"Arante" (Contén)

Liñaxe vencellada ao condado de Amarante e natural do Castro de Amarante, en Antas de Ulla. As súas armas levan, en campo de azur, trece bezantes de prata, postos de tres en tres e un de non. Outra variante leva, en campo de azur, trece besantes de prata, cargado cada un dunha mota de sable no centro, colocados en faixa e postos 5-4-3 e 1.

Título que foi concedido o 3 de agosto de 1648 a Xoán de Lemos Sarmiento Ulloa e Acuña, fillo de Alonso de Lemos e de Xoán de Acuña, señores de Amarante. O conde de Amarante morreu sen descendencia polo que os seus dereitos pasaron á súa irmá maior Constanza de Lemos, muller de García Ozores, señor de Troáns e do Covelo. O fillo de ambos García Ozores, mestre de campo, casou coa marquesa de Valladares. Ao faleceren sen descendencia, herdou o título a irmá do mestre Xoana de Ozores. A xurisdición de Amarante comprendía varias parroquias do concello lugués de Antas de Ulla. Nobres do Pazo de Santa Mariña de Castro de Amarante, residencia dos Vázquez de Villasante, Vázquez Taboada, Noguerol e outros adoitaron apelidarse Amarante. Este condado caeu máis adiante na Casa de Camarasa. Os primeiros señores do Val de Lemos exerceron o seu señorío sobre Ferreira de Pantón, Sober e Amarante e, en tempos de Filipe IV, outorgóuselles o título de condes de Amarante; de feito, as súas armas son...

Santa Mariña do Castro de Amarante.

Santo Estevo do Castro de Amarante.

Situado en Antas de Ulla, pertenceu ao señor de Amarante. Este reconstruíu a casa nobiliar no s XVIII aproveitando os muros de cadeirado da torre de cachotería do que fora unha fortaleza de orixe medieval.

Casa-fortaleza, tamén coñecida como Pazo de Torre Penela, situada en Antas de Ulla. De orixe medieval, foi modificada en períodos posteriores. Ten planta rectangular, na que destacan restos do paramento orixinario, a torre brasonada coas armas dos Vázquez e Taboada, e a balconada sobre canzorros dun dos laterais.

Se se compara a.

Se se compara con.

Que ou quen declara, particularmente, o que o fai perante un xuíz ou unha autoridade competente.

Persoa ou cousa que ofrece garantía sobre algo ou alguén.