"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto e arqueólogo italiano. Foi un dos mellores teóricos da arquitectura neoclásica. Instalouse en Roma desde 1761 e das súas obras destacan La vita dei più celebri architetti (1768).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sober baixo a advocación de san Nicolao.

GALICIA

Funcionario e poeta. Pertenceu ao corpo de prisións e foi inspector e xefe superior da policía. Dirixiu, durante a súa estadía na Coruña (1875-1880), as revistas El Domingo e La Semana. Da súa produción destacan Flores marchitas (1877), a zarzuela En la playa (1880) e o libro biográfico Memorias de Millán Astray, ex director de la Cárcel Modelo de Barcelona y ex jefe de la Policía de Madrid y Barcelona (2 volumes, 1917, 1919).

PERSOEIRO

Relixioso. Foi pastor, fíxose ermitán e contribuíu á evanxelización dos cántabros. Xunto á cova en que viviu construíuse un mosteiro na súa honra. A súa festividade celébrase o 12 de novembro.

GALICIA

(Pontevedra 11.6. 1922 - Santiago de Compostela 16.12. 2002) Filólogo, conde de Quirós. Catedrático de Grego, foi profesor axudante de filoloxía latina e lingüística indoeuropea na Universidad de Madrid e profesor da facultade de Letras da Universidade de Santiago de Compostela. Foi un dos membros fundadores do Instituto Cultural Galaico-Minhoto e membro do Instituto Padre Sarmiento e do Centro de Estudios Xacobeos. Presidiu a Asociación Nacional de Catedráticos de Instituto e, durante o goberno de Fernández-Albor, foi subdirector xeral da Consellería de Educación. Colaborou nas Comisións de Lingüística e Toponimia e escribiu numerosos artigos sobre aspectos relacionados coa filoloxía, a lingüística e a toponimia e coa epigrafía e a arqueoloxía. É autor de A la sombra del apóstol: once siglos de vida compostelana (1938), Ara con nuevo teónimo indígena en San Vicente de O Grove (1976), en colaboración con José Carro Otero, Sobre las aras del santuario de Donón (Hío, Pontevedra) (1978), Raíces...

GALICIA

Político e xurista. Participou no Pacto de Barrantes (1930) e liderou o Partido Liberal Demócrata en Pontevedra, reconversión republicana do Partido Reformista, polo que foi deputado en 1933. Colaborou en Faro de Vigo e publicou A la sombra del Apóstol (Once siglos de vida compostelana) (1938).

PERSOEIRO

Médico. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1907) e doutorado (1917) na Universidad de Madrid, está considerado o primeiro especialista en radioloxía de Galicia. Iniciou as súas actividades en Vigo (1908), onde xa en 1915 posuía instalación de raios X. Posteriormente, instalou en Vigo o primeiro gabinete de Galicia dedicado á radioloxía (1923), que foi considerado como un dos máis importantes de España. Destacou como radioterapeuta no tratamento do cancro e exerceu como xefe médico do servizo de Radioloxía e Diatermia do Hospital Municipal de Vigo. Publicou o traballo Ligeras nociones acerca de los Rayos X y de sus aplicaciones (1918).

GALICIA

Poeta. Alcalde de Moaña (2003), deuse a coñecer na década de 1990 cunha poesía culturalista que pretendía afondar na condición humana sen limitacións espazo-temporais. Publicou estudos sobre figuras da literatura galega como Vicente Risco, Johan Carballeira e A. Castelao, e o poemario Este é o tempo do sal (1992), co que gañou o accésit do XI Premio Esquío. Escribiu tamén As palabras no espello (1995) e participou nas edicións de Profecía do mar (1995), de Bernardino Graña; e Da terra asoballada (1996), de R. Cabanillas. Foi galardoado en tres ocasións no Concurso Nacional de Poesía O Facho.

PERSOEIRO

Actor. Comezou a súa traxectoria co grupo Itaca Teatro, co que realizou espectáculos como Historia do Zoo (1981) ou Eclipse Total (1984). Na pantalla grande participou nos filmes Las cartas de Alou (1990), Matías, juez de línea (1996) e La vida que te espera (2004); e dentro do ámbito televisivo, a súa experiencia abrangue producións como Pratos combinados, A familia Pita e Hospital Central.

GALICIA

Escritor, pai de Isidoro Millán Mariño. Foi deputado provincial e vogal do Padroado do Museo de Pontevedra. Fundou o xornal La Opinión e foi director de La Correspondencia Gallega (1899-1901). Da súa produción destacan Notas históricas sobre varones ilustres de Pontevedra (1920) e Una excursión al monasterio de Poyo (1927).

GALICIA

Escritora. Colaboradora de diversas publicacións, como ABC, Blanco y Negro e El Sol, foi directora do Teatro Muñoz Seca de Madrid (1932-1933) e autora de numerosas obras de teatro popular. Publicou a novela curta La Hermana Teresa (Premio Blanco y Negro, 1919), a colección de contos Todo amor (1920), a obra teatral Al rugir el león (1923) e o poemario Cautivas. 32 meses en las prisiones rojas (1940).

GALICIA

Militar. Despois de estudar a organización da lexión estranxeira francesa en Alxeria, fundou o Tercio de Extranjeros ou Legión Española en 1920, en que obtivo o grao de tenente coronel. En 1932 ascendeu a xeneral, e en 1936 uniuse ao Levantamento Nacional e foi un dos máis estreitos colaboradores do xeneral Franco. Ocupou a xefatura do gabinete de Prensa e Propaganda e, ao rematar a Guerra Civil Española, foi xefe do Cuerpo de Mutilados. Da súa produción, ademais de numerosos artigos, destacan La Legión extranjera en Argelia y el Tercio de extranjeros español (1920), La Legión (1923) e Franco, el Caudillo (1939).

PERSOEIRO

Pintor. Comezou cultivando a pintura tradicional e evolucionou cara ao surrealismo a partir de 1948, influído por J. Torres García e J. Miró. Foi un dos fundadores do grupo El Paso e difundiu a arte moderna na súa comunidade de orixe. Realizou obras con imaxes abstractas en branco e negro ou negro e vermello. Pintou Animal de fondo (1963) e Antropofauna (1970).

PARROQUIA

Parroquia do concello do Barco de Valdeorras baixo a advocación da Concepción.

PERSOEIRO

Escritor. Coa súa primeira novela, Cerbero son las sombras (1975, Premio Sésamo) definiu a súa forma de escribir, baseada en sinalar o estraño dos acontementos cotiáns e a dimensión familiar do insólito. Colaborador de El País e doutros medios de comunicación, creou os “articuentos”, a medio camiño entre conto e artigo de prensa, e onde se analizan temas da sociedade. Da súa produción cómpre salientar La soledad era isto (1989, Premio Nadal 1990), Dos mujeres en Praga (2002, Premio Primavera de Novela), Cuentos de adúlteros desorientados (2003) e Hay algo que no es como me dicen (2004).

PERSOEIRO

Químico estadounidense. Os experimentos que realizou na Universidade de Chicago, desde 1953, permitiron demostrar que unha determinada excitación eléctrica dunha masa gasosa, semellante á posible atmosfera primixenia da Terra, provoca a síntese dos aminoácidos que constitúen a parte fundamental da materia viva.