximidades o Centro de Interpretación de Santa María de Melque. Foi declarada Ben de Interese Cultural (1931).

PERSOEIRO

Escritor. Considerado unha das figuras do romanticismo estadounidense, escribiu numerosas novelas de aventuras baseadas nas súas experiencias no mar, e contos e poemas, onde explorou temas psicolóxicos e metafísicos. Das súas obras destacan Typee (1846), Redburn (1849), Moby Dick (1851), a súa obra máis coñecida, Pierre (1852), Israel Potter (1855), The Confidence-Man (1857) e a póstuma Billy Budd, Foretopman (1924). Tamén escribiu obras simbolistas, como Mardi (1849).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. De nome Jean-Pierre Grumbach, foi unha das referencias dos autores do movemento cinematográfico francés de finais da década de 1950. Destacan os seus filmes Le Silence de la Mer (1945), Les Enfants Terribles (1950), Bob le flambeur (1955) e Un flic (1972).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Describiu a vida e o ambiente dos sectarios do rito antigo Raskol na ribeira do Volga, e tamén o medio despótico e cobizoso dos comerciantes. Compuxo os tres volumes Sbornik postanovlenij otnosjaščikhsja k raskolu (Compilación de todas as disposicións referentes ao cisma, 1860-1863).

1. Relativo ou pertencente á membrana.

2. Que ten membrana.

3. Que é semellante a unha membrana.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Discípulo de Rogier van der Weyde, en Bruxas a súa pintura humanizou, mediante a maneira italiana, o sentido tráxico flamengo. Destacou como retratista e na produción relixiosa. Pintou Die mystische Vermählung der hl. Katharina (As vodas místicas de santa Catarina, 1479), Triptychon des Willem Moreel (Tríptico de Guillerme Moreel, 1484) e Reliquienschrein der hl. Ursula (O relicario de santa Úrsula, 1489).

1. 1. Nota que lembra algunha cousa.

   2. Caderno en que se apunta aquilo que hai que lembrar.

2. Informe ou nota en que se expoñen datos que hai que ter en conta para un asunto.

3. Comunicación diplomática, xeralmente sen asinar, mediante a que un goberno lle expón a outro, o estado dun asunto pendente entre eles, co fin de facilitar unha negociación.

PERSOEIRO

Escultor, fillo e discípulo de Alonso de Mena. Artista barroco, tratou a escultura relixiosa, con intenso misticismo e linguaxe naturalista. Baixo a influencia de Alonso Cano, realizou a Inmaculada de Alherdín (Granada) e rematou o cadeirado do coro da catedral de Málaga (1658). Para a catedral de Toledo, realizou un San Francisco e unha Magdalena penitente (1664). Destaca a Dolorosa e o Ecce Homo, para o mosteiro de Las Descalzas Reales de Madrid (1673).

PERSOEIRO

Poeta. Cortesán, fixo unha versión en castelán da Ilias latina, que titulou Esta es la Ilíada de Homero en romance traducida (1442), tamén coñecida como Homero romanceado, e introduciu locucións e léxico latinos coa súa linguaxe culta, xa que coñecía o grego e o latín. Pódense distinguir unha serie de obras que seguen a corrente trobadoresca e outros poemas alegóricos. Esforzouse por buscar a unidade de España nalgunha das súas composicións onde mostra un fondo sentimento patriótico. Da súa produción destacan Lo claro-oscuro, Laberinto de Fortuna o las trescientas e La coronación del Marqués de Santillana.

PERSOEIRO

Escultor. Centrouse na produción de obras relixiosas, cun estilo que evolucionou desde o barroco ao neoclasicismo. Destacan o Cristo de la Buena Muerte, para a igrexa de los Jerónimos, un busto de Carlos III, e a Fuente de Neptuno, en Madrid. Foi director da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

PERSOEIRO

Comediógrafo. Foi discípulo do poeta Alexis e do filósofo Teofrasto. A súa obra, incluída na denominada comedia nova, está claramente vinculada á crise posdemocrática da polis. A súa temática xira ao redor do amor e do romanticismo, acompañada sempre dun ineludible final feliz. Escribiu máis de cen comedias, aínda que só se conserva enteira unha, O misántropo ou O díscolo, preservada nun papiro exipcio e que foi publicada en 1958; o resto, como A arbitraxe, A muller de Samos ou O home de Sición, coñécese a través dos títulos ou de fragmentos citados por outros autores.

PERSOEIRO

Navegante. Trasladouse a Perú, onde lle confiaron o mando dunha expedición que buscaba as terras austrais e que descubriu as illas Salomón (1568). O 27 de abril de 1574, Filipe II asinoulle unha licenza de adiantamento para conquistar, pacificar e colonizar o arquipélago. Na súa segunda expedición (1595) levou a súa muller e corenta familias (unhas cincocentas persoas en total), co obxectivo de poboar as illas que descubrira e gobernalas. Descubriu as illas Marquesas, pero morreu a consecuencia dunhas febres e os títulos de adiantado e almirante dos Arquipélagos Oceánicos pasaron á súa muller Isabel Barreto.

PERSOEIRO

Botánico. Foi ordenado sacerdote no convento agostiño de San Tomé, en Brno, onde adoptou o nome de Gregor. Ensinou ciencias naturais na escola primaria de Brno, e dedicou boa parte do seu tempo á experimentación con diversas clases de chícharos e outras plantas. Publicou os seus resultados en Versuche über Pflanzenhybriden (Investigación sobre os híbridos das plantas, 1865), onde estableceu as leis xerais da hibridación, que non foron recoñecidas polos seus coetáneos e que máis tarde tomarían o seu nome. En 1868 nomeárono abade do seu mosteiro, polo que abandonou as súas investigacións. Foi un dos primeiros científicos que utilizou procedementos estatísticos na súa experimentación. Non foi considerado o verdadeiro fundador da xenética ata que, dezaseis anos despois da súa morte, varios científicos, entre eles Hugo de Vries, deron a coñecer ao mundo científico a súa obra. Anos máis tarde, T. H. Morgan explicou as leis de Mendel como un mecanismo da herdanza, e a súa implicación...