"eo" (Contén)

REXIÓNS

Rexión admistrativa de Turquía, formada por dez iller (85.560 km2; 13.750.262 h [1997]).

1. Que é de mármore.

2. Que é semellante ao mármore nalgunha das súas características.

PERSOEIRO

Militar e estadista estadounidense. Foi xefe do Estado Maior Central durante a Segunda Guerra Mundial (1939-1945). Como secretario de Estado (1947-1949) foi responsable do plan de axuda económica a Europa, coñecido como Plan Marshall. Posteriormente foi secretario de Defensa (1950-1951). Recibiu o Premio Nobel da Paz en 1953.

1. Relativo ou pertencente ás marsiliáceas.

2. Planta da familia das marsiliáceas.

3. Familia de fentos acuáticos que posúen o talo horizontal con follas filiformes ou cuadrifoliadas implantadas no talo pola parte superior, e raíces na inferior.

PERSOEIRO

Emperatriz de Bizancio, filla do Rei Bagrat (ou Pancracio) IV e dunha princesa de Alania-Ossetia. Casou co Emperador Miguel VII Ducas (1065) e pasou a chamarse María. Despois da abdicación de Miguel VII, casou co Emperador Nicéforo III.

PERSOEIRO

Relixioso, liturxista e historiador francés. Destacou principalmente no campo da ciencia litúrxica, co fomento da renovación da pastoral sacramental baseada nun coñecemento moi sólido da evolución histórica da liturxia. A súa obra máis coñecida, en colaboración con outros autores, é L’Église en prière. Introdution à la liturgie (1961).

GALICIA

Historiador e poeta. Formou parte da Academia Literaria de Santiago, fundou e dirixiu o semanario La Armonía e instituíu a Academia da Elocuencia Matritense. Da súa obra destacan o poema “A la Reina con motivo de su enlace con el Sr. Don Francisco de Asís” (1845), Suspiros del corazón (1845), Historia política, religiosa y descriptiva de Galicia (1849) e composición en oitavas reais “A Galicia” (1862).

PERSOEIRO

Bailarín. De nome Leonid F’odorovič Miassin, ingresou no Ballet Ruso de Diaghilev en 1913, onde creou diversas coreografías. Foi máximo responsable escénico do Ballet de Montecarlo (1932-1937) e en 1949 creou a súa propia compañía en EE UU, a Highlights Ballet.

PERSOEIRO

Emperador de Oriente, fillo de Xoán VI Cantacuceno. Foi asociado ao trono en 1353 e trala abdicación do seu pai (1355) mantívose no poder ata a loita cos serbios, na súa tentativa de apoderarse de Macedonia (1357). Foi feito prisioneiro e aceptou o despotado de Mistra, xunto co seu irmán Manuel.

PERSOEIRO

Escritor. Como membro do grupo Claraboya publicou a súa primeira e única obra poética, Señales de humo (1972). A súa obra narrativa é moi extensa e enmárcase nun universo propio, Celama, onde transcorren as diversas historias. Publicou Memorial de hierbas (1973), Apócrifo del clavel y la espina (1977), La fuente de la edad (1986, Premio de la Crítica e Premio Nacional de Literatura), El expediente del náufrago (1992), La ruina del cielo (1999, Premio Nacional de Narrativa) e El reino de Celama (2003). Ingresou na Real Academia Española de la Lengua en 2001.

GALICIA

Músico e compositor. Comezou a súa carreira musical na década de 1960. Pertenceu á compañía de discos CBS, coa que editou, entre 1970-1973, O lento camiñar e Historia de un amor. Escribiu diversas cancións, das que destacan ‘Noche no estás sola’ e ‘Calle sin tiempo’.

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor. Foi o principal representante do estilo protogótico en Galicia, onde viviu e desenvolveu a súa actividade artística. Descoñécese a súa formación, posiblemente adquirida ao longo do Camiño de Santiago, especialmente nas vías francesas. A súa primeira intervención documentada sitúao en 1161 nas obras da ponte de Pontecesures. Un documento de 1168 vincúlao a Santiago de Compostela, onde traballou durante máis de 20 anos como mestre de obras da catedral por encargo de Fernando II, de quen recibiu a cambio unha renda vitalicia. Nesa data iniciou o pórtico da Gloria, única obra súa documentada e principal exemplo do protogótico, imitado posteriormente no pórtico do Paraíso da catedral de Ourense. O seu estilo caracterizouse pola madurez, expresada tanto nos recursos técnicos como iconográficos, e pola utilización de elementos románicos que apuntaban xa algunhas característas do gótico: o emprego de arcos apuntados na separación dos tramos, as bóvedas oxivais, o naturalismo...

PERSOEIRO

Apóstolo e evanxelista. De nome orixinario Leví, a súa profesión foi a de recadador de impostos en Cafarnaum ata que decidiu seguir a Xesús Cristo, quen lle adxudicou o nome de Mateo. Escribiu o primeiro dos Evanxeos e trala dispersión apostólica evanxelizou Etiopia. É o patrón do banqueiros. Na súa iconografía represéntase con túnica talar e palio, un libro aberto ou unha pluma na man, un home (atributo persoal, símbolo do seu Evanxeo, que comenza coa xenealoxía humana de Xesús Cristo) e unha macheta, un coitelo, unha lanza ou unha fouce, supostos instrumentos do seu martirio. A súa festividade celébrase o 21 de setembro.