"RC" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Vigo a finais de 1975 co subtítulo de “Boletín Social del Círculo Mercantil de Vigo”. Inicialmente saíu dúas veces ao ano, para logo converterse en boletín trimestral. Recolle todas as actividades desenvolvidas polo Círculo Mercantil de Vigo para os seus socios nos ámbitos do ocio, a cultura e o deporte, incluíndo unha sección dedicada á biblioteca.

1. Espírito excesivamente mercantil, sobre todo en cousas que se deberían realizar de maneira desinteresada.

2. Corrente de pensamento económico, dominante en Europa do s XV ao XVIII, caracterizada polo principio segundo o que a riqueza dun estado depende do seu comercio exterior e é directamente proporcional ao volume de reservas de materiais preciosos (especialmente o ouro), e tamén polo feito de fomentar as exportacións e reducir as importacións. Interpretouse o nacemento do mercantilismo como unha consecuencia da aparición ao final da Idade Media dun novo tipo de estado e de capitalismo comercial. Como consecuencia da súa estreita visión “nacionalista”, os mercantilistas non examinaron o comercio desde un punto de vista internacional e non comprenderon, polo tanto, os defectos do seu esquema: se un estado acadaba unha balanza de pagamentos positiva, facíao en detrimento da balanza doutro estado, feito que implicaba a posibilidade de guerras arancelarias e dunha mingua considerable dos intercambios comerciais internacionais. Por iso, a corrente mercantilista é considerada máis como unha expresión...

1. Relativo ou pertencente ao mercantilismo.

2. Partidario do mercantilismo.

1. Calquera sal de fórmula xeral RSM, obtida substituíndo o hidróxeno do grupo −SH dun tiol por un metal, segundo a reacción 2RSH + 2Na D2RSNa + H 2 .

2. Nome xenérico do grupos RS - que resultan da eliminación do protón do sulfhidrilo dun tiol.

1. ƒn

2. Adquirir algo a cambio de diñeiro.

3. Conseguir, de maneira ilícita, o favor de alguén a cambio de diñeiro ou outras recompensas.

1. Antropónimo feminino que ten a súa orixe no nome desta advocación. Vén do catalán Verge de la Mercé ‘Virxe da Mercé’, patroa de Barcelona desde 1637. A palabra mercé procede da latina merx, mercis ‘mercadoría’, ‘prezo dunha mercadoría, dun ben’, que despois pasaría a significar ‘misericordia, perdón’. Presenta as variantes Mercedes e Mercés, e os hipocorísticos Chiruca, Chirisa, Merche e Merchi. En Galicia ten sona o santuario de Nosa Señora da Mercé de Chanteiro. A Nosa Señora da Mercé é patroa dos concellos de Corcubión, Poio e Rairiz da Veiga, que a celebran o día 24 de setembro, e de Ares e Mugardos, que celebran o chamado Voto de Chanteiro o día 21 de maio.

2. Beneficio de graza ou don que se concede, como favor especial, a algunha persoa.

3. Antigo tratamento de cortesía que equivalía ao actual ‘vostede’. OBS: Empregábase acompañado do posesivo vosa.

1. Beneficio de graza ou don que se concede, como favor especial, a algunha persoa.

2. Antigo tratamento de cortesía que equivalía ao actual ‘vostede’. OBS: Empregábase acompañado do posesivo vosa.

PERSOEIRO

Bailarina. Coñecida como La Argentina, trasladouse a España, onde se incorporou ao ballet do Teatro Real de Madrid. Xunto con Encarnación López, La Argentinita, protagonizou a modernización da danza española no s XX. Realizou varios espectáculos por Europa, e creou en 1929 a primeira compañía de ballet español en París. Dos seus espectáculos destacan Goyescas, de Granados e El amor brujo de Falla. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.