"Adá" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista. Traballou en Pontevedra, cidade na que fundou o semanario O Galiciano (1887) e a revista A Tía Catuxa (1889), onde incluíu diversos artigos e composicións. Participou na elaboración do volume O Galiciano. Produciós premeados no certame gallego literario que iniciado por O Galiciano celebrouse en Pontevedra no día 9 de agosto de 1886 (1886).

1. Parte do corpo onde están os riles.

2. Tecido graxo que envolve os riles.

3. Guiso de riles.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, (29.282 h [2001]), situado ao N da capital provincial. Destaca na agricultura, na gandaría e nas industrias derivadas e na construción.

PERSOEIRO

Músico e compositor. Discípulo dos mestres Francisco Martínez, Forján e Rebollo, foi subdirector da banda do rexemento de infantaría de Zaragoza e en 1917 fundou o coro Queixumes dos Pinos, que debutou en 1921 co nome de Cantigas e Agarimos, onde desenvolveu o seu interese pola recompilación da música popular. Iniciou a escenificación dos cantos galegos e dirixiu o orfeón Unión Artística Compostelana. Reorganizou a Banda Municipal de Santiago de Compostela e as da Estrada e Vilagarcía de Arousa. Foi autor da zarzuela A lenda de Montelongo; de obras para coro como Oración de media noite, Ai, meu ben!, Marica foi ao muíño e Cantiga de Palas de Rei; de versións de obras clásicas e populares como Unha noite na eira do trigo ou Negra Sombra; de pasodobres como Compostela, Lembranza ou Gratitud; e de xotas e muiñeiras como Arde o eixo, Marica!, Na fiada e Queicoas.

1. Raia que se fai sobre algo escrito, debuxado ou pintado para tapalo ou indicar que non serve.

2. Ferida superficial feita coas uñas ou cun obxecto afiado.

PERSOEIRO

Político. Oficial de milicias, uniuse aos independentistas (1810) e ocupou os secretariados de Gobernación, Facenda e Guerra (1811). Progresista e liberal, foi elixido primeiro presidente da República en 1826 e estableceu unha constitución unitaria, pero unha revolta federal obrigouno a dimitir (1827).

GALICIA

Médico. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1908 en Madrid. Catedrático de Anatomía da Universidad de Sevilla (1916), acadou a mesma cátedra en Santiago de Compostela, onde foi reitor en 1930 e onde fundou o Instituto de Estudios Portugueses, a Residencia de Estudiantes e o Instituto de Estudios Regionales. O seu pensamento relacionábase co da Insitución Libre de Enseñanza. Foi concelleiro en Santiago de Compostela a comezos da década de 1920 polos liberais e despois pasou ao republicanismo de esquerdas. Foi deputado nas Cortes pola Federación Republicana Gallega (1931) e polo Partido Republicano (1933). Foi membro da Sociedade das Ciências Medicas de Lisboa, do Instituto de Coimbra, da Societé Anatomique de París e da Real Academia de Medicina y Cirugía de La Coruña. Publicou artigos en revistas nacionais e estranxeiras, como Galicia Médica ou Archives d’Anatomie d’Histologie et d’Embriologie.

PERSOEIRO

Política e bióloga. Deputada no Parlamento de Galicia polo PP e vicepresidenta primeira da cámara autonómica desde 2001, presidiu o Club de Empresa Familiar da Confederación de Empresarios de Ourense e foi membro da Comisión de Comercio Exterior da Cámara de Comercio e Industria de Ourense e do consello de administración de Mecanizados Rodríguez Fernández SL.

GALICIA

Médico, fillo de Alexandre Rodríguez Cadarso. Doutor en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en xinecoloxía e traballou tamén como cirurxián. Colaborou en Revista Española de Obstetricia y Ginecología, Medicina e Clínica contemporánea, e escribiu Consideraciones sobre el dolor del parto: a propósito del parto sin dolor (1958).

GALICIA

Arquitecto. Foi arquitecto dos Servicios Provinciais da Coruña de Urbanismo (1981). Das súas obras, caracterizadas pola simplificación e a orde, destacan os edificios para a sede da Cruz Vermella na Coruña (1979-1981), o centro de saúde de Culleredo (1994-1997) e o edificio para a redacción de La Voz de Galicia, en Arteixo. Recibiu o primeiro premio no Concurso de Ideas Vivendas para Marxinados (1987) da Xunta de Galicia.

GALICIA

Compositor, director de orquestra e arquitecto. Acadou o título de arquitectura en 1911 na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid. Foi arquitecto provincial (1914-1956) e as súas primeiras obras (edificio do Cantón Grande 14) trataron de realizar unha síntese das posicións academicistas. Na Casa Cortés (1918-1919) fusionou a estética ecléctica e académica, baseada no Renacemento e no Barroco, cos elementos tradicionais como a galería e os miradoiros. Desde 1927 apréciase un interese polos elementos do barroco compostelán en obras como o Colexio de Notarios (1927). En 1930 realizou a sede da Caixa de Aforros coruñesa, onde mesturou os elementos barrocos galegos con outros de filiación europea. A partir de 1931 diminuíu a ornamentación e aproximouse ao funcionalismo e ao racionalismo. Destaca o edificio Las Cigarreras, Centro Social da Unión Tabacalera (1932). Realizou as urbanizacións da Cidade Xardín. Desde 1940 diminuíu a súa produción arquitectónica para dedicarse á música. Estudou...

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Redactor de El Pueblo Gallego e Faro de Vigo, foi director de Interviú e Diez Minutos. Escribiu La prensa del silencio (1975), Secuestro en el Mundial 82 (1982), Rojo, impar y pasa (1989), El retorno de los cuerpos (1990) e Flash mortal: los paparazzi, una profesión en el punto de mira (1997). Recibiu o Premio de Novela Camilo José Cela (1989).