"Abe" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor xaponés. A súa obra caracterízase pola atmosfera surrealista que envolve as súas personaxes. Entre as súas obras máis relevantes cómpre destacar: Kabe-S. Karumashi no hanzai (A parede. Os crimes de S. Karuma, 1951), Suna no onna (A dona das dunas, 1962), Hako-otoko (O home caixa, 1973), Mikkai (Trobada en segredo, 1977), Kozo wa Shinda (O pequeno elefante está morto, 1979), Tomodachi (Amigos, 1967), Hakobune Sakuramaru (A arca Sakura, 1984) e Kangaru Noto (O caderno do canguro, 1991).

1. Pezas do arado de pau situadas ao carón da rella que serven para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra. Úsase sobre todo en plural.

2. Articulacións do cuxo situadas entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Melide baixo a advocación de san Cosme.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Melide baixo a advocación de san Salvador.

1. Dar de beber ao gando.

2. Mollar completamente algunha cousa.

1. Forma substantivada de ABC utilizada para designar habitualmente o alfabeto.

2. A serie das letras na orde establecida.

3. 1. As nocións básicas que se deben coñecer dunha ciencia ou arte para achegarse a ela.

   2. O máis doado e elemental de calquera coñecemento.

1. Nome co que se denomina a disposición dos grafemas que constiúen unha lingua nunha orde que pode variar segundo as distintas tradicións de escritura. Descoñécese se foi o fenicio ou exipcio o primeiro en empregarse. Segundo A. C. Moorhouse (1953) todos os sistemas de escritura son variacións dun único modelo que pode ter a súa orixe nun grupo de alfabetos semíticos lixeiramente diverxentes, destacando a relevancia do fenicio xa que del vén o grego, pai das linguas europeas como o galego. A ordenación propia do alfabeto é un reflexo dos principios de ordenación léxica fundamentais e mesmo de estruturación dos saberes propios dunha cultura, como mostra a importancia dos dicionarios. Orixinariamente o termo abecedario significaba só a sucesión ordenada das letras latinas, despois por ampliación semántica pasou a designar calquera alfabeto.

2. Conxunto de cadros ou moldes para reproducir unha serie completa de letras e cifras.

3. 1. Libro usado nas escolas para aprender a ler as letras, que se dispoñen en orde alfabética. Xa existen en pergameo no século IX.

   2. Primeiro cartel dunha serie, na cal os nenos, ata o comezo do s XX, facían a aprendizaxe da lectura, segundo o sistema de Jean-Baptiste de La Salle.

4. Conxunto de instrucións informáticas que permiten representar en documentos de diferentes aplicacións tipos de letra cunhas características determinadas.

CAPITAIS

Capital da prefectura de Ouaddaï, no Chad (187.757 h [1993]). Centro de comercio na encrucillada das rutas de caravanas a Darfur e ao Mediterráneo.

AFLUENTES

Afluente á esquerda do río Támega, tamén chamado do Fachedo. Nace como arroio dos Muíños na parroquia de Osoño, no concello de Vilardevós. A seguir, entra no concello de Verín pola parroquia de Abedes, da que recibe o nome, e por Cabreiroá chega ao Támega onde desemboca no lugar da Ponte de Oímbra, no concello de Oímbra, logo dun percorrido en sentido NNL-SSO que aproveita a falla coñecida co nome de Corga e na que xorden as augas de Sousas e Cabreiroá, que orixinaron os balnearios e industrias de embotellado.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Verín baixo a advocación de santa María.