"Ea" (Contén)

1. Rego longo, fondo e estreito que se fai nun terreo para poñer cimentos, levantar un valado, soterrar unha canalización, etc.

2. 1. Canle a cada lado dun camiño ou estrada para recoller a auga da chuvia.

   2. Suco que se fai no medio dos fosos secos dunha fortificación que serve para escoar a auga.

3. 1. Rego longo e fondo que se fai na terra para plantar ou sementar algo.

   2. Cada unha das fileiras de cepas que conforman unha viña.

4. Muro de terra e pedras co que se cerra unha propiedade.

5. Vela que se larga no primeiro mastro, a continuación do pau macho.

1. Subir por un muro, unha árbore ou outra superficie valéndose das mans e os pés ou as patas.

2. Medrar unha planta cara arriba suxeita nun pao ou nunha armazón, ou ben por unha árbore, parede ou outro lugar.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Ordeado sacerdote en 1953, doutorouse en teoloxía pola Universidade Pontificia de Salamanca en 1957. En 1971 recibiu a orde episcopal e foi nomeado bispo auxiliar da diocese de València. Entre 1976 e 1987 foi titular da sé de Eivissa. Neste último ano foi designado bispo da diocese de Mondoñedo-Ferrol. Tanto na súa bibliografía (máis de 28 títulos de temática fundamentalmente pastoral e catequética), como noutros documentos e intervencións públicas nos medios de comunicación social, distinguiuse por soster unha liña de pensamento coherente coa doutrina da Igrexa, e manifestar a súa opinión en asuntos da actualidade política e social, feito que o converteu nun dos membros máis populares do episcopado español.

FILOSOFOS

Filósofo británico. Profesor na University of Leeds, centrou os seus estudios no eido da lóxica, desde a que atacou o abstraccionismo e defendeu a teodicea. Entre as súas obras destacan Mental Acts (1958), Reference and Generality (1962) e Providence and evil (1977).

MONTAÑA

Montaña dos Alpes, ao NL do macizo do Mont Blanc (3.369 m). Comunica o val de Arve (Chamonix) co de Doire (Courmayeur). O túnel do Montblanc atravesa esta montaña e comunica Savoia co val de Aosta.

PERSOEIRO

Nome co que se coñece a Rómulo de Carvalho, poeta, profesor de química e investigador de historia das ciencias. Entre o rigor científico e un certo gusto polo popular, a súa poesía tende ao compromiso social. Das súas obras cabe destacar: Movimento perpétuo (1956), Teatro do mundo (1958), Máquina de fogo (1961), Poema para Galileu (1964), Linhas de Força (1967), Poesias Completas (1969) e A Poltrona e Outras Novelas (1973). En 1983 publicáronse os seus Poemas póstumos.

PERSOEIRO

Escritor e dramaturgo. Aos dezaseis anos entrou na Lexión Francesa, da que desertou, polo que pasou diversas tempadas en reformatorios e cárceres. A súa obra literaria está moi influenciada pola súa vida persoal. Tentou reflectir a vida dos sectores máis marxinais da sociedade, desde as criadas ata a xente de cor, sen esquecer as prostitutas e os homosexuais. Entre as súas obras hai que destacar Les Bonnes (1947), Les Négres (1956), Le balcon (O balcón, 1960) ou Les paravents (1961). En 1966 presentou o volume Lettres à Roger Blim, un conxunto de textos nos que analiza a función social e política do teatro como instrumento de acción e liberación. Situada a medio camiño entre o teatro da crueldade de Artaud e o teatro do absurdo, a súa obra foi obxecto de varias escenificacións en Galicia, entre as que destaca As criadas, realizada pola Compañía Luís Seoane en 1980 con dirección de Manuel Lourenzo.

PERSOEIRO

Gravador e debuxante francés. Coñecido como Grandville, os surrealistas considerárono o seu precursor. Dos seus debuxos satíricos destacan Les plaisirs de tout âge (1827), Métamorphoses du jour (1829), Un autre monde (1844) e Les fleurs animées (1847).

PERSOEIRO

Magnate do petróleo e coleccionista de arte estadounidense. Dirixiu diversas compañías petrolíferas ata que se converteu no presidente e director xeral da Minnehoma Financial Corpo (1942-1961). Dende 1948 foi presidente e principal propietario da Getty Oil Company e dende 1956 presidente do Mission Corp. Reuniu unha importante colección de arte coa que formou o J. Paul Getty Museum, inaugurado na súa residencia de Malibu en 1954. En 1974 foi trasladado a un edificio e en 1997 ao Getty Center de Los Angeles. En 1953 creou a J. Paul Getty Foundation para a difusión das artes e do saber.

PERSOEIRO

Escritor francés. A súa obra mostra unha orientación clasicista que se reflicte nunha construción dramática perfecta, nunha linguaxe poética moi escollida e na recreación dos vellos mitos clásicos. Destacan Siegfried (1928), Intermezzo (1933), L’Apollon de Bellac (1942), La Folle de Chaillot (1945) ou La Guerre de Troie N’Aura Pas Lieu (1935), traducida para o galego por X. L. Franco Grande e Xosé Manuel Beiras (Non haberá guerra de Troia, 1969).

1. Dar brillo á superficie de algo como unha tea ou un papel.

2. Recubrir un doce de azucre glacé ou doutro produto semellante.

PERSOEIRO

Diplomático e escritor francés. Publicou traballos de erudición e narracións de carácter stendhaliano. Da súa produción destaca Essai sur l’inégalité des races humaines (1853-1855), en que introduce unha interpretación das civilizacións fundamentada nas razas.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Elemento destacado da nouvelle vague, incisivo, irritante e ambiguo, tratou as cuestións sobre a concepción da vida cun ton pesimista e un tratamento experimental e vangardista. Dirixiu, entre outros filmes, A bout de souffle (1959), Une femme est une femme (1961), Vivre sa vie (1962), Alphaville (1965), Pierrot le fou (1965), Week-end (1968), Je vous salue, Marie (1984), Détective (1985), Hélas pour moi (1993) ou Forever Mozart (1996).