"Fer" (Contén)

PERSOEIRO

Comediógrafo latino. Escribiu 6 comedias estreadas entre os anos 166 e 160 a C: Andria, A sogra (Hecyra I), O verdugo de si mesmo (Heautontimorumenos), O eunuco, Formión e Os irmáns. O seu teatro parte dos tipos dos seus antecesores, pero busca obter unha psicoloxía máis exacta, chea de realismo e delicadeza. Foi moi admirado en Francia, sobre todo por Diderot, que sinalou no seu teatro a presenza do drama burgués emocional e, en ocasións, case tráxico.

PERSOEIRO

Xeneral persa. Sátrapa de Lidia e Caria (413), foi substituído por Ciro II de Persia (407). Durante a rebelión deste contra seu irmán, axudou a Artaxerxes II na Batalla de Cunaxa e volveu novamente a ser sátrapa de Lidia. Na guerra entre Persia e Esparta foi vencido preto de Sardes por Agesilan’ (395). Destituído por traidor, foi levado a Colosas e executado polo sátrapa Titraustes por orde de Artaxerxes.

PERSOEIRO

Profesor. Foi docente da Escola Normal de Santiago de Compostela, onde contribuíu tanto á renovación como á galeguización do profesorado mozo que formaba, e foi un dos creadores de Vanguardia Pedagógica. Publicou Problemas que nos plantea la escuela y el niño de Galicia (1935), en que se fai unha análise da situación escolar galega, adiantando orientacións de reforma cara á construción dunha escola galega.

GALICIA

Diplomático. En 1916 trasladouse a Santiago de Compostela onde se licenciou en Dereito (1927). Participou en 1923 na fundación do Seminario de Estudos Galegos do que foi secretario de actas ata 1928. Ingresou co traballo “Algunhas moedas castelás atopadas no Valadouro”. En 1936 converteuse en conselleiro permanente do Seminario en calidade de director da sección de Ciencias Sociais, Xurídicas e Económicas. Durante este tempo realizou investigacións históricas que publicou no Boletín da Real Academia Galega, Nós e Arquivos do Seminario, ademais do “Vocabulario popular galego-castelán” que publicou en Faro de Vigo. En 1929 trasladouse a Berlín onde iniciou estudos de ciencia política e entrou en contacto co marxismo. No curso 1930-1931 converteuse en profesor de dereito da Universidade de Santiago de Compostela, en que incluíu un pequeno curso da historia do dereito galego, e en 1931 trasladouse a Madrid para realizar o doutoramento. Ese mesmo ano participou...

GALICIA

Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de dereito político na Universidad Complutense de Madrid, facultativo do Instituto Bibliográfico Hispánico ou integrante da Dirección General del Libro y Bibliotecas. Como xornalista colaborou en El Compostelano, El Correo Gallego, La Noche, “As nosas páxinas galegas” do ABC e en Mundo Gallego, foi redactor xefe da revista Chan (1963-1985) e redactor da axencia EFE. Colaborou en diversas revistas especializadas como Revista Internacional de Sociología, Revista de Estudios Políticos ou Boletín da Real Academia Galega e tamén en Bibliografía de traduciones españolas de obras sociológicas y sociales publicadas de 1870 a 1915. Escribiu, entre outras obras, La idea de progreso social en Concepción Arenal (1957). Como tradutor recibiu o Premio Nacional de Tradución Fray Luis de León en 1966 por Felipe II, de C. Petrie. Foi correspondente da Real...

PERSOEIRO

Sociólogo alemán. Intentou conectar a teoría orgánica e a teoría contractual da sociedade. Escribiu Gemeinschaft und Gesellschaft (Comunidade e asociación, 1887), onde definiu as comunidades como agrupacións baseadas nas relacións persoais onde a razón de ser está nelas mesmas, e como organizacións estruturadas de forma racional para obter finalidades externas, Die Sitte (O costume, 1909) e Kritik der offentlichen Meinung (Crítica da opinión pública, 1922).

GALICIA

Escritora. Integrante da Xeración das Festas Minervais e incluída no movemento da Nova Narrativa, foi alumna de R. Carballo Calero en Ferrol, quen a iniciou no coñecemento da literatura galega e no gusto pola escrita. Tras a consecución do Premio de Poesía da Asociación da Prensa de Vigo con “Nuestra primavera, tojos” (1958) e a súa participación en diversos recitais poéticos, incluíu algunhas composicións en diversas publicacións periódicas, como Aturuxo, Vida Gallega e Vieiros. No eido teatral foi actriz do grupo vangardista Teatro-Estudio de Ferrol e escribiu os dramas A outra banda do Iberr (1965) e Un hotel de primeira sobre o río (1968, Premio Castelao de Teatro). Creadora do primeiro programa radiofónico presentado integramente en galego desde a Guerra Civil española, Raíz e Tempo (1963), participou na gravación de discos sobre Castelao e Cunqueiro. Da súa obra lírica, en que reivindica o papel da muller e a súa loita por Galicia, e que...

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como “el niño”, xoga na posición de dianteiro. Comezou a súa carreira futbolística no Atlético de Madrid aos dez anos e fixo o seu debut no primeiro equipo do clube Atlético de Madrid na tempada 2000/01 e na primeira división española o ano seguinte trala ascensión do Atlético. Xogou cinco tempadas neste equipo, co que marcou un total de setenta e catro goles. No ano 2007 asinou un contrato con equipo inglés Liverpool CF no que foi a fichaxe mais cara na historia do clube. Debutou como internacional na selección española o 6 de setembro de 2003, participou na Eurocopa de 2004, no Mundial de 2006 e na Eurocopa de 2008, marcando o gol que lle deu a vitoria a España fronte a Alemaña na final.

PERSOEIRO

Arquiveiro e bibliotecario. Dirixiu, entre outras, a biblioteca privada de Afonso XIII. Foi fundador e primeiro presidente (1949) da Associació Nacional d’ Arxivers, Bibliotecaris i Arqueòlegs. Organizou a biblioteca xeral do CSIC e foi director do Instituto Nacional de Bibliografía Nicolás Antonio, do que dirixiu a revista Bibliografía Hispana.

1. Acción e efecto de transferir.

2. Acción de xerar, nun sistema cibernético, un sinal de saída a partir dun sinal de entrada. Chámase transferencia conservativa se a enerxía do sinal de entrada e a do de saída son iguais, transferencia activa se a enerxía do sinal de entrada é inferior á do de saída, e transferencia pasiva se é ao revés.

3. 1. Traspaso dunha persoa a outra dun dereito, unha obriga ou a posesión dunha cousa, especialmente relacionado coa propiedade.

   2. Documento onde se formaliza a transmisión dunha propiedade.

   3. Transmisión unilateral de diñeiro, bens ou servizos que un axente económico, normalmente un estado, realiza a outro cun obxectivo social ou económico, como é o caso dos subsidios, as pensións, as subvencións ou as bolsas de estudos.

   4. transferencia bancaria

      Operación a través da que se efectúa un traspaso de fondos dunha conta bancaria a outra.

   5. transferencia de crédito

      Operación que, no marco da legalidade, varía a dotación dos diferentes servizos sen incrementar o gasto total do orzamento dun estado.

   6. transferencia de fondos

      Envío de fondos que realizan os residentes dun país a outro, sen ser obxecto de contraprestación.

4. Paso dun produto intermedio dunha instalación a outra na que ten que reaccionar.

5. ...

1. Levar ou transportar algo ou alguén dun lugar a outro.

2. Ceder ou renunciar en favor doutro unha atribución, un dereito ou un dominio sobre unha cousa.

3. Destinar unha cantidade dun orzamento a outro obxecto diferente do que estaba destinada.

4. Efectuar unha transferencia bancaria.