"dril" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 31.

  • FILOSOFOS

    Filósofo francés. O seu pensamento analiza a noción de consumo, clave para a comprensión da sociedade posterior á Segunda Guerra Mundial. Cunha reflexión paralela á de Marx, substitúe a noción de mercadoría pola de signo. Entre as súas obras destacan: Le système des objets (O sistema dos obxectos, 1968), La societé de consommation (A sociedade de consumo, 1970), Pour une critique de l´economie politique du signe (Por unha crítica da economía política do signo, 1972), Le miroir de la prodution (O espello da produción, 1973), L’échange symbolique et la mort (O cambio simbólico e a morte, 1978) e De la sédution (Da sedución, 1979).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome trivial do grupo alquil-arílico de fórmula (C6 H5)2 CH-.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Óso plano da cadeira que conecta o sacro co fémur e une, así, o tronco coa extremidade inferior. Forma as partes anterior e lateral da pelve ósea, e artículase por diante co seu homónimo na sínfise púbica, por detrás co sacro, constituíndo a articulación sacroilíaca, e lateralmente co fémur (articulación coxofemoral). Está composto por tres partes: íleo, isquion e pube, ósos independentes na fase embrionaria que aparecen soldados no adulto a nivel de cavidade acetabular. Presenta relevos anatómicos de importancia: a crista ilíaca, marxe superior do óso, situada entre dúas protuberancias óseas (as espiñas ilíacas anterosuperiores e posteroinferiores); a grande abertura ciática, situada entre a espiña ilíaca posteroinferior e a espiña ciática; a liña innominada, que divide a cara interna do óso; a cavidade acetabular ou acetábulo, que forma parte da articulación da cadeira, e o buraco obturado, por onde pasan importantes estruturas desta rexión. Tamén se coñece como óso coxal ou...

    2. Parte avultada do corpo das persoas e doutros mamíferos na que a perna ou a pata se une ao corpo.

    3. Parte baixa do lombo das persoas.

    4. cruz dos cadrís.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de herbáceas da familia das asteráceas. Posúe follas en roseta basal, capítulos de flores liguladas de cor amarela e froitos en aquenio cun anel de escamas sobre o bico. En Galicia está presente a especie C. juncea, en espacios abertos e áridos da metade oriental do país.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Animal de cabeza grande, afundida e alongada no fociño, cun corpo semellante ao dun lagarto pero con placas córneas por enriba en vez de escamas. Ten a cola longa e moi poderosa, que lle serve coma órgano propulsor para a natación ou a defensa. As patas son curtas, as anteriores teñen cinco dedos libres ou unidos por unha membrana, e as posteriores teñen catro, de carácter membranoso. Son animais ben adaptados ao medio acuático. Os orificios nasais ábrense no extremo do morro, en posición dorsal, e están dotados dun sistema valvular que lles permite pechalos cando o animal se somerxe; os pulmóns teñen unha gran capacidade e poden almacenar o aire suficiente para as inmersións, que poden ser breves ou moi longas. A miúdo permanecen completamente mergullados, soamente cos orificios nasais e cos ollos na superficie, feito que lles permite vixiar constantemente, buscando posibles víctimas. Entón, mediante un pregamento palatino, poden separar o aparello respiratorio completamente do dixestivo,...

    2. Animal duns 3,5 m de longo que se caracteriza por ter o fociño moi longo. Está distribuído dende Ecuador ata Florida.

    3. Animal que mide entre 4 e 5 m de longo. Vive nos ríos da zona tropical e subtropical de África.

    4. Animal que chega aos 5 m de longo e que ten o fociño moi longo. Vive nas augas interiores da península de Malaca e das illas de Borneo e Sumatra.

    5. Animal de ata 1,75 m de lonxitude e cun tabique nasal óseo. Vive en África occidental, especialmente na cunca do río Congo.

    6. Animal de ata 5 m de lonxitude. Vive nos ríos e en zonas lamaguentas da India, Sri Lanka, Myanmar, etc.

    7. Animal de ata 10 m de lonxitude. É característico dos esteiros dos ríos meridionais da India, Sri Lanka, Myanmar, China meridional, etc. A miúdo penetra no mar ata 100 m da costa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que consta de catro lados.

      1. Polígono que ten catro lados. Un cuadrilátero que ten os lados opostos paralelos chámase paralelogramo e un paralelogramo cos catro ángulos rectos é un rectángulo; se este ten os catro lados iguais chámase cadrado. Un rombo é un cuadrilátero cos catro lados iguais e un trapecio é un cuadrilátero con dous lados paralelos.

      2. cuadrilátero circunscrito a unha figura

        Polígono que ten os lados tanxentes a unha figura; así, o cuadrilátero regular circunscrito a unha circunferencia é un cadrado.

      3. cuadrilátero completo

        Figura formada por catro rectas que se cortan dúas a dúas determinando seis puntos de intersección.

      4. cuadrilátero esférico

        Figura esférica determinada por catro liñas sobre a esfera que determinan catro puntos sobre ela.

      5. cuadrilátero inscribible nunha circunferencia

        Figura que ten os catro vértices sobre unha circunferencia. Segundo Ptolomeo, isto é posible se o produto das diagonais é igual á suma dos produtos dos lados opostos.

      6. cuadrilátero regular

        Figura con lados e ángulos interiores iguais, é dicir, cadrada. Os outros cuadriláteros chámanse irregulares.

      7. cuadrilátero simple

        Figura formada por catro rectas e as sucesivas interseccións en parellas.

    2. Plataforma con forma de cuadrilátero que está rodeada de tres filas de cordas e con piso cuberto de lona, onde se celebran combates de boxeo ou doutros deportes de loita.

    3. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que fala ou se desenvolve con facilidade en catro linguas.

    2. Que está escrito ou expresado en catro linguas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ten catro letras.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Conxunto de determinado tipo de persoas.

      2. Conxunto de persoas que se xuntan para realizar un traballo.

      3. Conxunto de persoas non moi numeroso que se xunta de modo libre e deliberado por algunha circunstancia, xeralmente para ir de esmorga.

      4. Conxunto de persoas non moi numeroso que se relaciona ou actúa en común para realizar actos delitivos.

      5. Conxunto de toureiros dirixido por un primeiro matador.

    1. Grupo armado da Santa Irmandade creada polos Reis Católicos (1476) para controlar o bandoleirismo e a delincuencia.

    2. Cada unha das catro partes ou seccións (Cuenca, León, Segovia e Soria) que compuñan o Concejo de la Mesta.

      1. Danza de catro parellas, derivada da antiga contradanza, na que dúas parellas evolucionan diante doutras dúas. Apareceu en Europa cara á fin do s XVIII e comprendía cinco figuras e un galop final. As súas modalidades principais son as cuadrillas norteamericanas e as de lanceiros.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a unha cuadrilla.

    2. Membro dunha cuadrilla.

    3. Xefe dunha cuadrilla da Santa Irmandade. Dependente dos alcaldes, tiña funcións de carácter militar e exercía o mando sobre un grupo de cen homes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bispo de Mondoñedo (1781-1797). Licenciouse en Dereito Canónico e foi provisor en Ciudad Rodrigo e cóengo doutoral e deán en Ávila, onde fundou unha academia de leis canónicas. Durante o seu bispado realizou diversas obras na catedral mindoniense, como a prolongación do cruceiro e o peche da capela maior mediante unha reixa de bronce. Construíu tamén parte do palacio episcopal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cantidade dun millón de trillóns (1·10 24 ).

    2. Cantidade de mil billóns nos EE UU (1·10 12 ).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ten forma de rectángulo.

    2. rectángulo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Quitar os ladrillos de algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tecido de liño, de algodón ou da mestura dos dous. É unha variante do cutí que, con ligaduras e combinación de cores, imita os tecidos de la.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos drílidos.

    2. Insecto da familia dos drílidos.

    3. Familia de coleópteros á que pertence o xénero Drilus. Os individuos machos caracterízanse na fase adulta por ser escaravellos de entre 4 e 8 mm, de corpos ovados, aplanados e de cores escuras, con inmensas antenas pectinadas; e as femias presentan un corpo alongado, de entre 13 e 15 mm, semellante ás larvas, e son ápteras. As larvas aliméntanse de caracois aos que lles poden perforar a cuncha para acadar o corpo mol. A familia está presente nas partes cálidas de Europa, Asia Menor, África e S da India.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao tenreiro que se caracteriza por ser ancho de cadrís.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Derrearse unha persoa ou animal polos cadrís.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fracción dunha escuadra naval ou aérea, composta por un pequeno número de naves ou aparatos que se ocupan durante un tempo dunha misión ou dunha operación determinada.

    2. Grupo aéreo composto de cinco ou seis avións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cubrir con ladrillos unha superficie.

    VER O DETALLE DO TERMO