"Balla" (Contén)

1. Formar cambadas ou camballas con acios ou con peixes.

2. Arquear un ferro ou madeiro calquera.

3. Coller unha boa borracheira.

4. Dobrarse ou curvarse o corpo polo paso do tempo.

1. Exercer a autoridade, o dominio ou forte influencia sobre alguén que o rexeita por suporlle unha humillación.

2. Humillar unha persoa a outra.

3. Pisar sen o debido coidado un terreo sementado.

1. Pór sucia algunha cousa ou a alguén.

2. Impregnarse o corpo ou a roupa de suciedade.

1. baba.

2. Restos sobrantes da comida.

3. Que ou quen fala moito e sen tino.

1. baba.

2. Restos sobrantes da comida.

3. Que ou quen fala moito e sen tino.

1. Caer chuvia espesa e miúda.

2. Falar abondosamente e sen sentido de cousas, dándolles pouca importancia ou esaxerándoas.

3. Segregar baba.

4. Mollarse ou humedecerse de baba un animal ou persoa.

1. Caer chuvia espesa e miúda.

2. Falar abondosamente e sen sentido de cousas, dándolles pouca importancia ou esaxerándoas.

3. Segregar baba.

4. Mollarse ou humedecerse de baba un animal ou persoa.

AFLUENTES

Afluente pola esquerda do Tambre no seu curso inicial, na serra do Bocelo (Sobrado).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Iniciouse na pintura a través da arte académica, aínda que despois dunha estancia en París volveu a Italia convencido das virtudes da coloración impresionista e divisionista, e disposto a resolver os problemas da luz e da cor. Nas súas primeiras obras interesouse polo mundo dos obreiros e dos marxinados (A xornada do obreiro, 1904 e A tola, 1905). Asinou o Manifesto futurista (1910) con Boccioni, Severini, Carrá e Russolo. A súa primeira obra futurista importante data do ano 1912 (O paseo dun can amarrado), onde consegue o movemento pintando as fases sucesivas do camiñar. A súa arte aproxímase á abstracción e evita a barreira do Cubismo. Entre 1911 e 1912 preocupouse polo tema do movemento (Rapaza que corre polo balcón e Velocidade do automóbil). Co ciclo das Demostracións intervencionistas (1915), púxolle fin á súa época futurista e iniciou un novo período tralo manifesto da Reconstrución futurista do universo...

PERSOEIRO

Político francés. De 1967 a 1968 foi membro do consello de administración do ORTF (Office de Radiodiffusion et Télévision Française) e conselleiro técnico do gabinete de G. Pompidou (1966-1968). Ademais, formou parte do Consello do Estado (1984-1988). Foi ministro de Economía, Finanzas e Administración do goberno de J. Chirac (1986-1988). Logo de vencer coa coalición de centro-dereita RPR-UDF nas eleccións lexislativas de marzo do ano 1993, accedeu ao cargo de primeiro ministro. Nas eleccións presidenciais de 1995 foi derrotado por J. Chirac e dimitiu do seu cargo.

PERSOEIRO

Poeta e ensaísta. Foi un dos representantes da poesía nova, xunto con Eugenio Florit, Nicolás Guillén e Mariano Brull, e caracterizouse pola introspección e a sensualidade poéticas. En Júbilo y fuga (1931) adheriuse á corrente pura da antedita poesía e, en Poesía negra (1934) optou polo negrismo. Outras obras poéticas súas son Cuaderno de poesía (1934) e Elegías sin nombre (1936). Entre as súas obras ensaísticas cómpre salientar Antología de la poesía negra hispanoamericana (1934) e Mapa de la poesía negra americana (1946). Practicou a jitanjáfora, grupo de palabras sen sentido aparente pero que resultan agradables aos oídos.