"An" (Contén)

1. Instrumento astronómico análogo ao sextante, que presenta un sector de 45°.

2. 1. Oitava parte dun círculo, é dicir, parte do círculo contida en 45°.

   2. Cada unha das oito rexións do espazo determinadas polos tres planos de coordenadas nun sistema de coordenadas cartesianas tridimensionais.

1. Relativo ou pertencente ao Emperador Augusto (Caio Xulio César Octaviano).

2. Período de paz completa, semellante á que reinou no mundo romano en tempos do Emperador Augusto (Caio Xulio César Octaviano).

PERSOEIRO

Eremita. Natural de África, fuxiu da invasión e ocupación dos vándalos e refuxiouse na Toscana. Viviu nunha cova e predicou contra o arianismo. Foi canonizado en 1519 polo Papa León X. A súa festividade celébrase o 22 de marzo.

PERSOEIRO

Militar. Pertenceu á Lexión Tebana e, na persecución de Máximo Hercúleo, sufriu martirio en Turín. Represéntase vestido de militar romano ou medieval, coa espada (atributo dos militares), a palma e a coroa dos mártires. A súa festividade celébrase o 20 de novembro.

1. Que ou quen ocupa un territorio ou un país.

2. Persoa que ocupa un sitio ou un lugar determinado.

PERSOEIRO

Escritor. Arqueólogo de profesión, ocupou diversos cargos políticos e diplomáticos de importancia. As súas obras baséanse en temas históricos, e delas destacan Mihnea-vodă cel Rău (1857), Doamna Chiajna (1860) e Pseudo-Kinegheticos (Falso tratado sobre a caza, 1874).

PERSOEIRO

Segundo abade de Cluny (927-942). Formouse na corte do duque da Aquitania e converteu o seu mosteiro no primeiro centro de espiritualidade de Occidente á vez que reformou cenobios de Francia e Italia. Foi reformador da orde beneditina e obtivo a dependencia directa do papa para os mosteiros cluniacenses. Teórico musical, interesouse pola notación e a determinacion de diversos intervalos da escala. Fixo as sistematización da notación teórica e substitíu as letras gregas polas latinas, fixo coincidir o Α coa nota la. Represéntase con vestiduras de abade beneditino e porta báculo. A súa festividade celébrase o 18 de novembro.

PERSOEIRO

Duque de Aquitania e de Gascoña (685?-735). Rexeu o territorio comprendido entre os Pireneos, o Atlántico, o Loire e o Ródano, e chegou a traspasar este. En 717 foi recoñecido como soberano por Khilperico II de Neustria-Austrasia e aliouse con el para loitar contra Carlos Martel, pero foi derrotado en 718 ou 719. Ao ano seguinte fixo as paces con Carlos e entregoulle a Khilperico. En 731 aliouse co valido da Narbonense, o bérber Munussa, que se sublevara contra Córdoba, pero este foi derrotado en Libia por ‘Abd al-Ra ḥ mān ibn ‘Abd Allāh al-Gāfiquī. En 732 al-Gāfiquī tomou Bordeos, desfixo as tropas aquitanas e saqueou Poitiers, ata que foi derrotado e morto por Carlos Martel.

PERSOEIRO

Rei de Francia (887-898) e conde de París, fillo de Roberto IV o Forte. Derrotou os normandos (886 e 888), que atacaran París, pero foi derrotado por eles en 889. Someteuse a Arnulfo I de Xermania, quen lle deixou gozar pacificamente do reino. Tivo que loitar contra diversos rivais e pactou con Carlos III de Francia o Simple, protexido tamén por Arnulfo, e repartiuse con el o reino en 897. Correspondéronlle os países entre o Sena, o Atlántico, a terra dos sarracenos e o Mediterráneo.

PERSOEIRO

Emperador romano-xermánico (962-973), rei de Xermania (936) e de Italia (951 e 961), fillo de Enrique I de Alemaña e de santa Matilde. Recuperou Lorena e obtivo do rei francés o recoñecemento do seu dominio nesta rexión (942 e 947). Interveu nas loitas de Lombardia e foi proclamado rei (951), aínda que deixou o seu goberno en mans de Berenguel II un ano máis tarde. Por mor da represión deste, o Papa Xoán XII pediulle axuda e depuxo a Berenguel. Foi novamente coroado rei de Italia e Milán e recibiu a coroa imperial de mans do papa o 2 de febreiro de 962 e restaurouse así o Sacro Imperio, vacante desde 899. Deseguido enfrontouse co papa e os romanos   ata 967. A loita cos gregos de Italia meridional solucionouna co casamento do seu fillo Odón coa princesa bizantina Teófano.

PERSOEIRO

Rei de Xermania e de Italia (961) e emperador romano-xermánico (973-983, asociado ao imperio en 967), fillo de Odón I e de Adelaida. En 972 casou con Teófano, filla do emperador bizantino Romano II. Rivalizou cos emperadores bizantinos e tomou o título de imperator romanorum, que reivindicaban aqueles. En 981 pasou a Italia e matou en Roma a un gran número de inimigos.

PERSOEIRO

Bispo de Rambsbury (937) e arcebispo de Canterbury (942). Foi conselleiro na corte inglesa, onde reformou estritamente os costumes eclesiásticos. A súa festividade celébrase o 4 de xullo.